Ecloga IX SHOW LINKS TO MANUSCRIPTS
| s. | LYCIDAS |
| 1 | Quo te, Moeri, pedes? An, quo via ducit, in urbem? |
| s. | MOERIS |
| 2 | O Lycida, vivi pervenimus, advena nostri |
| 3 | (quod nunquam veriti sumus) ut possessor agelli |
| 4 | diceret: 'Haec mea sunt; veteres migrate coloni.' |
| 5 | Nunc victi, tristes, quoniam fors omnia versat, |
| 6 | hos illi (quod nec vertat bene!) mittimus haedos. |
| s. | LYCIDAS |
| 7 | Certe equidem audieram, qua se subducere colles |
| 8 | incipiunt mollique iugum demittere clivo, |
| 9 | usque ad aquam et veteres, iam fracta cacumina, fagos, |
| 10 | omnia carminibus vestrum servasse Menalcan. |
| s. | MOERIS |
| 11 | Audieras, et fama fuit; sed carmina tantum |
| 12 | nostra valent, Lycida, tela inter Martia, quantum |
| 13 | Chaonias dicunt aquila veniente columbas. |
| 14 | Quod nisi me quacumque novas incidere litis |
| 15 | ante sinistra cava monuisset ab ilice cornix, |
| 16 | nec tuos hic Moeris nec viveret ipse Menalcas. |
| s. | LYCIDAS |
| 17 | Heu! Cadit in quemquam tantum scelus? Heu! Tua nobis |
| 18 | paene simul tecum solacia rapta, Menalca? |
| 19 | Quis caneret Nymphas? Quis humum florentibus herbis |
| 20 | spargeret, aut viridi fontis induceret umbra? |
| 21 | vel quae sublegi tacitus tibi carmina nuper, |
| 22 | cum te ad delicias ferres Amaryllida nostras? |
| 23 | 'Tityre, dum redeo (brevis est via) pasce capellas; |
| 24 | et potum pastas age, Tityre, et inter agendum |
| 25 | occursare capro (cornu ferit ille) caveto.' |
| s. | MOERIS |
| 26 | Immo haec quae Varo, necdum perfecta, canebat: |
| 27 | 'Vare, tuom nomen, superet modo Mantua nobis, |
| 28 | Mantua vae miserae nimium vicina Cremonae, |
| 29 | cantantes sublime ferent ad sidera cycni.' |
| s. | LYCIDAS |
| 30 | Sic tua Cyrneas fugiant examina taxos, |
| 31 | sic cytiso pastae distendant ubera vaccae, |
| 32 | incipe, si quid habes. Et me fecere poetam |
| 33 | Pierides; sunt et mihi carmina; me quoque dicunt |
| 34 | vatem pastores: sed non ego credulus illis; |
| 35 | nam neque adhuc Vario videor nec dicere Cinna |
| 36 | digna, sed argutos inter strepere anser olores. |
| s. | MOERIS |
| 37 | Id quidem ago et tacitus, Lycida, mecum ipse voluto, |
| 38 | si valeam meminisse; neque est ignobile carmen: |
| 39 | 'Huc ades, o Galarea: quis est nam ludus in undis? |
| 40 | Hic ver purpureum, varios hic flumina circum |
| 41 | fundit humus flores; hic candida populus antro |
| 42 | imminet et lentae texunt umbracula vites. |
| 43 | Huc ades; insani feriant sine litora fluctus.' |
| s. | LYCIDAS |
| 44 | Quid, quae te pura solum sub nocte canentem |
| 45 | audieram? Numeros memini, si verba tenerem: |
| 46 | 'Daphni, quid antiquos signorum suspicis ortus? |
| 47 | Ecce Dionaei processit Caesaris astrum, |
| 48 | astrum quo segetes gauderent frugibus et quo |
| 49 | duceret apricis in collibus uva colorem. |
| 50 | Insere, Daphni, piros: carpent tua poma nepotes.' |
| s. | MOERIS |
| 51 | Omnia fert aetas, animum quoque; saepe ego longos |
| 52 | cantando puerum memini me condere soles: |
| 53 | nunc oblita mihi tot carmina, vox quoque Moerim |
| 54 | iam fugit ipsa: lupi Moerim videre priores. |
| 55 | Sed tamen ista satis referet tibi saepe Menalcas. |
| s. | LYCIDAS |
| 56 | Causando nostros in longum ducis amores. |
| 57 | Et nunc omne tibi stratum silet aequor, et omnes, |
| 58 | aspice, ventosi ceciderunt murmuris aurae. |
| 59 | Hinc adeo media est nobis via; namque sepulcrum |
| 60 | incipit apparere Bianoris. Hic, ubi densas |
| 61 | agricolae stringunt frondis, hic, Moeri, canamus: |
| 62 | hic haedos depone, tamen veniemus in urbem. |
| 63 | Aut, si nox pluviam ne colligat ante veremur, |
| 64 | cantantes licet usque (minus via laedit) eamus: |
| 65 | cantantes ut eamus, ego hoc te fasce levabo. |
| s. | MOERIS |
| 66 | Desine plura, puer, et quod nunc instat agamus. |
| 67 | Carmina tum melius, cum venerit ipse, canemus. |