ubbf_ii_0023.6r-4 hab70.7 r-a16 cbo90.158r bnf16236.13 bnf10307.118 bnf7926.22 bnf7925.5 v bmv407.7 r-21 bbb172.11v-23 bbb167.11v-18 bbb165.7v-28 bav1631.6r-14 Ecloga V HIDE LINKS TO MANUSCRIPTS SHOW TRANSLATION LINKS
| s. | bbb172.12r MENALCAS |
| 1 | Cur non, Mopse, boni quoniam convenimus ambo |
| 2 | tu calamos inflare levis, ego dicere versus, |
| 3 | hic corylis mixtas inter consedimus ulmos? |
| s. | bbb165.8r MOPSUS |
| 4 | Tu maior; tibi me est aequom parere, Menalca, |
| 5 | bnf7925.6 r sive sub incertas Zephyris motantibus umbras, |
| 6 | bmv407.7 v sive antro potius succecimus. Aspice ut antrum |
| 7 | silvestris raris sparsit labrusca racemis. |
| s. | MENALCAS |
| 8 | Montibus in nostris solus tibi certat Amyntas. |
| s. | MOPSUS |
| 9 | Quid, si idem certet Phoebum superare canendo? |
| s. | MENALCAS |
| 10 | Incipe, Mopse, prior, si quos aut Phyllidis ignis |
| 11 | bav1631.6 v aut Alconis habes laudes aut iurgia Codri; |
| 12 | incipe; pascentis servabit Tityrus haedos. |
| s. | cbo90.158v bbb167.12r MOPSUS |
| 13 | Immo haec in viridi nuper quae cortice fagi |
| 14 | carmina descripsi et modulans alterna notavi, |
| 15 | bnf7926.23 experiar: tu deinde iubeto certet Amyntas. |
| s. | MENALCAS |
| 16 | Lenta salix quantum pallenti cedit olivae, |
| 17 | puniceis humilis quantum saliunca rosetis, |
| 18 | iudicio nostro tantum tibi cedit Amyntas. |
| 19 | Sed tu desine plura, puer; successimus antro. |
| s. | MOPSUS |
| 20 | Exstinctum Nymphae crudeli funere Daphnim |
| 21 | flebant (vos coryli testes et flumina Nymphis), |
| 22 | cum complexa sui corpus miserabile nati |
| 23 | bnf10307.119 atque deos atque astra vocat crudelia mater. |
| 24 | Non ulli pastos illis egere diebus |
| 25 | bbb172.12v frigida, Daphni, boves ad flumina: nulla neque amnem |
| 26 | libavit quadrupes, nec graminis attigit herbam. |
| 27 | Daphni, tuom Poenos etiam ingemuisse leones |
| 28 | interitum montesque feri silvaque loquontur. |
| 29 | Daphnis et Armenias curru subiungere tigris |
| 30 | instituit; Daphnis thiasos inducere Bacchi, |
| 31 | ubbf_ii_0023.6v et foliis lentas intexere mollibus hastas. |
| 32 | bmv407.8 r Vitis ut arboribus decori est, ut vitibus uvae, |
| 33 | ut gregibus tauri, segetes ut pinguibus arvis, |
| 34 | bbb165.8v bav1631.7r tu decus omne tuis. Postquam te fata tulerunt, |
| 35 | ipsa Pales agros atque ipse reliquit Apollo. |
| 36 | Grandia saepe quibus mandavimus hordea sulcis, |
| 37 | infelix lolium et steriles nascuntur avenae; |
| 38 | pro molli viola, pro purpureo narcisso |
| 39 | carduos et spinis surgit paliurus acutis. |
| 40 | Spargite humum foliis, inducite fontibus umbras, |
| 41 | pastores (mandat fieri sibi talia Daphnis),bbb167.12v |
| 42 | et tumulum facite, et tumulo superaddite carmen: |
| 43 | Daphnis ego in silvis hinc usque ad sidera notus |
| 44 | bnf7926.24 formosi pecoris custos formosior ipse. |
| s. | MENALCAS |
| 45 | Tale tuom carmen nobis, divine poeta, |
| 46 | quale sopor fessis in gramine, quale per aestum |
| 47 | bnf7925.6 v dulcis aquae saliente sitim restinguere rivo. |
| 48 | Nec calamis solum aequiperas, sed voc magistrum; |
| 49 | bbb172.13r fortunate puer, tu nunc eris alter ab illo. |
| 50 | Nos tamen haec quocumque modo tibi nostra vicissim |
| 51 | dicemus, Daphnimque tuom tollemus ad astra; |
| 52 | Daphnim ad astra feremus: amavit nos quoque Daphnis. |
| s. | MOPSUS |
| 53 | An quicquam nobis tali sit munere maius? |
| 54 | Et puer ipse fuit cantari dignus, et ista |
| 55 | iam pridem Stimichon laudavit carmina nobis. |
| s. | MENALCAS |
| 56 | Candidus insuetum miratur limen Olympi |
| 57 | bav1631.7 v sub pedibus videt nubes et sidera Daphnis.bnf10307.120cbo90.159r |
| 58 | bmv407.8 v Ergo alacris silvas et cetera rura voluptas |
| 59 | Panaque pastoresque tenet Dryadasque puellas. |
| 60 | Nec lupus insidias pecori, nec retia cervis |
| 61 | ulla dolum meditantur: amat bonus otia Daphnis. |
| 62 | Ipsi laetitia voces ad sidera iactantbnf16236.14 |
| 63 | intonsi montes; ipsae iam carmina rupes,ubbf_ii_0023.7rbbb165.9r |
| 64 | ipsa sonant arbusta: 'Deus, deus ille, Menalca!' |
| 65 | Sis bonus o felixque tuis! En quattuor aras:hab70.7 v |
| 66 | ecce duas tibi, Daphni, duas altaria Phoebo. |
| 67 | Pocula bina novo spumantia lacte quotannis, |
| 68 | craterasque duo statuam tibi pinguis olivi, |
| 69 | et multo in primis hilarans convivia Baccho, |
| 70 | ante focum, si frigus erit, si messis, in umbra,bbb167.13r |
| 71 | vina novom fundam calathis Ariusia nectar. |
| 72 | Cantabunt mihi Damoetas et Lyctius Aegon;bnf7926.25bbb172.13v |
| 73 | saltantis Satyros imitabitur Alphesiboeus. |
| 74 | Haec tibi semper erunt, et cum sollemnia vota |
| 75 | reddemus Nymphis, et cum lustrabimus agros. |
| 76 | Dum iuga montis aper, fluvios dum piscis amabit, |
| 77 | dumque thymo pascentur apes, dum rore cicadae, |
| 78 | semper honos nomenque tuom laudesque manebunt. |
| 79 | Ut Baccho Cererique, tibi sic vota quotannisbav1631.8r |
| 80 | agricolae facient: damnabis tu quoque votis. |
| s. | MOPSUS |
| 81 | Quae tibi, quae tali reddam pro carmine dona? |
| 82 | Nam neque me tantum venientes sibilus Austri |
| 83 | nec percussa iuvant fluctu tam litora, nec quaebmv407.9 r |
| 84 | saxosas inter decurrunt flumina vallis. |
| s. | MENALCAS |
| 85 | Hac te nos fragili donabimus ante cicuta: |
| 86 | haec nos 'Formosum Corydon ardebat Alexim', |
| 87 | haec eadem docuit 'Cuium pecus? an Meliboei?' |
| s. | MOPSUS |
| 88 | At tu sume pedum, quod, me cum saepe rogaret,bnf7925.7 r |
| 89 | non tulit Antigenes (et erat tum dignus amari), |
| 90 | formosum paribus nodis atque aere, Menalca. |