| Lactantius |
|   | Divinae Institutiones |
| LIBER III. DE FALSA SAPIENTIA PHILOSOPHORUM. {0} |
| CAPUT I. Veritatis collatio cum eloquentia; cur eam non sunt assecuti philosophi: de stylo simplici Scripturarum. |
| CAPUT II. De philosophia, et quam inanis fuerit eius in exponenda veritate occupatio. |
| CAPUT III. Philosophia quibus rebus constet; et quis fuerit Academicae sectae auctor primarius. |
| CAPUT IV. Scientiam a Socrate, opinationem a Zenone esse sublatam. |
| CAPUT V. Multarum rerum scientiam esse necessariam. |
| CAPUT VI. De sapientia, et Academicis et Physicis. |
| CAPUT VII. De philosophia ethica et summo bono. |
| CAPUT VIII. De summo bono, et animi corporisque voluptatibus et virtute. |
| CAPUT IX. De summo bono, et de cultu veri Dei; atque Anaxagorae refutatio. |
| CAPUT X. Proprium hominis est Deum cognoscere et colere. |
| CAPUT XI. De religione, sapientia, ac summo bono. |
| CAPUT XII. De duplici pugna corporis et animae; atque de appetenda virtute propter vitam aeternam. |
| CAPUT XIII. De animae immortalitate, deque sapientia, philosophia et eloquentia. |
| CAPUT XIV. Quod Lucretius et alii erraverunt, ac ipse Cicero, in statuenda sapientiae origine. |
| CAPUT XV. Senecae error in philosophia: et quomodo philosophorum oratio cum eorum vita pugnet. |
| CAPUT XVI. Quod recte docentes philosophi male vivant, teste Cicerone; unde non tam philosophiae, quam sapientiae studendum est. |
| CAPUT XVII. A Philosophia ad philosophos transit, initio ab Epicuro sumpto; et quomodo Leucippum et Democritum habuerit auctores erroris. |
| CAPUT XVIII. Pythagorici et Stoici, animarum immortalitatem statuentes, voluntariam mortem inaniter persuadent. |
| CAPUT XIX. Cicero et alii sapientissimi animarum immortalitatem, sed infideliter docent; et quod bona vel mala mors ex ante acta vita sit ponderanda. |
| CAPUT XX. Socrates aliis prudentior fuit in philosophia, quamvis in multis desipuerit. |
| CAPUT XXI. De Platonis doctrina, quae respublicas destrueret. |
| CAPUT XXII De Platonis praeceptis, iisdemque reprehensis. |
| CAPUT XXIII. De erroribus quorumdam philosophorum, deque sole et luna. |
| CAPUT XXIV. De antipodibus, de coelo ac sideribus. |
| CAPUT XXV. De addiscenda philosophia; et quanta ad eius studium sint necessaria. |
| CAPUT XXVI. Sapientiam sola doctrina coelestis largitur; et quam sit efficax lex Dei. |
| CAPUT XXVII. Quam parum philosophorum praecepta conferant ad veram sapientiam, quam in sola religione invenies. |
| CAPUT XXVIII. De vera religione, deque natura; fortuna num sit dea; et de philosophia. |
| CAPUT XXIX. De fortuna iterum et virtute. |
| CAPUT XXX. Epilogus ante dictorum; et qua ratione sit transeundum a vanitate philosophorum ad sapientiam veram et veri Dei cognitionem, in quo solo virtus est et beatitudo. |