Ecloga VI SHOW LINKS TO MANUSCRIPTS
| 1 | Prima Syracosio dignata est ludere versu |
| 2 | nostra, neque erubuit silvas habitare, Thalia. |
| 3 | Cum canerem reges et proelia, Cynthius aurem |
| 4 | vellit, et admonuit: 'Pastorem, Tityre, pinguis |
| 5 | pascere oportet ovis, deductum dicere carmen.' |
| 6 | Nunc ego (namque super tibi erunt, qui dicere laudes, |
| 7 | Vare, tuas cupiant, et tristia condere bella) |
| 8 | agrestem tenui meditabor harundine musam. |
| 9 | Non iniussa cano. Si quis tamen haec quoque, si quis |
| 10 | captus amore leget, te nostrae, Vare, myricae, |
| 11 | te nemus omne canet; nec Phoebo gratior ulla est |
| 12 | quam sibi quae Vari praescripsit pagina nomen. |
| 13 | Pergite, Pierides. Chromis et Mnasylus in antro |
| 14 | Silenum pueri somno videre iacentem, |
| 15 | inflatum hesterno venas, ut semper, Iaccho; |
| 16 | serta procul tantum capiti delapsa iacebant, |
| 17 | et gravis attrita pendebat cantharus ansa. |
| 18 | Adgressi (nam saepe senex spe carminis ambo |
| 19 | luserat) iniciunt ipsis ex vincula sertis. |
| 20 | Addit se sociam timidisque supervenit Aegle. |
| 21 | Aegle, Naiadum pulcherrima, iamque videnti |
| 22 | sanguineis frontem moris et tempora pingit. |
| 23 | Ille dolum ridens: 'Quo vincula nectitis?' inquit. |
| 24 | 'Solvite me, pueri; satis est potuisse videri. |
| 25 | Carmina quae voltis cognoscite; carmina vobis, |
| 26 | huic aliud mercedis erit.' Simul incipit ipse. |
| 27 | Tum vero in numerum Faunosque ferasque videres |
| 28 | ludere, tum rigidas motare cacumina quercus. |
| 29 | Nec tantum Phoebo gaudet Parnasia rupes, |
| 30 | nec tantum Rhodope miratur et Ismarus Orphea. |
| 31 | Namque canebat uti magnum per inane coacta |
| 32 | semina terrarumque animaeque marisque fuissent |
| 33 | et liquidi simul ignis; ut his exordia primis |
| 34 | omnia, et ipse tener mundi concreverit orbis; |
| 35 | tum durare solum et discludere Nerea ponto |
| 36 | coeperit, et rerum paulatim sumere formas; |
| 37 | iamque novom terrae stupeant lucescere solem, |
| 38 | altius atque cadant submotis nubibus imbres, |
| 39 | incipiant silvae cum primum surgere, cumque |
| 40 | rara per ignaros errent animalia montis. |
| 41 | Hinc lapides Pyrrhae iactos, Saturnia regna, |
| 42 | Caucasiasque refert volucris, furtumque Promethei. |
| 43 | His adiungit Hylan nautae quo fonte relictum |
| 44 | clamassent, ut litus Hyla, Hyla, omne sonaret; |
| 45 | et fortunatam, si numquam armenta fuissent, |
| 46 | Pasiphaen nivei solatur amore iuvenci. |
| 47 | A! virgo infelix, quae te dementia cepit! |
| 48 | Proetides implerunt falsis mugitibus agros; |
| 49 | at non tam turpis pecudum tamen ulla secuta |
| 50 | concubitus, quamvis collo timuisset aratrum, |
| 51 | et saepe in levi quaesisset cornua fronte. |
| 52 | A! virgo infelix, tu nunc in montibus erras: |
| 53 | ille, latus niveum molli fultus hyacintho, |
| 54 | ilice sub nigra pallentis ruminat herbas, |
| 55 | aut aliquam in magno sequitur grege. 'Claudite Nymphae, |
| 56 | Dictaeae Nymphae, nemorum iam claudite saltus, |
| 57 | si qua forte ferant oculis sese obvia nostris |
| 58 | errabunda bovis vestigia: forsitan illum |
| 59 | aut herba captum viridi aut armenta secutum |
| 60 | perducant aliquae stabula ad Cortynia vaccae.' |
| 61 | Tum canit Hesperidum miratam mala puellam; |
| 62 | tum Phaethontiadas musco circundat amarae |
| 63 | corticis, atque solo proceras erigit alnos. |
| 64 | Tum canit, errantem Permessi ad flumina Gallum |
| 65 | Aonas in montis ut duxerit una sororum, |
| 66 | utque viro Phoebi chorus adsurrexerit omnis; |
| 67 | ut Linus haec illi divino carmine pastor, |
| 68 | floribus atque apio crinis ornatus amaro, |
| 69 | dixerit: 'Hos tibi dant calamos, en accipe, Musae, |
| 70 | Ascraeo quos ante seni; quibus ille solebat |
| 71 | cantando rigidas deducere montibus ornos. |
| 72 | His tibi Grynei nemoris dicatur origo, |
| 73 | ne quis sit lucus quo se plus iactet Apollo.' |
| 74 | Quid loquar aut Scyllam Nisi, quam fama secuta est |
| 75 | candida succinctam latrantibus inguina monstris |
| 76 | Dulichias vexasse rates, et gurgite in alto, |
| 77 | a, timidos nautas canibus lacerasse marinis, |
| 78 | aut ut mutatos Terei narraverit artus, |
| 79 | quas illi Philomela dapes, quae dona pararit, |
| 80 | quo cursu deserta petiverit, et quibus ante |
| 81 | infelix sua tecta super volitaverit alis? |
| 82 | Omnia, quae Phoebo quondam meditante beatus |
| 83 | audiit Eurotas iussitque ediscere laurus, |
| 84 | ille canit (pulsae referunt ad sidera valles), |
| 85 | cogere donec ovis stabulis numerumque referre |
| 86 | iussit et invito processit Vesper Olympo. |