| Cassianus |
| De coenobiorum institutis |
| LIBER QUINTUS. DE SPIRITU GASTRIMARGIAE. |
| CAPUT PRIMUM. Transitus ab institutis coenobiorum ad colluctationem octo principalium vitiorum. |
| CAPUT II. Quod causae vitiorum sicut in omnibus immorantur, ita ab omnibus ignorantur, et quod ad manifestandas eas, Domini egeamus auxilio. |
| CAPUT III. Quod prima nobis colluctatio sit adversus spiritum gastrimargiae, id est, concupiscentiam gulae. |
| CAPUT IV. Testimonium abbatis Antonii, quo docet unamquamque virtutem ab illo qui eam peculiarius possidet expetendam. |
| CAPUT V. Quod non possit ab omnibus uniformis ieiuniorum regula custodiri. |
| CAPUT VI. Quod non solo vino mens inebriatur. |
| CAPUT VII. Quod infirmitas carnis puritatem cordis nequeat impedire. |
| CAPUT VIII. Quomodo cibum appetere ac sumere liceat. |
| CAPUT IX De mensura castigationum assumendarum, remedioque ieiunii. |
| CAPUT X. Ad conservandam mentis et corporis puritatem, abstinentiam ciborum non posse sufficere. |
| CAPUT XI. Concupiscentias cordis non exstingui, nisi cum omni exstirpatione vitiorum. |
| CAPUT XII. De agone carnali etiam spiritalis agonis imitationem esse sumendam. |
| CAPUT XIII. Quod nisi gulae fuerimus vitio liberati, nequaquam possimus ad pugnas interioris hominis pervenire. |
| CAPUT XIV. Quomodo possit gulae concupiscentia superari. |
| CAPUT XV. Quod ad custodiendam cordis sui puritatem monachus semper intentus esse debeat. |
| CAPUT XVI. Quod monachus secundum Olympiaci certaminis morem non possit spiritales conficere pugnas nisi, obtinuerit bella carnalia. |
| CAPUT XVII. Quod fundamentum ac basis spiritalis agonis in gastrimargiae sit certamine collocata. |
| CAPUT XVIII. Per quot genera certaminum atque palmarum beatus Apostolus ad coronam sublimissimi agonis ascenderit. |
| CAPUT XIX. Quod athletae Christi, donec in corpore commoratur, pugna non desit. |
| CAPUT XX. Quod non debeat monachus sumendi cibi tempus excedere, si vult ad pugnas interiorum certaminum pervenire. |
| CAPUT XXI. De interiori monachi pace, et abstinentia spiritali. |
| CAPUT XXII. Quod idcirco nos oporteat exercere continentiam corporalem, ut per ipsam perveniamus ad spiritale ieiunium. |
| CAPUT XXIII. Qualis esse monachi cibus debeat. |
| CAPUT XXIV. Quod in Aegypto indifferenter vidimus sub adventu nostro solvi quotidiana ieiunia. |
| CAPUT XXV. De continentia senis cuiusdam, qui sexies ita frugaliter cibum sumpsit, ut servaret esuriem. |
| CAPUT XXVI. De alio sene, qui in cella sua escam numquam solus accepit. |
| CAPUT XXVII. Encomium Paesii et Ioannis abbatum. |
| CAPUT XXVIII. Eiusdem abbatis Ioannis iam moribundi insigne documentum. |
| CAPUT XXIX. De abbate Machete inter Collationes spiritales numquam dormitante, et semper inter terrenas fabulas obdormiente. |
| CAPUT XXX. Eiusdem senis de nemine iudicando sententia. |
| CAPUT XXXI. Increpatio eiusdem senis, cum fratres inter spiritales Collationes dormitantes, ad narrationem otiosae fabulae vidisset expergefactos. |
| CAPUT XXXII. De epistolis, priusquam legerentur, incensis. |
| CAPUT XXXIII. De absolutione quaestionis, quam abbas Theodorus orando promeruit. |
| CAPUT XXXIV. De sententia eiusdem senis, qua docuit quo studio monachus possit assequi scientiam Scripturarum. |
| CAPUT XXXV. Increpatio eiusdem senis, cum ad meam cellulam media nocte venisset. |
| CAPUT XXXVI. Descriptio eremi quae est in Diolco, in qua anachoretae commorantur. |
| CAPUT XXXVII. Abbatis Archebii humanitas commendatur. |
| CAPUT XXXVIII. Idem Archebius, manuum suarum labore, matris debitum dissolvit. |
| CAPUT XXXIX. Qua simulatione senis cuiusdam, abbati Simeoni, cum otiosus esset, opus manuum sit provisum. |
| CAPUT XL. De pueris qui deferentes ad aegrotantem ficus, non degustatis eisdem, fame in eremo defecerunt. |
| CAPUT XLI. Sententia abbatis Macarii, de observantia monachi, vel tamquam diutissime victuri, vel tamquam quotidie morituri. |