Alcuinus
  Epistola
    ...
     EPISTOLA PRIMA. AD AERICUM DUCEM. (Anno 787.) Laudat illum ob studium sacrae lectionis et humilitatem; optat illi victoriam adversus infideles; pietatis Christianae praeceptorem proponit sanctum Paulinum Aquileiensem.
     EPISTOLA II. AD ARNONEM. (Anno 790.) Illum praesentem habere desiderat; hortatur ad solertem curam animarum suo regimini commissarum; Laidradum salutari cupit; se vero ob regni novitatem adhuc in patria (Anglia) retineri significat.
     EPISTOLA III. AD COLCUM LECTOREM IN SCOTIA (Anno 790.) Varia enarrat quae in itinere suo vel vidit, vel audivit.
     EPISTOLA IV. AD FELICEM EPISCOPUM. (Ante annum 792.) Felicis Urgellitani episcopi, ut videtur, a pietate sibi laudati, orationibus se commendat.
    EPISTOLA V. AD CUDRADUM PRESBYTERUM. (Anno 793 vel seq.) Cudradum presbyterum post sanctorum locorum vastationem hortatur ad constantiam.
     EPISTOLA VI. AD FRATRES EBORACENSIS ECCLESIAE. (Circa annum 793.) Se ab Eboracensibus ab infantia usque ad virilem aetatem educatum grato animo profitetur. Illorum omnium orationibus se commendat; et, ut a vitiis sibi caveant, hortatur.
     EPISTOLA VII. AD FRATRES EBORACENSES. (Anno 793.) Significat laetitiam epistola ab ipsis accepta; hortatur ad sectanda Patrum suorum vestigia; ac se illorum orationibus commendat.
     EPISTOLA VIII. AD BEORNUINUM PRESBYTERUM. (Anno 793.) Ab Offae regis et gentis Anglorum fidelitate se nunquam recessisse profitetur; monet ut et regibus, et episcopis, et principibus Dei voluntatem sequi suadeat, pacemque commendat.
     EPISTOLA IX. AD LINDISFARNENSES. (Anno 793.) Deplorat Lindisfarnensis ecclesiae vastationem, monet ad orandum; hortatur ad mores corrigendos, ad disciplinam regularem; suadet mente non consternari.
     EPISTOLA X. AD AEDILHARDUM (ATHELARDUM) ARCHIEPISCOPUM DOROENSIS CIVITATIS. (Anno 793 vel seq.). Hortatur ad sectanda suorum antecessorum vestigia, et ad exsequendum intrepide munus pastoris animarum; et cum coepiscopis suis verbum Dei absque timore praedicet.
     EPISTOLA XI. AD AEDILREDUM REGEM ET PRINCIPES POPULUMQUE NORDANHUMBRORUM GENTIS. (Circa annum 793.) Hortatur ut grati sint Deo, ut coelestia potius desiderent quam terrena, ut divitias per iniustitiam non appetant, vitia et peccata fugiant, viduarum, pupillorum sint patres, concordiam et pacem servent, sacerdotum praedicationi se submittant.
     EPISTOLA XII. AD AEDILREDUM REGEM. (Anno incerto.) Hortatur ad regias virtutes.
     EPISTOLA XIII. Fragmentum. AD AEDILREDUM REGEM. (Anno 793.) Memorat de afflictione ecclesiae et civitatis Lindisfarnensis.
     EPISTOLA XIV. AD FRATRES WIRENSIS ET GYRVENSIS ECCLESIAE. (Anno 793.) Hortatur ad ordinatam charitatem; ad observantiam regularis vel canonicae vitae, et regulae sancti Benedicti. Terret exemplo Lindisfarnensium; dissuadet vestimentorum cultum; confessionem peccatorum et poenitentiam commendat.
    EPISTOLA XV. AD FRATRES GYROENSIS ECCLESIAE. Hortatur illos ad virtutes monachis dignas, et ad sectanda patrum ac magistrorum suorum vestigia.
    EPISTOLA XVI. AD FRATRES ECCLESIAE SANCTI PETRI. Commendat se illorum amicitiae olim condictae: laudat eorum regularem conversationem. Hortatur ad virtutes monachis proprias.
     EPISTOLA XVII. AD CAROLUM MAGNUM. (Circa annum 793.) Laudat illum a potentia saeculari et praedicatione divinae legis, tanquam rectorem populi et doctorem. Carpit errorem Adoptianorum.
     EPISTOLA XVIII. AD ADRIANUM I PAPAM. (Anno 794.) Commendat se gratiae pontificis, illumque profitetur vicarium sancti Petri, et eius potestatis haeredem, simulque precatur, ut petitionibus suis per Angilbertum faciendis annuat.
     EPISTOLA XIX. AD THEOPHILUM. (Anno 794.) Laudat illius scripta apostolicae fidei, et ab eodem instrui cupit.
     EPISTOLA XX. AD USUALDUM. (Anno 794.) Monachos hortatur ad virtutes; illorum petitiones apud regem se iuvisse dicit; illorum se orationibus commendat.
     EPISTOLA XXI. AD QUOSDAM. (Circa annum 794.) Apud Eboracenses Alcuinus suam excusat absentiam, eosdem hortatur ad concordiam cum Eanbaldo patre suo.
    EPISTOLA XXII. AD QUEMDAM. Filium et peregrinationis socium ad virtutes stimulat. Memorat et commendat sapientiae studium; doctrinas olim datas in memoriam revocat.
     EPISTOLA XXIII. AD FRATRES SANCTI MARTINI TURONICAE CIVITATIS. (Circa annum 795.) Cum illis esse cupit, eosque hortatur ad virtutes monachis convenientes.
     EPISTOLA XXIV. AD LEONEM III PAPAM. (Anno 796.) Commendat se summi pontificis, tanquam vicarii apostolorum et Ecclesiae principis, apostolicae sollicitudini per Angilbertum.
     EPISTOLA XXV. AD DULCISSIMUM FILIUM HOMERUM (ANGELBERTUM). (Anno 796.) Commendat sui memoriam ad patrocinia sanctorum, et, ut res ecclesiasticae pulchritudinis sibi afferat, monet.
     EPISTOLA XXVI. AD ANGELBERTUM PRIMICERIUM PALATII PIPPINI REGIS. Ad sacra apostolorum limina peregrinantem commendat Angilberti favoribus, et sacras sibi reliquias mitti postulat.
     EPISTOLA XXVII. AD HOMERUM (ANGILBERTUM). (Anno incerto.) Mittit solutionem binam quaestionum grammaticalium a rege sibi propositarum.
    EPISTOLA XXVIII. AD HOMERUM FILIUM.
     EPISTOLA XXIX. AD PAULINUM PATRIARCHAM. (Anno 796.) Semet constanti memoriae, baiulum vero litterarum eius patrocinio commendat.
     EPISTOLA XXX. AD PAULINUM. (Anno 796?) Desiderium suum cum Paulino colloquendi significat. Tres indiculos ad eum mittit; et doni a Liutgarde missi facit memoriam.
     EPISTOLA XXXI. AD AGINUM EPISCOPUM. (Anno 796.) Petit sibi mitti per Angilbertum reliquias sanctorum, olim promissas.
     EPISTOLA XXXII. AD ITHERIUM. (Anno 796.) Consolatur infirmum, et ut se ad aeternitatem praeparet, amice suadet.
     EPISTOLA XXXIII. AD DOMNUM REGEM. (Anno 796.) Gratulatur de subiectione Hunnorum, et qualiter docendi sint in fide, et, quis ordo sit servandus, ostendit.
     EPISTOLA XXXIV. AD ARNONEM. (Anno 796. Illius reditum exoptat, et de variis eventibus instrui cupit. Mense Iulio se ad Palatium iturum significat. Hortatur ut ab errore Hispanorum caveat.
     EPISTOLA XXXV. AD * * (ARNONEM). (Anno 796.) Eidem significat se illius epistolam accepisse. Archanbaldi (Eanbaldi) animam precibus eius commendat. Mittit epistolam ad regem, scriptam de praedicatione apud paganos.
     EPISTOLA XXXVI. AD ARNONEM. (Anno 796.) Instruit de praedicatione fidei apud Avaros nuper conversos.
     EPISTOLA XXXVII. AD DOMNUM REGEM. (Anno 796.) Pro captivis in bello Hunnico, et pro hostibus deprecatur.
     EPISTOLA XXXVIII. AD PIPPINUM. (Anno 796.) Optima suggerit vitae agendae documenta.
     EPISTOLA XXXIX. AD PAULINUM PATRIARCHAM. Scire cupit quid devictis Hunnis pro gentis conversione acturus sit Paulinus ac saepius ad se litteras mitti postulat.
     EPISTOLA XL. AD QUEMDAM (PAULINUM). Post longum Paulini silentium, receptis nunc litteris gaudium suum significat. Post haec in laudes Paulini excurrit; ac mortis vicinae atque suorum peccatorum reminiscens se precibus illius humiliter commendat.
     EPISTOLA XLI. AD PAULINUM PATRIARCHAM. (Forte anno 796.) Sui memorem esse rogat in S. missa. S. crucis, et alias reliquias sibi mitti petit; hortatur ad laborem praedicationis.
     EPISTOLA XLII. AD MEGENFRIDUM. (Anno 796?) De ordine, et modo praedicandi edocet; avaritiam et nimiam exactionem decimarum reprehendit; dolet multos esse, qui sacerdotii honores quaerunt, gradus vero et ministerium fugiunt. Carolum rogari cupit, ut plures mittantur boni operarii in messem.
     EPISTOLA XLIII. AD CAROLUM MAGNUM. (Anno 796.) Significat suum gaudium ob prosperitatem regis. Ad studia sua provehenda petit ex Anglia libros suos afferri. Utilitates studii litterarii recenset: huic adolescentes palatii suadet addici.
     EPISTOLA XLIV. AD DAMOETAM FILIUM. (Anno 796.) Prospera precatur eunti in hostem, et de amicorum dolet absentia.
     EPISTOLA XLV. AD RICULFUM ARCHIEPISCOPUM MAGENSIS CIVITATIS COGNOMENTO DAMOETAM. De absentia amicorum tristatur; et ad aeternorum amorem hortatur.
     EPISTOLA XLVI. AD DAMOETAM. Gratias agit pro dono; hortatur ad iustitiam cuique faciendam; atque amici suspirat adventum.
     EPISTOLA XLVII. AD OFFAM REGEM MERCIORUM. (Anno 796.) Nuntiat Carolum genti Northanumbrorum iratum ob necem regis Ethelredi.
     EPISTOLA XLVIII. AD OFFAM REGEM MERCIORUM. In patriam (Angliam) reverti volens retrahitur ob periuria et vastationem gentis.
     EPISTOLA XLIX. AD OFFAM REGEM MERCIORUM. (Anno incerto.) Discipulum ad petitionem regis in Angliam remittit, qui ibi in scholis doceat. Hortatur ad regias virtutes.
     EPISTOLA L. AD ECGFRIDUM REGEM MERCIORUM. Exhortatur ad virtutem.
     EPISTOLA LI. AD MONACHOS VEDASTINOS. (Circa annum 796.) Versus et missas aliquot mittit; illorum se orationibus commendat, et ad virtutes religiosas hortatur.
     EPISTOLA LII. AD FRATRES IN ECCLESIA SANCTI LIUDGARII EPISCOPI. (Anno 796.) Excusat se, quod ad ipsos non venerit; hortatur ad virtutes monachis convenientes.
    EPISTOLA LIII. AD FRATRES CORBEIENSES. Laudat illorum bonam conversationem a se olim expertam. Commendat se illorum orationibus, et hortatatur ad virtutis studium.
     EPISTOLA LIV. AD DILECTISSIMOS AMICOS EBORACENSES. (Anno 796, mense Augusto.) Hortatur, ut in electione episcopi simoniacam labem evitent.
     EPISTOLA LV. AD QUEMDAM. (Anno 796, mense Augusto.) Rogat ut ecclesiam, dum novus episcopus eligendus est, ab omni violentia defendat, diesque aeternos in mente habeat.
     EPISTOLA LVI. AD EANBALDUM EPISCOPUM. (Anno 796, circa mensem Augustum.) Gratulatur adeptam dignitatem; hortatur ad curam pastoralem, et bene omnia ordinanda; se vero memoriae et orationibus commendat.
     EPISTOLA LVII. AETHELREDO EPISCOPO, NE GREGEM DESERAT. (Anno 796.) Consolatur in persecutione ac tribulatione; et ad virilem perseverantiam, ne ab ovibus fugiat, hortatur.
    EPISTOLA LVIII. Consolatoria ad matrem de morte filii. (Anno 796.)
    EPISTOLA LIX. AD EDILBURGAM. (Anno 796.) Revocat in memoriam doctrinas illi aliquando datas; dolet de patriae infidelitate; commendat orationibus Liudgardam nobilem feminam.
    EPISTOLA LX. AD AERDUULFUM REGEM. (Anno 796.) Hortatur regem ad solium evectum, ut et suam et populi salutem procuret. Exemplo antecessorum illum terret.
    EPISTOLA LXI. AD OSBALDUM. (Anno 796.) Osbaldum, quem suspectum habet ob regicidium et turbas populi, hortatur, ut vitam mutet, et suae ac gentis saluti consulat.
    EPISTOLA LXII. AD QUEMDAM ARCHIEPISCOPUM. (Anno 796.) Nuntiat sese, depositis saeculi occupationibus, praeparare ad occursum Domini.
    EPISTOLA LXIII. AD COENULVUM REGEM MERCIORUM. (Anno 796.) Ad regnum evectum hortatur ad regias virtutes.
    EPISTOLA LXIV. AD SIMEONEM. (Anno 796.) Memoriam commendat traditarum sibi olim doctrinarum et novas addit.
    EPISTOLA LXV AD SIMEONEM SACERDOTEM. In prosperis et adversis suadet animi moderationem; munera mittit, suadet Romanum Ordinem doceri clerum. Melius se habere nuntiat ex infirmitate. Studium sacrae lectionis et sapientiae commendat.
     EPISTOLA LXVI. AD ARNONEM. (Anno 797, mense Augusto.) Gaudet de nuntio adventus illius; multa nosse ab illo desiderat; et de sua commoratione illum instruit.
     EPISTOLA LXVII. AD *** (Anno 797, mense Augusto.) Significat quibus locis commoretur, nova scire cupit, mittit quaedam munuscula.
     EPISTOLA LVIII. AD ARNONEM. (Anno 797, mense Septembri.) Litteras illius se accepisse significat, et de silentio multarum rerum conqueritur.
     EPISTOLA LXIX. AD ARNONEM EPISCOPUM SALISBURGENSEM. (Anno 797.) Commendat illi quemdam filium; de reversione regis; de sancti Pauli causa et aliis informari cupit: suspirat ad Dei visionem, et ad superna desideranda hortatur.
     EPISTOLA LXX. AD SPERATUM EPISCOPUM. (Anno 797.) Illum a vanitatibus huius vitae dehortatur; inculcat vero officia episcopis convenientia.
    EPISTOLA LXXI. AD SPERATUM EPISCOPUM. Exoptat illius amicitiam continuam et hortatur ad vitam episcopo dignam.
     EPISTOLA LXXII. AD SIMEONEM SACERDOTEM. (Circa annum 797.) Hortatur ad officium episcopale solerter obeundum periculosis in Britannia temporibus.
     EPISTOLA LXXIII. AD CALVINUM PRESBYTERUM. (Circa annum 797.) Hortatur ad contemptum divitiarum et honorum saeculi - Simeonem summum sacerdotem saepius admoneri cupit: sibi ab adulationibus cavere, curae animarum solerter intendere, et Christianae virtutis exercitia suadet.
     EPISTOLA LXXIV AD GENTEM ET POPULUM CANTUARIORUM. (Anno 797.) Illorum fidem ac nobilitatem laudibus extollit; sacerdotes ac nobiles adhortatur: calamitates deplorat; et ut archiepiscopum Aedilhardum a fuga reducere conentur, suadet.
     EPISTOLA LXXV. AD ATHELARDUM, CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM. (Anno 797.) Hortatur ut propter fugam a sede sua poenitentiam agat, et Ecclesiam ordinet; clerum a vanitate vestimentorum et immoderato conviviorum usu cohibeat.
     EPISTOLA LXXVI. AD DOMNUM REGEM. (Anno 797, mense Novembri.) De ratione saltus lunaris.
     EPISTOLA LXXVII. AD ETHELARDUM ARCHIEPISCOPUM CANTUARIENSEM. (Anno 798.) Romam ituro prosperum iter precatur, suique memoriam rogat apud sanctos apostolos.
     EPISTOLA LXXVIII. AD ETHELARDUM ARCHIEPISCOPUM CANTUARIENSEM. (Anno 798.) Felicem illi reditum ex Romana legatione, ob reparatam Ecclesiae Cantuariensis dignitatem, precatur.
     EPISTOLA LXXIX. AD DOMNUM REGEM. (Anno 798 vel 799.) Commendat amicos suos ex Anglia Romam profectos.
     EPISTOLA LXXX. AD DOMNUM REGEM. (Anno 798, circa tempus Septuagesimae.) De ratione Septuagesimae, Sexagesimae et Quinquagesimae.
     EPISTOLA LXXXI AD ALBINUM ABBATEM. Carolus Magnus respondet priori epistolae de ratione Septuagesimae.
     EPISTOLA LXXXII. AD DOMNUM REGEM. (Anno 798.) Respondet ad epistolam praecedentem, et lunaris saltus supputationes mittit.
     EPISTOLA LXXXIII. AD DOMNUM REGEM. (Anno 798.) De cursu solis per signa zodiaci; et qualiter inde bissextus emergat? Laudat studium astrologiae, arithmeticae, et omnis philosophiae. Ad confutandum Felicem adiutores postulat, et regem ad defendendam veritatem animat.
     EPISTOLA LXXXIV. AD DOMNUM REGEM. (Anno 798.) Epistolae Caroli Magni respondet de carmine conficiendo, de apparitione stellae Martis, de libello Felicis refutando, de quaestionibus a filia sibi motis, de supputationibus secundum Aegyptios emendandis.
     EPISTOLA LXXXV. AD DOMNUM REGEM. (Anno 798, mense Iulio vel Augusto.) Carolo varia de cursu siderum interroganti ex memoria respondet.
     EPISTOLA LXXXVI. AD DOMNUM REGEM. (Anno 798.) Assignantur causae ob quas luna minor vel maior appareat quam ferat astronomorum calculus.
     EPISTOLA LXXXVII. AD ARNONEM. (Anno 798, initio mensis Iunii). In Hunniam proficiscentem hortatur ad opus apostolicum bene obeundum.
     EPISTOLA LXXXVIII. AD ARNONEM. (Anno 798, mense Octobri.) Hortatur ad munus apostolicum impigre obeundum; nec se vel infirmitate corporis, vel cura propriarum ovium impediri patiatur.
     EPISTOLA LXXXIX. AD LIOBRADUM. (Anno 798.) Liobradi (Leidradi) electi episcopi Lugdunensis amicitiam exoptat.
     EPISTOLA XC. AD FRATRES LUGDUNENSES. (Anno 798.) Cavendum monet ab erroribus Hispanorum variis. Respondet quaestioni de observatione sabbati ante Dominicam Resurrectionis.
     EPISTOLA XCI. AD ARNONEM. (Anno 799.) Eum videre desiderat; tempora periculosa deplorat: se ad palatium vocatum, et Felicem a Laidrado ad regem ducendum significat, etc.
     EPISTOLA XCII. AD ARNONEM. (Anno 799, mense Martio.) Epistolam cum muneribus se accepisse; ac se medio mense Maio apud regem, quo etiam Felix adducendus est, futurum significat.
     EPISTOLA XCIII. AD FRATRES IUVAVENSIS ECCLESIAE. (Anno 799.) Laudat illorum regularem conversationem; et hortatur ad bene obeunda officia monachorum.
     EPISTOLA XCIV AD ARNONEM. (Anno 799, mense Martio.) Mittit Paschalia carmina, et admoneri cupit parochianos, seu curiones suae dioecesis ad vitae probitatem, ad officia sua bene obeunda.
     EPISTOLA XCV AD DOMNUM REGEM. (Anno 799.) Gratias agit pro bonis acceptis: de perturbatione Ecclesiae et regni conqueritur. Hortatur regem, ut maximam curam impendat Ecclesiae; remissa nonnihil severitate in Saxones.
     EPISTOLA XCVI AD DOMNUM REGEM. (Anno 799.) Gratias agit pro sui memoria in epistolis, et plurimis acceptis beneficiis. Laudat et excitat regem ad iustitiam reddendam sedi apostolicae. Excusat se ab itinere Romam suscipiendo. Optat pacem cum Saxonibus.
     EPISTOLA XCVII. AD * * * (Anno 799.) Exoptat eius praesentiam, deplorat atrox factum Romae: hortatur ad opus praedicationis et exercitia virtutum. Ob pallium adeptum gratulatur, hortando ad ministerium bene explendum.
     EPISTOLA XCVIII AD ARNONEM. (Anno 799.) A mundi periculis sibi cavere suadet, suum illi amorem significat.
    EPISTOLA XCIX AD **. (anno 799). Epistola initio aenigmatica. Illius charitatem expetit.
     EPISTOLA C. AD DOMNUM REGEM. (Anno 800.) Carolo iteratis litteris respondet. Laudat religionis zelum, pietatem, regalem potentiam; memoriam facit de quibusdam chartis computi.
     EPISTOLA CI. AD DOMNUM REGEM [ Cod. Vat., IMPERATOREM]. (Anno 800.) Gratias agit ob lectum et remissum libellum adversus Felicem; excusat nonnulla illius errata. De disp. Felicis cum Saraceno; et cuiusdam Iudaei cum Petro Magistro. Mittit quasdam species dictionum
     EPISTOLA CII. AD ARNONEM. (Anno 800.) Saeculum contemnendum; ad aeterna tendendum docet. Venisse se ad mansiones S. Amandi, ait, Arnonem invisurus; quem tamen dolet ibi non reperisse.
     EPISTOLA CIII. AD ARNONEM. (Anno 800.) Ex litteris ab Arnone acceptis illius reditum; nihil vero de novi populi Christianitate, nihil de ipsius commoratione, nihil de spe mutui colloquii, quod tamen valde exoptat, percipit.
     EPISTOLA CIV. AD ARNONEM. (Anno incerto.) Dolet ob frustra exspectatam Arnonis praesentiam; dolorem vero mitigat suspiriis ad patriam coelestem. Munera ad se missa laeto animo accipit.
     EPISTOLA CV. AD ARNONEM ARCHIEPISCOPUM. (Anno 800.) Laetus de Arnonis visitatione, dolet de brevitate praesentiae; desiderium vero ad laetitiam semper manentem elevat. Incitat ad pias hortationes fratribus et omnibus ovibus dandas.
     EPISTOLA CVI. AD DOMNUM REGEM. (Anno 800.) Epitaphium Liodgardae feminae nobilis.
     EPISTOLA CVII. AD DOMNUM REGEM. Consolatoria pro morte Liudgardae.
     EPISTOLA CVIII. AD ARNONEM. (Anno 800.) Hortatur illum ut Leonem papam contra adversarios defendat. Hunnos ab subiectione defecisse, et paganas naves littora Aquitaniae infestare queritur. Novam se congregationem monachorum fecisse narrat. Alimo, Remedio et Paulino episcopis salutem dicit. De Elipanto et Felice quaedam nuntiat.
     EPISTOLA CIX. AD DOMNUM REGEM. (Anno 800, mense Augusto.) Respondet Caroli epistolae nuntiantis victoriam de hostibus: et mirabilem sanitatem Leonis papae. Romanum iter prosequi renuit.
     EPISTOLA CX. AD ABBATES ET MONACHOS GOTHIAE. (Anno 800.) Errorem Adoptianorum capit, quem singulari libello per beatum Benedictum misso, se iam refutasse, et nunc maiori opere a se refutandum ait.
     EPISTOLA CXI. AD FRATRES IN GOTHIA. (Anno incerto.) Hortatur ad poenitentiam, ad observantiam vitae regularis, et ad fortitudinem in exorta tribulatione.
     EPISTOLA CXII. AD PRATRES IN PROVINCIA GOTHORUM. (Anno incerto.) Errorem refutat eorum qui nolunt sacerdotibus peccata confiteri; et confessionis necessitatem astruit.
     EPISTOLA CXIII. AD PAULINUM PATRIARCHAM. (Anno 800.) Laudat eius libellum de taxatione fidei: et excitat illum ad debellandos quosdam errores in Ecclesia exorientes.
     EPISTOLA CXIV. AD AEDILHARDUM ARCHIEPISCOPUM. (Anno 800.) Laudat illum ob conventum cum Eanbaldo pro honore Ecclesiarum et cleri reformatione. Suadet ut cito ad gregem peracta legatione revertatur; mittit sellam et caballum suum.
     EPISTOLA CXV. AD EANBALDUM ARCHIEPISCOPUM EBORACENSIS ECCLESIAE, COGNOMENTO SIMONEM. (Anno 800.) Consolatur afflictum, et ad patientiam hortatur, fugam ab Ecclesia sua dissuadet.
     EPISTOLA CXVI. AD CALVINUM ET CUCULUM. (Anno 800.) Suggerit quae sint Simeoni (Eanbaldo) episcopo in tribulatione posito suggerenda. Significat se onus pastoralis curae deposuisse.
     EPISTOLA CXVII. AD AQUILAM PONTIFICEM. (Anno 800.) Litteris ab eo acceptis respondet, pro muneribus gratias agit; homicidii cuiusdam impii et crudelis meminit; et quae in causa Felicis Urgelitani acta sunt in praesentia regis et Patrum, narrat.
     EPISTOLA CXVIII. AD AQUILAM. (Anno incerto.) Charitatem suam Arnoni, quem filium vocat, significat, et optima quaeque exoptat.
     EPISTOLA CXIX. AD CAROLUM REGEM IUVENEM. Carolo filio Caroli Magni gratulatur ob adeptum ab apostolico regium nomen cum corona; et optima praebet monita ad bene regendum, ad exemplum patris.
     EPISTOLA CXX. AD EUMDEM. Carolum iterum hortatur ad regias virtutes, et patris exemplum imitandum. Prospera illi precatur.
     EPISTOLA CXXI. AD FILIOS APUD DOMINUM IMPERATOREM IN PALATIO COMMORANTES. (Anno 800.) Affectum suum erga filios ostendit, suique memoriam ad limina apostolorum commendat.
     EPISTOLA CXXII. AD RICULFUM ARCHIEPISCOPUM COGNOMENTO DAMOETAM. (Anno incerto.) Hortatur ad labores, et virtutes apostolicas.
     EPISTOLA CXXIII. AD DAMOETAM ARCHISACERDOTEM. (Anno 800.) Damoetam Romae existentem hortatur, ut scissuram in Ecclesia reparare studeat, arguit dissensum inter pacificatores; non nova statui, sed vetera reparari cupit.
     EPISTOLA CXXIV. AD GEORGIUM PATRIARCHAM URBIS HIEROSOLYMAE. Georgio gratulatur ob dignitatem in loco sanctissimo; hortatur ad patientiam in persecutione infidelium. Se suosque illius orationibus commendat.
     EPISTOLA CXXV. AD GUNDRADAM VIRGINEM COGNOMENTO EULALIAM. (Anno 800.) Gundradam instruit quomodo in aula virtuose vivat. Per illam regi commendari, et quod ad ipsum pervenire nequeat, excusari cupit.
     EPISTOLA CXXVI. AD SOROREM CHARISSIMAM. (Anno 801.) Laudat illius pietatem, et ad laborem pro aeternitate exhortatur: gratias agit pro cruce donata.
     EPISTOLA CXXVII. AD DILECTISSIMAM SOROREM. Pro cappa et aliis donis gratias agit; Angilberti, Avae sororis, et Columbae meminit.
     EPISTOLA CXXVIII. AD GISLAM FILIAM CAROLI MAGNI. Dolet se ob infirmitatem non posse regis faciem videre, et Gisilae frui colloquio; quam ad virtutes exhortatur.
     EPISTOLA CXXIX. AD DOMNUM REGEM. (Anno 801, circa finem Maii.) Gaudium suum ob reditum Caroli ex Italia significat, cui cum muneribus obviam mittit Candidum.
     EPISTOLA CXXX. AD ARNONEM. (Anno 801.) Epistolae respondet; sinistram suspicionem a se amovet. Regi se suasisse, ait, quos missos eligeret, ad iustitias faciendas. Pro se Deum orari, et Leoni papae, Paulino patriarchae, et Petro Mediolanensi se commendari cupit. Hortatur demum ad pacis inter ecclesiasticas personas restituendae studia.
     EPISTOLA CXXXI. AD DOMNUM REGEM. (Anno 801.) Mittit per famulum suum sacros libros a se in unum corpus collectos et emendatos.
     EPISTOLA CXXXII. AD DOMNUM REGEM. (Anno 801.) Ad aulam vocatus se ob senectutem excusat; nec suo consilio indigere sapientissimum regem profitetur.
     EPISTOLA CXXXIII. AD DOMNUM REGEM. (Anno 801.) Significat obitum Maganfredi. Intercedit pro fratribus et ecclesia sancti Petri urbis Beneventanae; cum Beneventanis clementer agi supplicat.
     EPISTOLA CXXXIV. AD DOMNUM REGEM. (Anno 801.) Gratias agit pro benefactis; et ut ob corporis infirmitatem apud S. Martinum sibi requiescere liceat, supplicat.
     EPISTOLA CXXXV. AD NATHANAELEM. (Anno 801.) Excitat ad pietatem; commendat illi curam in instruendis virginibus Lucia et Columba. Committit illi epistolam cum sacrae Scripturae munere porrigendam regi Carolo.
     EPISTOLA CXXXVI. AD EUMDEM. Ad conversationem honestam et religiosam animat; et vitari suadet columbas coronatas volitantes per cameras palatii.
     EPISTOLA CXXXVII. AD CHRODGARIUM COMITEM. (Anno 801.) Infantulum et fratrem erudiendos se suscipere significat. Hortatur ad fidele servitium, et consilia regi praestanda. Cavere sibi, ad vastandam urbem Beneventanam abituro, suadet a noxio Italiae aere.
     EPISTOLA CXXXVIII. AD SOROREM ET FILIAM. (Anno 801.) Significat quantum aestimet illarum amicitiam. De felici nuntio Roma accepto certiores reddit. Mittit quosdam tractatus Ven. Bedae describendos. De propria sua valetudine illas instruit.
     EPISTOLA CXXXIX. AD SOROREM ET FILIAM. (Anno incerto.) Charitatem et lectionem sanctae Scripturae cum oratione commendat.
     EPISTOLA CXL. AD SOROREM ET FILIAM. Suadet in prosperis et adversis servare aequanimitatem exemplo sanctorum, quorum vitas vult eas legere ex Dialogis sancti Gregorii papae.
     EPISTOLA CXLI. AD AQUILAM SEU ARNONEM. (Anno 801, post Pascha.) Meminit cum gaudio de prosperitate et exaltatione regis. Cupit instrui de causa domni Apostolici, de Beneventana controversia, et de actis in conventu episcoporum. Refert statum suae valetudinis.
     EPISTOLA CXLII. AD FRATRES FULDENSES. (Circa annum 801.) Hortatur ad religiosas virtutes. Mittit pallium storacium pro corpore sancti Bonifacii, et chartulam missalem.
     EPISTOLA CXLIII. AD ARNONEM. (Anno 801.) Illum, ut ad S. Martinum veniat, invitat: ad coelestia aspirat, et pro se orari cupit.
     EPISTOLA CXLIV. AD ARNONEM. (Anno 801.) Arnonem ad S. Martinum videre, et cum illo de vitae suae rationibus consilia inire desiderat, antequam ex hac vita decedere cogatur.
     EPISTOLA CXLV. AD ARNONEM ARCHIEPISCOPUM. (Anno 801.) Epistolae ad se missae respondet. Rursus praesentia Arnonis frui desiderat, impeditus ipse venire ad palatium.
     EPISTOLA CXLVI. AD ARNONEM ARCHIEPISCOPUM SALISBURGENSEM. (Anno 802.) Significat suum erga Arnonem affectum. Ad quaesita respondere partim recusat, partim promittit. Regis iustitiae amorem laudat: ministrorum avaritiam carpit. Mittit cum muneribus opusculum in Ecclesiasten Salomonis ad describendum.
     EPISTOLA CXLVII. AD THEODULFUM ARCHIEPISCOPUM. (Circa annum 802.) Laudat illius virtutes: gratulatur de obtento ab apostolica sede pallio; hortatur ad instantem praedicationem. Itineranti fausta precatur.
     EPISTOLA CXLVIII. AD EUMDEM. Epistola penitus allegorica, in qua comparatur Theodulfus Patri vinearum
     EPISTOLA CXLIX. AD CAROLUM EXCELLENTISSIMUM IMPERATOREM. (Anno 802 vel 803.) Deprecatur pro fratribus S. Martini; illosque, et seipsum a calumnia defendit contra accusationes in causa asyli clerico Aurelianensi praestiti, et veram causam orti tumultus pandit.
     EPISTOLA CL. AD MAURUM. (Anno 802.) Petit a Mauro (Rabano) libellum sibi promissum.
     EPISTOLA CLI. AD ARNONEM ARCHIEPISCOPUM. (Anno 802.) Conqueritur de intermisso responso ad plures epistolas. Dolet amicum saecularibus negotiis implicitum, et pastores animarum curis saecularibus turbari. Infirmum se corpore et animo precibus Arnonis commendat, et ad coelum suspirat.
     EPISTOLA CLII. AD ARNONEM. (Anno 802.) Commendat Arnoni curam canonicorum, monachorum et tertii gradus, inter illos medii. Queritur de pravitate simoniaca, quae etiam in sedem apostolicam irrepsit. Epistolae de confessione, et libelli de catholica fide mentionem facit.
     EPISTOLA CLIII. AD ARNONEM ARCHIEPISCOPUM. (Anno 803.) Significat se accepisse litteras charitatis per Adalwinum episcopum venientem ad S. Martinum. Odulfum de facienda iustitia; capellanos de laudabili conversatione, fratres monasterii S. Rhodberti de sincera charitate, etc., admoneri optat.
     EPISTOLA CLIV. AD ARNONEM ARCHIEPISCOPUM. (Anno 803, die Coenae Domini.) Consolatur afflictum propter saeculares occupationes. Litteras per Adalwinum episcopum mittit. Pro casula gratam spondet memoriam.
     EPISTOLA CLV. AD ARNONEM ARCHIEPISCOPUM (Anno 803.) Commendat se tanquam infirmum senem sacrae memoriae. Duo vascula mensalia mittit; et iteratas pro casula missali gratias agit.
     EPISTOLA CLVI. AD ARNONEM. Mittit per Fredegisum varia opuscula, et illi hunc suum filium commendat.
     EPISTOLA CLVII. AD CANDIDUM ET NATHANAELEM. (Mabillonio an. 802, Baluz. 803.) Monet ut sapienter in aula agant. Instruit eos de disceptatione cum Theodulfo episcopo Aurelianensi.
     EPISTOLA CLVIII. AD ALBINUM MAGISTRUM ET AD CONGREGATIONEM MONASTERII SANCTI MARTINI. Congregationem S. Martini reprehendit ob defensionem cuiusdam rei clerici ad ipsos confugientis, contra sententiam sui episcopi, et contra mandatum ipsius regis, etc.
     EPISTOLA CLIX. AD ARNONEM. Commendat illi discipulum grammaticae, quem vitulum vocat.
     EPISTOLA CLX. AD*** Amici charitati se commendat.
     EPISTOLA CLXI. AD ARNONEM. Exponit quomodo substantia, essentia, subsistentia et natura de Deo dicantur.
     EPISTOLA CLXII. AD DOMNUM REGEM. (Anno incerto.) Exponit quae sit differentia inter aeternum et sempiternum, perpetuum et immortale, saeculum, aevum et tempus.
     EPISTOLA CLXIII. AD CAROLUM. Exponit textum S. Lucae cap. XXII, 36. etc., de duobus gladiis. Conqueritur de quibusdam episcopis, qui presbyteris et diaconis munus praedicationis inhibere volunt; et de profanatione altarium.
     EPISTOLA CLXIV. AD CAROLUM IMPERATOREM. Respondet ad interrogata de hymno post coenam dicto apud Matthaeum et Marcum.
     EPISTOLA CLXV. AD CAROLUM MAGNUM. Respondetur ad interrogationem de pretio salutis humanae, cui daretur.
     EPISTOLA CLXVI. SEU CAPITULARE ADMONITIONIS AD EUMDEM CAROLUM. Capitula quae tali convenit in tempore memorari.
     EPISTOLA CLXVII. AD PETRUM ARCHIEPISCOPUM. Commendat se paternis affectibus et sacris orationibus.
     EPISTOLA CLXVIII. AD PETRUM ARCHIEPISCOPUM. (Anno incerto.) Gratitudinem suam significat ob paternam benevolentiam; Liudgardam commendat, a qua ei dona mittuntur.
     EPISTOLA CLXIX. AD PONTIFICEM RIGBODUM TREVIRENSIS CIVITATIS COGNOMENTO MACHARIUM. Conqueritur de absentia amici, et intermisso commercio epistolico. Reprehendit in eo nimium amorem Maronis.
     EPISTOLA CLXX. AD RIGBODUM EPISCOPUM QUI ET MACHARIUS. Dolet de amici absentia.
     EPISTOLA CLXXI. AD RIGBODUM ARCHIEPISCOPUM COGNOMENTO MACHARIUM. (Anno incerto.) Queritur de intermisso commercio litterarum. Ad horam expetit quaedam scripta sancti Leonis et Ven. Bedae. Ad sanctum Martinum invitat.
     EPISTOLA CLXXII. AD EUMDEM. (Anno incerto.) Dolet de absentia, et gaudium significat ob nuntium restitutae Machario sanitatis.
     EPISTOLA CLXXIII. AD IOSEPPUM. Condolet ob infirmitatem corporis, et excitat ad patientiam. Commendat se orationibus; hortatur ad renovationem domus Dei, etc.
     EPISTOLA CLXXIV. AD REMIGIUM EPISCOPUM. Commendat illi negotiatorem in Italiam proficiscentem: animam vero Ioseppi illius orationibus.
     EPISTOLA CLXXV. AD REMEDIUM EPISCOPUM. Gratias pro charitatis muneribus agit: ad bonas actiones stimulat.
     EPISTOLA CLXXVI. AD REMEDIUM EPISCOPUM CURIENSEM. (Anno incerto.) Commendat se ob veterem amicitiam illius orationibus.
     EPISTOLA CLXXVII. AD EUMDEM. Confidentiam suam significat in eius orationibus, et ad bene obeundum episcopale officium hortatur, sub spe aeternae mercedis.
     EPISTOLA CLXXVIII. AD AEDILBERTUM EPISCOPUM. Orationibus omnium et singulorum se commendat, hortatur ad patrum suorum sequenda vestigia, ad lectionem sanctae Scripturae, ad iuniorum instructionem.
     EPISTOLA CLXXIX. AD QUEMDAM EPISCOPUM. Ad aeterna suspirat. Hortatur ad officium pastorale diligenter obeundum. Auguria, avium cantus, et sternutationes aboleri vult.
     EPISTOLA CLXXX. AD QUEMDAM EPISCOPUM. Dolet de amici aegritudine; hortatur ad patientiam, ad virtutes, ac curam scholarium.
     EPISTOLA CLXXXI. AD QUEMDAM. Hortatur ad pietatem, reliquasque virtutes: commendat curam divinae laudis in ecclesiis illi commissis.
     EPISTOLA CLXXXII. AD HECHSTANUM PRESBYTERUM. Hortatur ad virtutes: et orationibus amicorum cupit se commendari.
     EPISTOLA CLXXXIII. AD MONNAM PRESBYTERUM ET FRATREM EIUS. Hortatur ad saeculi contemptum, ad humilitatem.
     EPISTOLA CLXXXIV. AD PRESBYTERUM EADA. Pro muneribus gratias agit; dolet se de gradu paupertatis raptum esse in voraginem divitiarum; orationibus se commendat.
     EPISTOLA CLXXXV. AD QUEMDAM DISCIPULUM. Gaudet ob discipuli prosperitatem et litterarum studium; hortatur ad poenitentiam et ad pugnam contra hostes animae. Ornatum corporis reprehendit.
     EPISTOLA CLXXXVI. AD AMICUM FIDELEM. Ardorem charitatis suae significat; hortatur ut omnibus sit exemplum vitae. Commendat lectionem sancti Evangelii, et Libri Pastoralis sancti Gregorii.
     EPISTOLA CLXXXVII. AD QUEMDAM FILIUM. Laudat discipuli devotionem et sapientiae studium. Non suos mores, sed exhortationes et sanctorum exempla sequi hortatur; commendat lectionem sanctae Scripturae, virtutum exercitium, curam adolescentum, etc.
     EPISTOLA CLXXXVIII. AD FILIUM AEGROTUM. Solatur illum, et hortatur ad confessionem peccatorum.
     EPISTOLA CLXXXIX. AD ANTONIUM. Conqueritur de sui oblivione, spectacula reprobat, et Homero se de iis scripsisse dicit, etc.
     EPISTOLA CXC. AD ANTONIUM. Nuntiat fratres insulae Lirinensis advenisse, et fratrem Adalhardi vocatum ad palatium fuisse, etc.
     EPISTOLA CXCI. AD ANTONIUM MONACHUM. Antonio ad se invisuro significat animi sui laetitiam. Homeri vanitatem in histrionibus carpit; conqueritur de intermisso litterarum commercio, quod ait non esse contra regularem vitam. Post obitum sui memoriam exoptat.
     EPISTOLA CXCII. AD ANTONIUM MONACHUM. Desiderat multum orationes Antonii, ut Deum semper amare possit et laudare.
     EPISTOLA CXCIII. Aenigmatica.
     EPISTOLA CXCIV. AD CONGREGATIONEM SANCTAE MARIAE ET PATREM MOROALDUM. Cupit eorum societate frui, et amicitia.
     EPISTOLA CXCV. AD MATREM ET FILIAM. Hortatur ad bona opera; et precibus earum se commendat.
     EPISTOLA CXCVI. AD EUGENIAM FILIAM. Hortatur ad fortitudinem in tribulationibus, quas ipsa innocens cum Dei servis patitur ab iniquis regibus.
     EPISTOLA CXCVII. AD FILIAM SPIRITALEM (EUGENIAM). Castitatem cum eleemosynarum largitate commendat.
     EPISTOLA CXCVIII AD HUNDRUDEM FEMINAM Hortatur ad devotionem et vitam exemplarem in palatio regis. Salutem precatur reginae, et Egfrido.
     EPISTOLA CXCIX. AD AEDILTHYDEM FAMULAM DEI, OLIM REGINAM. Instruit optimis vitae documentis.
     EPISTOLA CC. AD EDILTHRUDAM. Consolatur matrem de morte filii.
     EPISTOLA CCI. AD MAGENHARIUM COMITEM SENONICAE CIVITATIS. Hortatur ad virtutes; curamque sui officii.
     EPISTOLA CCII. AD AMIGUM. Charitatem suam amico significat.
     EPISTOLA CCIII. AD GALLICELLULAM. De comparatione numerorum Veteris et Novi Testamenti.
     EPISTOLA CCIV. AD FRIDUGISUM. De tribus generibus visionum.
     EPISTOLA CCV. AD QUEMDAM DISCIPULUM. Causam dissensionis a se amolitur, et in amicitiam redire postulat.
     EPISTOLA CCVI. AD DISCIPULUM. Reprehendit illum ob vitae perversitatem, et ad emendationem hortatur.
     EPISTOLA CCVII. AD FILIUM PRODIGUM. Reprehendit discipuli perversos mores, et ad emendationem vitae provocat exemplo cuiusdam nunc episcopi, olim sui condiscipuli.
     EPISTOLA CCVIII. AD EUMDEM. Deplorat discipuli perversos mores, et illum ad meliora revocare conatur timore gehennae.
     EPISTOLA CCIX. AD AMICUM. Conversum ad meliora, hortatur ad constantiam.
     EPISTOLA CCX. COMMENDATITIA AD AMICOS. Commendatitia cuiusdam presbyteri Fordradi ad amicos.
     EPISTOLA CCXI. AD OMNES AMICOS. Commendatitia Noroberet presbyteri peregrinantis ad amicos.
     EPISTOLA CCXII. COMMENDATITIA AD AMICOS. Commendatio ad amicos pro peregrinantibus ad limina apostolorum.
     EPISTOLA CCXIII. AD RAGANBERTUM EPISCOPUM. (Anno incerto.) Conqueritur de novis exactionibus, quibus ministri episcopales vexabant presbyteros in ecclesiis sancti Martini servientes.
     EPISTOLA CCXIV. AD NIFRIDIUM EPISCOPUM. (Anno incerto.) Memoriam sui in orationibus exorat; Benedictum a se digredientem commendat.
     EPISTOLA CCXV. AD DILECTISSIMOS PATRES. (Anno incerto.) Hortatur illos ad charitatem et ad labores vitae monasticae.
     EPISTOLA CCXVI. AD CUNIBERCTUM EPISCOPUM. Commendat memoriam contractae olim amicitiae. Ad opus praedicationis hortatur, nulla saeculi potestate aut vanitate impediendum.
     EPISTOLA CCXVII. AD ALCHARDUM ET TIFREDUM EPISCOPOS. Hortatur illos ad officium praedicationis implendum.
     EPISTOLA CCXVIII. AD ARDBERTUM. Hortatur ad opera iustitiae et misericordiae; laudat illius bonitatem, eique commendat causam Lulli abbatis.
     EPISTOLA CCXIX. AU LEUTFREDUM EPISCOPUM. Solatur illum in tribulatione.
     EPISTOLA CCXX. AD BENEDICTUM. Quemdam fratrem, quem filium suum vocat, charitati; se vero in saeculi fluctibus iactatum precibus illius commendat. Pro herbis medicinalibus gratias refert, etc.
     EPISTOLA CCXXI. AD EUMDEM. Epistolas mittit regi et aliis a Benedicto tradendas; optat saepius accipere ab ipso epistolas.
     EPISTOLA CCXXII. AD HILLIRIENSES FRATRES. Commemorat famam bonae illorum conversationis: precibus eorum se commendat: hortatur ad mutuam charitatem et pacem.
     EPISTOLA CCXXIII. AD TEOTGARIUM ABBATEM ET FRATRES, QUIBUS PRAEESSE VIDETUR. Remittit fratres ad S. Martinum peregrinantes cum epistola: veniam illis ob inobedientiam et negligentiam exorat. Errantes optat revocari, non abiici.
     EPISTOLA CCXXV AD FRATRES QUI IN HIBERNIA INSULA PER DIVERSA LOCA DEO DESERVIRE VIDENTUR. Ob famam optimae conversationis ad se delatam laetatur: quae bona ipsorum Patres olim in Britannia, Gallia et Italia gesserint, depraedicat. Hortatur ad vitam regularem; docet quae debeat esse vita principum, monachorum, monialium et omnium Christianorum.
     EPISTOLA CCXXVI. AD FRATRES IN ECCLESIA BEATI IOANNIS BAPTISTAE DEO SERVIENTES. Abbatem et fratres monasterii Montis-Olivi in familiaritatem suscipit, et illos hortatur ut militent pro fide catholica, et perseverent in observantia regulari.
     EPISTOLA CCXXVII. AD QUOSDAM MONACHOS. Ambit eorum familiaritatem et orationes. Hortatur ad charitatem, humilitatem, obedientiam, ad curam regularis disciplinae, et laudis divinae.
     EPISTOLA CCXXVIII. AD ARNOLDUM ABBATEM. Laudat eorum conversationem; hortatur ad virtutes religiosas, praesertim paupertatem in conviviis, in nummis, in vestimentis, etc.
     EPISTOLA CCXXIX. AD EANULFUM PRESBYTERUM. Commendat se eius orationibus: ad conversationem fraternam et regularem vitam, ad curam animarum, etc., hortatur.
     EPISTOLA CCXXX. AD ONIAM SACERDOTEM. Charitatem in praesente dulcem, in absente amaram dicit. Hortatur ad virtutes.
     EPISTOLA CCXXXI. AD EUMDEM. Charitatem erga Deum et erga pauperes, miseros et peregrinos commendat.
     EPISTOLA CCXXXII. AD GISLAM. Charitatem suam illi significat: ad omnia virtutum genera hortatur, et commendat sanctae Scripturae lectionem.
     281-283 EPISTOLA CCXXIV. AD FRIDUINUM. Gratulatur adeptam curam monasteriorum SS. Benedicti et Ceolfridi hortatur ut praesit gregi suo bono exemplo. Precibus se commendat.
     294-297 FRAGMENTUM I. AD FRATRES SANCTI NINIANI CANDIDAE CASAE.( Apud Usserium de Primordiis Britan. Eccles. pag. 669.) Venerandae dilectionis fratribus in loco Deo servientibus, qui dicitur Candida Casa Alcuinus diaconus salutem.
    FRAGMENTUM II. AD EBORACENSES.( Apud Wilhelmum Malmesburiensem, lib. I de Gestis Reg. Angl. cap. 3.)
    FRAGMENTUM III. AD OSBERTUM PATRICIUM MERCIORUM.( Apud eumdem loc. cit. )
    FRAGMENTUM IV. AD EUMDEM OSBERTUM PATRICIUM.( Apud eumdem ibid. cap. 4.)


Home      Up one level