| Hrabanus Maurus |
| De clericorum institutione |
| LIBER TERTIUS. |
| CAPUT PRIMUM. Quid eos scire et habere conveniat, qui ad sacrum ordinem accedere volunt. |
| CAPUT II. De eminentia sacrarum Scripturarum, et ad quid omnis scientia referenda sit. |
| CAPUT III. Quibus obscuritatibus Scriptura sacra sit involuta, et quod eam temere alicui legere non liceat. |
| CAPUT IV. De gradibus sapientiae et charitatis. |
| CAPUT V. Quod is qui ad sapientiae integritatem pervenit, ad charitatis perfectionem perveniat. |
| CAPUT VI. De modo legendi sacras Scripturas. |
| CAPUT VII. De canone Hebraeorum, quomodo apud eos tripartitus est ordo divinarum Scripturarum. |
| CAPUT VIII. Unde fit quod non intelliguntur quae scripta sunt. |
| CAPUT IX. De ignotis signis. |
| CAPUT X. De translatis ignotis. |
| CAPUT XI. De ambiguis signis quomodo constant. |
| CAPUT XII. De ambiguis propriis. |
| CAPUT XIII. Modus inveniendi utrum locutio propria sit an translata. |
| CAPUT XIV. De varia significatione verborum, quae constat in contrarietate et diversitate. |
| CAPUT XV. Quod non sit periculum varius intellectus in eisdem Scripturae verbis, si sensus ipse congruat veritati. |
| CAPUT XVI. De duobus generibus doctrinarum gentilium, et quae sint illae quae instituerunt homines. |
| CAPUT XVII. Quae divinitus instituta investigaverunt. |
| CAPUT XVIII. De arte grammatica, et speciebus eius. |
| CAPUT XIX. De rhetorica. |
| CAPUT XX. De dialectica. |
| CAPUT XXI. De mathematica. |
| CAPUT XXII. De arithmetica. |
| CAPUT XXIII. De geometria. |
| CAPUT XXIV. De musica. |
| CAPUT XXV. De astronomia. |
| CAPUT XXVI. De philosophorum libris. |
| CAPUT XXVII. De acquisitione et exercitio virtutum. |
| CAPUT XXVIII. Quid debeat doctor catholicus in dicendo agere. |
| CAPUT XXIX. Quod auctores canonicorum librorum, et sapientes et eloquentes fuerunt. |
| CAPUT XXX. Quod facili locutione uti in vulgus debeat. |
| CAPUT XXXI. De optimo modo dicendi, et quid oporteat praedicatorem in dicendo observare. |
| CAPUT XXXII. De triplici genere locutionis, quod Romani doctor eloquii ita distinxit. |
| CAPUT XXXIII. Quando submisso genere, et quando temperato, quandoque grandi utendum sit. |
| CAPUT XXXIV. Exempla in Apostolo, de praedictis generibus tribus. |
| CAPUT XXXV. Quomodo debeant inter se haec tria genera permisceri. |
| CAPUT XXXVI. Quid sit sapienter et eloquenter dicere; et quod alienum non dicat, qui ab alio prolata, vivendo praedicat. |
| CAPUT XXXVII. De discretione dogmatum iuxta qualitatem auditorum. |
| CAPUT XXXVIII. Quae virtutum species contrariae sint singulis speciebus vitiorum. |
| CAPUT XXXIX. Quod oporteat postulari a Domino possibilitas praedicandi. |