| Alcuinus |
| Vita S. Willibrodi |
| LIBER SECUNDUS, QUEM ALCUINUS METRO STUDENS COMPOSUIT. |
| PRAEFATIO. |
| CAPUT PRIMUM. Quod beatus Willibrordus de Britannia vel Hibernia Franciam venisset. |
| CAPUT II. Qualiter idem vir Dei in opere praedicandi profecisset. |
| CAPUT III. Quomodo Pippinus, dux Francorum, eumdem famulum Christi Romam direxisset, ut archiepiscopus ordinaretur. |
| CAPUT IV. Quod beatissimo apostolico Sergio papae in visione ostendebatur, B. Willibrordum Romam venisse, et ut cum omni honore illum debuisset suscipere. |
| CAPUT V. Quomodo illum idem beatus papa honorifice tractavit, et ordinato nomen imposuit Clemens, et donis ditasset. |
| CAPUT VI. Quod vir Dei remeavit in Franciam, et instanter cunctis Evangelium Christi praedicavit. |
| CAPUT VII. Quod Fresonibus et Danis praedicare tentabat |
| CAPUT VIII. Quod aliquos baptizavit ex illis in via, et aliquid signorum faciens reversus est Franciam. |
| CAPUT IX Quod Carolus, Francorum dux, gentem Fresonum sibi subiecit. |
| CAPUT X. Quod Willibrordus Fresonibus praedicare reversus est, eosque ad fidem Christi convertit. |
| CAPUT XI. Quod ei sedes episcopalis in Traiecto castello data est, et quod per loca presbyteros disposuit. |
| CAPUT XII. Quod devotissime verbum Dei per omnia loca praedicare festinabat. |
| CAPUT XIII. Quod non omnia quae idem pontifex fecit, versu enarranda essent. |
| CAPUT XIV. Quod confringenti famulo Dei [Mab., Quod confringens famulus Dei] fanum quoddam, gladio a quodam (aedili) in caput percussus, sed Deo defendente nil laesurae ictu ferientis sensit. |
| CAPUT XV. Qod quidam, qui servo Dei maledixerat, die postera periit. |
| CAPUT XVI. Qualiter fontem orando de arida tellure produxerit. |
| CAPUT XVII. Quomodo ex eius benedictione flascona vini in duodecim pauperes sufficeret. |
| CAPUT XVIII. Item qualiter ex eius benedictione vinum in cupa cresceret. |
| CAPUT XIX. Item qualiter ex benedictione eiusdem viri Dei quadraginta viri ex quatuor flasconibus modicis bibissent usque ad satietatem. |
| CAPUT XX. De quodam protervo divite, qui cum famulo Dei bibere renuit, et post volens, non potuit, donec ab eo absolutus esset. |
| CAPUT XXI. Quomodo in Treveris civitate orando pestem imminentem ab ancillis Christi amovisset. |
| CAPUT XXII. Quod totam domum eiusdem patrisfamilias a durissima daemonis tentatione liberaret [Mab., liberasset ]. |
| CAPUT XXIII. Quod vir Dei Caroli ducis Francorum filium Pippinum baptizavit, et futurum ei praedixerat regnum. |
| CAPUT XXIV. De moribus et de obitu sancti Patris. |
| CAPUT XXV. Quod fratres Patrem sepelientes in sarcophagum, quod brevius fuerat corpori eius, subito ad aptam mensuram protelatur. |
| CAPUT XXVI. Et quod miri odoris fragrantia totam asperserit ecclesiam. |
| CAPUT XXVII. Quod Deo operante signa hucusque soleant fieri, ubi sanctus vir corpore requiescit. |
| CAPUT XXVIII. Quod lumen saepe cernitur supra lectulum ubi sanctus Willibrordus obiit. |
| CAPUT XXIX. Quod ibi quoque miri odoris fragrantia per vices sentitur. |
| CAPUT XXX. Quod quaedam mulier paralytica ad sancti viri corpus orans subito sanata est. |
| CAPUT XXXI. Quod quidam iuvenis a pessimo languore sanatus est ad eius corpus. |
| CAPUT XXXII. De quodam diacono, qui misera morte periit propter furtum quod fecerat in ecclesia viri Dei. |
| EIUSDEM ALCUINI ELEGIA, DE S. WILGISO PARENTE S. WILLIBRORDI. CAPUT XXXIII. De Wilgiso patre Willibrordi episcopi, et eius honesta vita in saeculari habitu. |
| CAPUT XXXIV. Et quomodo uxor eius somnia vidisset, et qualiter ille saeculum dimisisset, et quod in solitaria vita consonuisset, et ubi corpore requiescat. |