Ecloga I SHOW LINKS TO MANUSCRIPTS
| s. | MELIBOEUS |
| 1 | Tityre, tu patulae recubans sub tegmine fagi |
| 2 | silvestrem tenui Musam meditaris avena; |
| 3 | nos patriae finis et dulcia linquimus arva. |
| 4 | nos patriam fugimus; tu, Tityre, lentus in umbra |
| 5 | formosam resonare doces Amaryllida silvas. |
| s. | TITYRUS |
| 6 | O Meliboee, deus nobis haec otia fecit. |
| 7 | namque erit ille mihi semper deus, illius aram |
| 8 | saepe tener nostris ab ovilibus imbuet agnus. |
| 9 | ille meas errare boves, ut cernis, et ipsum |
| 10 | ludere quae vellem calamo permisit agresti. |
| s. | MELIBOEUS |
| 11 | Non equidem invideo, miror magis; undique totis |
| 12 | usque adeo turbatur agris. en ipse capellas |
| 13 | protinus aeger ago; hanc etiam vix, Tityre, duco. |
| 14 | hic inter densas corylos modonamque gemellos, |
| 15 | spem gregis, a, silice in nuda conixa reliquit. |
| 16 | saepe malum hoc nobis, si mens non laeva fuisset, |
| 17 | de caelo tactas memini praedicere quercus. |
| 18 | sed tamen iste deus qui sit da, Tityre, nobis. |
| s. | TITYRUS |
| 19 | Urbem quam dicunt Romam, Meliboee, putavi |
| 20 | stultus ego huic nostrae similem, cui saepe solemus |
| 21 | pastores ovium teneros depellere fetus. |
| 22 | sic canibus catulos similes, sic matribus haedos |
| 23 | noram, sic parvis componere magna solebam. |
| 24 | verum haec tantum alias inter caput extulit urbes |
| 25 | quantum lenta solent inter viburna cupressi. |
| s. | MELIBOEUS |
| 26 | Et quae tanta fuit Romam tibi causa videndi? |
| s. | TITYRUS |
| 27 | Libertas, quae sera tamen respexit inertem, |
| 28 | candidior postquam tondenti barba cadebat, |
| 29 | respexit tamen et longo post tempore venit, |
| 30 | postquam nos Amaryllis habet, Galatea reliquit. |
| 31 | namque - fatebor enim - dum me Galatea tenebat, |
| 32 | nec spes libertatis erat nec cura peculi. |
| 33 | quamvis multa meis exiret victima saeptis |
| 34 | pinguis et ingratae premeretur caseus urbi, |
| 35 | non umquam gravis aere domum mihi dextra redibat. |
| s. | MELIBOEUS |
| 36 | Mirabar quid maesta deos, Amarylli, vocares, |
| 37 | cui pendere sua patereris in arbore poma. |
| 38 | Tityrus hinc aberat. ipsae te, Tityre, pinus, |
| 39 | ipsi te fontes, ipsa haec arbusta vocabant. |
| s. | TITYRUS |
| 40 | Quid facerem? neque servitio me exire licebat |
| 41 | nec tam praesentis alibi cognoscere divos. |
| 42 | hic illum vidi iuvenem, Meliboee, quot annis |
| 43 | bis senos cui nostra dies altaria fumant, |
| 44 | hic mihi responsum primus dedit ille petenti: |
| 45 | pascite ut ante boves, pueri, submittite tauros. |
| s. | MELIBOEUS |
| 46 | Fortunate senex, ergo tua rura manebunt |
| 47 | et tibi magna satis, quamvis lapis omnia nudus |
| 48 | limosoque palus obducat pascua iunco. |
| 49 | non insueta gravis temptabunt pabula fetas |
| 50 | nec mala vicini pecoris contagia laedent. |
| 51 | fortunate senex, hic inter flumina nota |
| 52 | et fontis sacros frigus captabis opacum; |
| 53 | hinc tibi, quae semper, vicino ab limite saepes |
| 54 | Hyblaeis apibus florem depasta salicti |
| 55 | saepe levi somnum suadebit inire susurro; |
| 56 | hinc alta sub rupe canet frondator ad auras, |
| 57 | nec tamen interea raucae, tua cura, palumbes |
| 58 | nec gemere aeria cessabit turtur ab ulmo. |
| s. | TITYRUS |
| 59 | Ante leves ergo pascentur in aethere cervi |
| 60 | et freta destituent nudos in litore pisces, |
| 61 | ante pererratis amborum finibus exsul |
| 62 | aut Ararim Parthus bibet aut Germania Tigrim, |
| 63 | quam nostro illius labatur pectore vultus. |
| s. | MELIBOEUS |
| 64 | At nos hinc alii sitientis ibimus Afros, |
| 65 | pars Scythiam et rapidum cretae veniemus Oaxen |
| 66 | et penitus toto divisos orbe Britannos. |
| 67 | en umquam patrios longo post tempore finis |
| 68 | pauperis et tuguri congestum caespite culmen, |
| 69 | post aliquot, mea regna, videns mirabor aristas? |
| 70 | impius haec tam culta novalia miles habebit, |
| 71 | barbarus has segetes. en quo discordia civis |
| 72 | produxit miseros; his nos consevimus agros! |
| 73 | insere nunc, Meliboee, piros, pone ordine vites. |
| 74 | ite meae, felix quondam pecus, ite capellae. |
| 75 | non ego vos posthac viridi proiectus in antro |
| 76 | dumosa pendere procul de rupe videbo; |
| 77 | carmina nulla canam; non me pascente, capellae, |
| 78 | florentem cytisum et salices carpetis amaras. |
| s. | TITYRUS |
| 79 | Hic tamen hanc mecum poteras requiescere noctem |
| 80 | fronde super viridi. sunt nobis mitia poma, |
| 81 | castaneae molles et pressi copia lactis, |
| 82 | et iam summa procul villarum culmina fumant |
| 83 | maioresque cadunt altis de montibus umbrae. |