| Gellius |
| Noctes Atticae |
| Liber VII |
| Caput I Quem in modum responderit Chrysippus adversum eos, qui providentiam consistere negaverunt. |
| Caput II Quo itidem modo et vim necessitatemque fati constituerit et esse tamen in nobis consilii iudiciique nostri arbitrium confirmaverit. |
| Caput III Historia sumpta ex libris Tuberonis de serpente invisitatae longitudinis. |
| Caput IV Quid idem Tubero novae historiae de Atilio Regulo a Carthaginiensibus capto litteris mandaverit; quid etiam Tuditanus super eodem Regulo scripserit. |
| Caput V Quod Alfenus iureconsultus in verbis veteribus interpretandis erravit. |
| Caput VII De Acca Larentia et Gaia Taracia; deque origine sacerdotii fratrum arvalium. |
| Caput VIII Notata quaedam de rege Alexandro et de P. Scipione memoratu digna. |
| Caput IX Locus exemptus ex annalibus L. Pisonis historiae et orationis lepidissimae. |
| Caput X Historia super Euclida Socratico, cuius exemplo Taurus philosophus hortari adulescentes suos solitus ad philosophiam naviter sectandam. |
| Caput XI Verba ex oratione Q. Metelli Numidici, quae libuit meminisse, ad officium gravitatis dignitatisque vitae ducentia. |
| Caput XII Quod neque 'testamentum', sicuti Servius Sulpicius existimavit, neque 'sacellum', sicuti C. Trebatius, duplicia verba sunt, sed a testatione productum <alterum>, alterum a sacro imminutum. |
| Caput XIII De quaestiunculis apud Taurum philosophum in convivio agitatis, quae 'sympoticae' vocantur. |
| Caput XIV Poeniendis peccatis tres esse rationes a philosophis attributas; et quamobrem Plato duarum ex his meminerit, non trium. |
| Caput XV <De verbo 'quiesco', an 'e' littera corripi an produci debeat.> |
| Caput XVI Verbum 'deprecor' a poeta Catullo inusitate quidem, sed apte positum et proprie; deque ratione eius verbi exemplisque veterum scriptorum. |
| Caput XVII Quis omnium primus libros publice praebuerit legendos; quantusque numerus fuerit Athenis ante clades Persicas librorum in bibliothecis publicorum. |