Ecloga X SHOW LINKS TO MANUSCRIPTS
| 1 | Extremum hunc, Arethusa, mihi concede laborem: |
| 2 | pauca meo Gallo, sed quae legat ipsa Lycoris, |
| 3 | carmina sunt dicenda: neget quis carmina Gallo? |
| 4 | Sic tibi, cum fluctus subterlabere Sicanos, |
| 5 | Doris amara suam non intermisceat undam; |
| 6 | incipe; sollicitos Galli dicamus amores, |
| 7 | dum tenera attondent simae virgulta capellae. |
| 8 | Non canimus surdis: respondent omnia silvae. |
| 9 | Quae nemora aut qui vos saltus habuere, puellae |
| 10 | Naides, indigno cum Gallus amore peribat? |
| 11 | Nam neque Parnasi vobis iuga, nam neque Pindi |
| 12 | ulla moram fecere, neque Aonie Aganippe. |
| 13 | Illum etiam lauri, etiam flevere myricae; |
| 14 | pinifer illum etiam sola sub rupe iacentem |
| 15 | Maenalus et gelidi fleverunt saxa Lycaei. |
| 16 | Stant et oves circum (nostri nec paenitet illas, |
| 17 | nec te paeniteat pecoris, divine poeta: |
| 18 | et formosus ovis ad flumina pavit Adonis); |
| 19 | venit et upilio; tardi venere subulci; |
| 20 | uvidus hiberna venit de glande Menalcas. |
| 21 | Omnes 'Unde amor iste' rogant 'tibi?' Venit Apollo: |
| 22 | 'Galle, quid insanis?' inquit; 'tua cura Lycoris |
| 23 | perque nives alium perque horrida castra secuta est.' |
| 24 | Venit et agresti capitis Silvanus honore, |
| 25 | florentis ferulas et grandia lilia quassans. |
| 26 | Pan deus Arcadiae venit, quem vidimus ipsi |
| 27 | sanguineis ebuli bacis minioque rubentem: |
| 28 | 'Ecquis erit modus?' inquit 'Amor non talia curat, |
| 29 | nec lacrimis crudelis Amor nec gramina rivis |
| 30 | nec cytiso saturantur apes nec fronde capellae.' |
| 31 | Tristis at ille: 'Tamen cantabitis, Arcades, inquit, |
| 32 | montibus haec vestris, soli cantare periti |
| 33 | Arcades. O mihi tum quam molliter ossa quiescant, |
| 34 | vestra meos olim si fistula dicat amores! |
| 35 | Atque utinam ex vobis unus vestrisque fuissem |
| 36 | aut custos gregis aut maturae vinitor uvae! |
| 37 | Certe sive mihi Phyllis sive esset Amyntas, |
| 38 | seu quicumque furor (quid tum, si fuscus Amyntas? |
| 39 | et nigrae violae sunt et vaccinia nigra), |
| 40 | mecum inter salices lenta sub vite iaceret: |
| 41 | serta mihi Phyllis legeret, cantaret Amyntas. |
| 42 | 'Hic gelidi fontes, hic mollia prata, Lycori; |
| 43 | hic nemus; hic ipso tecum consumerer aevo. |
| 44 | Nunc insanus amor duri me Martis in armis |
| 45 | tela inter media atque adversos detinet hostis. |
| 46 | Tu procul a patria (nec sit mihi credere tantum) |
| 47 | Alpinas, a, dura, nives et frigora Rheni |
| 48 | me sine sola vides. A, te ne frigora laedant! |
| 49 | a, tibi ne teneras glacies secet aspera plantas! |
| 50 | Ibo et Chalcidico quae sunt mihi condita versu |
| 51 | carmina pastoris Siculi modulabor avena. |
| 52 | Certum est in silvis inter spelaea ferarum |
| 53 | malle pati tenerisque meos incidere Amores |
| 54 | arboribus: crescent illae, crescetis, Amores. |
| 55 | Interea mixtis lustrabo Maenala Nymphis, |
| 56 | aut acris venabor apros; non me ulla vetabunt |
| 57 | frigora Parthenios canibus circumdare saltus. |
| 58 | Iam mihi per rupes videor lucosque sonantis |
| 59 | ire; libet Partho torquere Cydonia cornu |
| 60 | spicula; tamquam haec sit nostri medicina furoris, |
| 61 | aut deus ille malis hominum mitescere discat! |
| 62 | Iam neque Hamadryades rursus nec carmina nobis |
| 63 | ipsa placent; ipsae rursus concedite, silvae. |
| 64 | Non illum nostri possunt mutare labores, |
| 65 | nec si frigoribus mediis Hebrumque bibamus, |
| 66 | Sithoniasque nives hiemis subeamus aquosae, |
| 67 | nec si, cum moriens alta liber aret in ulmo, |
| 68 | Aethiopum versemus ovis sub sidere Cancri. |
| 69 | Omnia vincit Amor: et nos cedamus Amori.' |
| 70 | Haec sat erit, divae, vestrum cecinisse poetam, |
| 71 | dum sedet et gracili fiscellam texit hibisco, |
| 72 | Pierides: vos haec facietis maxima Gallo, |
| 73 | Gallo, cuius amor tantum mihi crescit in horas, |
| 74 | quantum vere novo viridis se subicit alnus. |
| 75 | Surgamus: solet esse gravis cantantibus umbra, |
| 76 | iuniperi gravis umbra; nocent et frugibus umbrae. |
| 77 | Ite domum saturae, venit Hesperus, ite, capellae. |