monumenta.ch > Solinus > 23
Solinus, Mirabilia, XXII Gallia, et ex ea itinerarium. Item de oleo Medico. <<< >>> XXIV Hispania. In ea de ceraunio rubro, de Gaditano freto et Mediterraneo mari, de Oceano.
Caput XXIII Britannia. In ea de lapide gagate, et de gentibus barbaris, insulisque circa eam claris. SHOW LINKS TO MANUSCRIPTS
1 Finis erat orbis ora Gallici litoris, nisi Britannia insula non qualibet amplitudine nomen paene orbis alterius mereretur. Octingenta et amplius millia passuum longa detinet: ita ut eam in Calidonicum usque angulum metiamur: in quo recessu Ulyxem Calidoniae appulsum manifestat ara Graecis litteris scripta Votum. 2 Multis insulis nec ignobilibus circumdatur: quarum Hibernia ei proximat magnitudine, inhumana incolarum ritu aspero: alioquin ita pabulosa, ut pecua ibi nisi interdum a pascuis arceantur, in periculum agat satias. Illic nullus anguis, avis rara, gens inhospita, et bellicosa. Sanguine interemptorum hausto prius victores vultus suos oblinunt. 3 Fas ac nefas eodem loco ducunt. Puerpera, si quando marem edidit, primos cibos gladio imponit mariti, inque os parvuli summo mucrone auspicium alimentorum leviter infercit, et gentilibus votis optat, non aliter quam in bello et inter arma mortem oppetat. 4 Qui student cultui, dentibus mari nantium belluarum insigniunt ensium capulos: candicant enim ad eburnam claritatem: nam praecipua viris gloria eat in armorum nitela. 5 Apes non habent: advectum inde pulverem si quis sparserit inter alvearia, examina favos deserunt. 6 Mare quod Hiberniam et Britanniam interluit, undosum inquietumque toto in anno, nonnisi pauculis diebus est navigabile. Navigant autem vimineis alveis, quos circumdant ambitione tergorum bubulorum: quantocumque tempore cursus tenebit, navigantes escis abstinent. Freti latitudinem in centum viginti millia passuum diffundi, qui fidem ad verum ratiocinati sunt, aestimarunt. 7 Siluram quoque insulam ab ora, quam gens Britanna Dumnonii tenent, turbidum fretum distinguit. Cuius homines etiamnum custodiunt morem vetustum: nummum refutant; dant res, et accipiunt; mutationibus necessaria potius quam pretiis parant. Deos percolunt; scientiam futurorum pariter viri ac feminae ostentant. 8 Adtanatos insula adspiratur freto Gallico, a Britanniae continente aestuario tenui separata, frumentariis campis felix et gleba uberi, nec tantum sibi, verum et aliis salubris locis: nam quum ipsa nullo serpatur angue, asportata inde terra quoquo gentium invecta sit, angues necat. 9 Multae et aliae circum Britanniam insula, e quibus Thyle ultima, in qua aestivo solstitio sole de Cancri sidere faciente transitum nox paene nulla: brumali solstitio dies adeo conductus, ut ortus iunctus sit occasui. 10 A Calidoniae promontorio Thylen petentibus bidui navigatione perfecta excipiunt Hebudes insulae, quinque numero, quarum incolae nesciunt fruges, piscibus tantum et lacte vivunt. 11 Rex unus est universis: nam quotquot sunt, omnes angusta interluvie dividuntur. Rex nihil suum habet, omnia universorum: ad aequitatem certis legibus stringitur; ac ne avaritia devertat a vero, discit paupertate iustitiam, utpote cui nihil sit rei familiaris: verum alitur de publico. 12 Nulla illi datur femina propria, sed per vicissitudines, in quamcumque commotus fuerit, usurariam sumit. Unde ei nec votum, nec spes conceditur liberorum. 13 Secundam a continenti stationem Orcades praebent: sed Orcades ab Hebudibus porro sunt septem dierum, totidemque noctium cursu, numero tres. Vacant homine; non habent silvas, tantum iunceis herbis inhorrescunt. Cetera earum nudae arenae. 14 Ab Orcadibus Thylen usque quinque dierum ac noctium navigatio est. Sed Thyle larga et diutina pomona copiosa est. Qui illic habitant, principio veris inter pecudes pabulis vivunt, deinde lacte. In hiemem compereunt arborum fructus. Utuntur feminis vulgo; certum matrimonium nulli. 15 Ultra Thylen pigrum et concretum mare. 16 Circuitus Britanniae quadragies octies septuaginta quinque millia passuum sunt. In quo spatio magma et multa flumina, fontes calidi opiparo exculti apparatu ad usus mortalium: quibus fontibus praesul est Minervae numen, in cuius aede perpetui ignes nunquam canescunt in favillas, sed ubi ignis tabuit, vertit in globos saxeos. 17 Praeterea, ut taceam metallorum largam variamque copiam, quibus Britanniae solum undique generum pollet venis locupletibus, gagates hic plurimus optimusque est lapis: si decorem requiras, nigro gemmeus; si naturam, aqua ardet, oleo restinguitur; si potestatem, attritu calefactus applicita detinet, atque succinum. 18 Regionem partim tenent barbari, quibus per artifices plagarum figuras, iam inde a pueris variae animalium effigies incorporantur, inscriptisque visceribus hominis incremento pigmenti notae crescunt: nec quidquam mage patientiae loco nationes ferae ducunt, quam ut per memores cicatrices plurimum fuci artus bibant.
Solinus, Mirabilia, XXII Gallia, et ex ea itinerarium. Item de oleo Medico. <<< >>> XXIV Hispania. In ea de ceraunio rubro, de Gaditano freto et Mediterraneo mari, de Oceano.
monumenta.ch > Solinus > 23