Lactantius
  Divinae Institutiones
    LIBER III. DE FALSA SAPIENTIA PHILOSOPHORUM. {0}
      CAPUT I. Veritatis collatio cum eloquentia; cur eam non sunt assecuti philosophi: de stylo simplici Scripturarum.
      CAPUT II. De philosophia, et quam inanis fuerit eius in exponenda veritate occupatio.
      CAPUT III. Philosophia quibus rebus constet; et quis fuerit Academicae sectae auctor primarius.
      CAPUT IV. Scientiam a Socrate, opinationem a Zenone esse sublatam.
      CAPUT V. Multarum rerum scientiam esse necessariam.
      CAPUT VI. De sapientia, et Academicis et Physicis.
      CAPUT VII. De philosophia ethica et summo bono.
      CAPUT VIII. De summo bono, et animi corporisque voluptatibus et virtute.
      CAPUT IX. De summo bono, et de cultu veri Dei; atque Anaxagorae refutatio.
      CAPUT X. Proprium hominis est Deum cognoscere et colere.
      CAPUT XI. De religione, sapientia, ac summo bono.
      CAPUT XII. De duplici pugna corporis et animae; atque de appetenda virtute propter vitam aeternam.
      CAPUT XIII. De animae immortalitate, deque sapientia, philosophia et eloquentia.
      CAPUT XIV. Quod Lucretius et alii erraverunt, ac ipse Cicero, in statuenda sapientiae origine.
      CAPUT XV. Senecae error in philosophia: et quomodo philosophorum oratio cum eorum vita pugnet.
      CAPUT XVI. Quod recte docentes philosophi male vivant, teste Cicerone; unde non tam philosophiae, quam sapientiae studendum est.
      CAPUT XVII. A Philosophia ad philosophos transit, initio ab Epicuro sumpto; et quomodo Leucippum et Democritum habuerit auctores erroris.
      CAPUT XVIII. Pythagorici et Stoici, animarum immortalitatem statuentes, voluntariam mortem inaniter persuadent.
      CAPUT XIX. Cicero et alii sapientissimi animarum immortalitatem, sed infideliter docent; et quod bona vel mala mors ex ante acta vita sit ponderanda.
      CAPUT XX. Socrates aliis prudentior fuit in philosophia, quamvis in multis desipuerit.
      CAPUT XXI. De Platonis doctrina, quae respublicas destrueret.
      CAPUT XXII De Platonis praeceptis, iisdemque reprehensis.
      CAPUT XXIII. De erroribus quorumdam philosophorum, deque sole et luna.
      CAPUT XXIV. De antipodibus, de coelo ac sideribus.
      CAPUT XXV. De addiscenda philosophia; et quanta ad eius studium sint necessaria.
      CAPUT XXVI. Sapientiam sola doctrina coelestis largitur; et quam sit efficax lex Dei.
      CAPUT XXVII. Quam parum philosophorum praecepta conferant ad veram sapientiam, quam in sola religione invenies.
      CAPUT XXVIII. De vera religione, deque natura; fortuna num sit dea; et de philosophia.
      CAPUT XXIX. De fortuna iterum et virtute.
      CAPUT XXX. Epilogus ante dictorum; et qua ratione sit transeundum a vanitate philosophorum ad sapientiam veram et veri Dei cognitionem, in quo solo virtus est et beatitudo.


Home      Up one level