| Cassianus |
| De coenobiorum institutis |
| LIBER NONUS. DE SPIRITU TRISTITIAE. |
| CAPUT PRIMUM. |
| CAPUT II. Qua cautione morbus tristitiae sit curandus. |
| CAPUT III. Quam comparationem habeat anima quae tristitiae morsibus devoratur. |
| CAPUT IV. Unde vel quibus modis tristitia gignatur. |
| CAPUT V. Quod non aliorum, sed nostro, vitio commotiones excitentur in nobis. |
| CAPUT VI. Quod nullus repentino lapsu corruat, sed paulatim, per longam iniuriam recidens, pereat. |
| CAPUT VII. Quod non sint fratrum deserenda consortia, ut perfectio conquiratur, sed patientia iugiter excolenda. |
| CAPUT VIII. Quod si mores nostros emendatos habuerimus, possit nobis cum omnibus convenire. |
| CAPUT IX. De alio genere tristitiae, quod desperationem salutis importat. |
| CAPUT X. In quo tantummodo sit nobis tristitia utilis. |
| CAPUT XI. Quemadmodum discernatur quae sit utilis ac secundum Deum tristitia, et quae diabolica atque mortifera. |
| CAPUT XII. Quod absque illa salutari tristitia, quae tribus modis generatur, omnis tristitia tamquam noxia repellenda sit. |
| CAPUT XIII. Remedia quibus tristitiam de cordibus nostris exterminare possimus. |