| POLYCRATICUS SIVE DE NUGIS CURIALIUM ET VESTIGIIS PHILOSOPHORUM |
| Metalogicus |
| LIBER QUARTUS |
| CAPUT I. Quod liber Analyticorum est rationumexaminatorius. |
| CAPUT II. Quod scientia haec utilis est ad omnia, etunde haec sortita sit nomen. |
| CAPUT III. Quod liber non eatenus utilis est ad phrasimcomparandam. |
| CAPUT IV. Quae sit libri primi conceptio. |
| CAPUT V. Quod sit conceptio secundi. |
| CAPUT VI. De difficultate posteriorum analyticorum etunde contingat. |
| CAPUT VII. Quare Aristoteles nomen philosophi praecaeteris meruerit. |
| CAPUT VIII. De officio demonstrativae, et ex quibus sitdemonstratio, et quomodo; et quod sensus scientiae principium est, et quomodo. |
| CAPUT IX. Quid sensus; et quomodo omnis philosophiaespecies, ex ipso convalescat per imaginationem |
| CAPUT X. De imaginatione, et quod ex ipsa oriunturaffectiones, quibus anima componitur, aut turbata deturbatur. |
| CAPUT XI. Quid imaginatio; et de opinione et fallaciaopinionis et sensus: et de ortu phronesis, quam nos prudentiam nominamus. |
| CAPUT XII. Quid prudentia, quae materia eius quaepartes, et quomodo scientia ex sensu. |
| CAPUT XIII. De differentia scientiae, et sapientiae: etquid fides. |
| CAPUT XIV. De cognitione φρονήσεως, et ἀληθείας, et deortu phronesis, et quae ratio. |
| CAPUT XV. Item quid ratio, et quod nomen rationismultiplex est: et quod rationes sempiternae. |
| CAPUT XVI. Distinctio multiplicitatis, et quod brutanon habent rationem, etsi discernere videantur: et unde homo eam sortitus sit iuxta Hebraeos. |
| CAPUT XVII. De officio rationis, et quare sensus incapite, quibus ratio praesidet; et quas pedissequas habeat philologia. |
| CAPUT XVIII. De differentia rationis, et intellectus:et quid intellectus. |
| CAPUT XIX. Quid sapientia, et quod ipsa de sensuper gratiam. |
| CAPUT XX. De cognitione animae, et simplicitate, etimmortalitate, secundum Ciceronem. |
| CAPUT XXI. Quod praecedentibus, etsi non sufficienter,Aristoteles aliquod hypotheticorum seminarium dedit. |
| CAPUT XXII. De sophistica, et utilitate eius. |
| CAPUT XXIII. De sophisticis elenchis. |
| CAPUT XXIV. De his qui Aristotelis opera carpunt. |
| CAPUT XXV. Quod Cornificius, Bromio scurra deorum,vilior est: et de laude logicae quid Augustin. et alii philosophi dicant. |
| CAPUT XXVI. Quo consilio utendum sit adversus eum,et protervos, et calumniatores. |
| CAPUT XXVII. Quod Aristoteles in multis erravit; quodin logica eminet. |
| CAPUT XXVIII. Quomodo ea sit utendum. |
| CAPUT XXIX. Quod temeritas adolescentiae reprimenda,et quare Mercurius societur Philologiae, et quae sint praecipue expetenda. |
| CAPUT XXX. Idem. |
| CAPUT XXXI. Quod philologia alias duas praecedit:et quae sit praedicamentalis inspectio sequenda in discussione rationis et veritatis. |
| CAPUT XXXII. Quid ratio primitiva: et de variis sectisphilosophantium. |
| CAPUT XXXIII. Quid sit rationi contrarium, et quodmultis modis dicitur ratio; et quae rationes aeternae? |
| CAPUT XXXIV. Quod homo perfectam non habeat rationem,et quod verum multipliciter dicitur. |
| CAPUT XXXV. Quid dicatur verum, et quid veritas,et quid eius contrarium. |
| CAPUT XXXVI. Item de veris; et quod aliter dicunturesse res, aliter sermones, aliter vera, et quomodo. |
| CAPUT XXXVII. Differentiae eorum quae vere sunt, etquae videntur esse, secundum Platonicos. |
| CAPUT XXXVIII. Quod aliter res, aliter opinio, aliterlocutio vera vel falsa dicitur; et quare locutiones huiusmodi et modales appellantur. |
| CAPUT XXXIX. De cohaerentia rationis et veritatis, etbreviter quid utrumque. |
| CAPUT XL. Idem de eodem: et quod nec ratio, necveritas contraria suscipit. |
| CAPUT XLI. Ad quid Peripateticorum, et omnium rectephilosophantium, tendat intentio; et de octo obstaculis intelligentiae. |
| CAPUT XLII. Quid visibilia argumenta mundum vanitatisubiectum esse convincunt; et quae causa fuerit hic finiendi librum. |