Ecloga IV SHOW LINKS TO MANUSCRIPTS
| 1 | Sicelides Musae, paulo maiora canamus. |
| 2 | non omnis arbusta iuvant humilesque myricae; |
| 3 | si canimus silvas, silvae sint consule dignae. |
| 4 | Ultima Cumaei venit iam carminis aetas; |
| 5 | magnus ab integro saeclorum nascitur ordo. |
| 6 | iam redit et Virgo, redeunt Saturnia regna, |
| 7 | iam nova progenies caelo demittitur alto. |
| 8 | tu modo nascenti puero, quo ferrea primum |
| 9 | desinet ac toto surget gens aurea mundo, |
| 10 | casta fave Lucina; tuus iam regnat Apollo. |
| 11 | Teque adeo decus hoc aevi, te consule, inibit, |
| 12 | Pollio, et incipient magni procedere menses; |
| 13 | te duce, si qua manent sceleris vestigia nostri, |
| 14 | inrita perpetua solvent formidine terras. |
| 15 | ille deum vitam accipiet divisque videbit |
| 16 | permixtos heroas et ipse videbitur illis |
| 17 | pacatumque reget patriis virtutibus orbem. |
| 18 | At tibi prima, puer, nullo munuscula cultu |
| 19 | errantis hederas passim cum baccare tellus |
| 20 | mixtaque ridenti colocasia fundet acantho. |
| 21 | ipsae lacte domum referent distenta capellae |
| 22 | ubera nec magnos metuent armenta leones; |
| 23 | ipsa tibi blandos fundent cunabula flores. |
| 24 | occidet et serpens et fallax herba veneni |
| 25 | occidet; Assyrium vulgo nascetur amomum. |
| 26 | At simul heroum laudes et facta parentis |
| 27 | iam legere et quae sit poteris cognoscere virtus, |
| 28 | molli paulatim flavescet campus arista |
| 29 | incultisque rubens pendebit sentibus uva |
| 30 | et durae quercus sudabunt roscida mella. |
| 31 | Pauca tamen suberunt priscae vestigia fraudis, |
| 32 | quae temptare Thetin ratibus, quae cingere muris |
| 33 | oppida, quae iubeant telluri infindere sulcos. |
| 34 | alter erit tum Tiphys et altera quae vehat Argo |
| 35 | delectos heroas; erunt etiam altera bella |
| 36 | atque iterum ad Troiam magnus mittetur Achilles. |
| 37 | Hinc, ubi iam firmata virum te fecerit aetas, |
| 38 | cedet et ipse mari vector nec nautica pinus |
| 39 | mutabit merces; omnis feret omnia tellus. |
| 40 | non rastros patietur humus, non vinea falcem, |
| 41 | robustus quoque iam tauris iuga solvet arator; |
| 42 | nec varios discet mentiri lana colores, |
| 43 | ipse sed in pratis aries iam suave rubenti |
| 44 | murice, iam croceo mutabit vellera luto, |
| 45 | sponte sua sandyx pascentis vestiet agnos. |
| 46 | Talia saecla suis dixerunt currite fusis |
| 47 | concordes stabili fatorum numine Parcae. |
| 48 | Adgredere o magnos -- aderit iam tempus -- honores, |
| 49 | cara deum suboles, magnum Iovis incrementum. |
| 50 | aspice convexo nutantem pondere mundum, |
| 51 | terrasque tractusque maris caelumque profundum; |
| 52 | aspice, venturo laetantur ut omnia saeclo. |
| 53 | O mihi tum longae maneat pars ultima vitae, |
| 54 | spiritus et quantum sat erit tua dicere facta: |
| 55 | non me carminibus vincat nec Thracius Orpheus |
| 56 | nec Linus, huic mater quamvis atque huic pater adsit, |
| 57 | Orphei Calliopea, Lino formosus Apollo. |
| 58 | Pan etiam, Arcadia mecum si iudice certet, |
| 59 | Pan etiam Arcadia dicat se iudice victum. |
| 60 | Incipe, parve puer, risu cognoscere matrem; |
| 61 | matri longa decem tulerunt fastidia menses. |
| 62 | incipe, parve puer. qui non risere parenti, |
| 63 | nec deus hunc mensa dea nec dignata cubili est. |