monumenta.ch > Seneca > 899
   

v. 899 SHOW LINKS TO MANUSCRIPTS

1  Oct: Quo me trahitis quodve tyrannus
aut exilium regina iubet,
si mihi vitam fracta remittit
tot iam nostris et victa malis?
sin caede mea cumulare parat
luctus nostros, invidet etiam
cur in patria mihi saeva mori?
sed iam spes est nulla salutis:
fratris cerno miseranda ratem. 2  hac en cuius vecta carina
quondam genetrix, nunc et thalamis
expulsa soror miseranda vehar. 3  nullum Pietas nunc numen habet
nec sunt superi:
regnat mundo tristis Erinys. 4  quis mea digne deflere potest
mala? quae lacrimis nostris questus
reddere aedon? cuius pennas
utinam miserae mihi fata darent!
fugerent luctus ablata meos
penna volucri procul et coetus
hominum tristes caedemque feram. 5  sola in vacuo nemore et tenui
ramo pendens querulo possem
gutture maestum fundere murmur. 6  Chor: Regitur fatis mortale genus,
nec sibi quisquam spondere potest
firmum et stabile * *
per quam casus volvit varios
semper nobis metuenda dies;
animum firment exempla tuum,
iam multa domus quae vestra tulit:
quid saevior est Fortuna tibi?
tu mihi primum
tot natorum memoranda parens,
nata Agrippae, nurus Augusti,
Caesaris uxor, cuius nomen
clarum toto fulsit in orbe,
utero totiens enixa gravi
pignora pacis,
mox exilium verbera, saevas
passa catenas, funera, luctus,
tandem letum cruciata diu. 7  felix thalamis Livia Drusi
natisque ferum
ruit in facinus poenamque suam. 8  Iulia matris fata secuta est;
post longa tamen tempora ferro
caesa est, quamvis crimine nullo. 9  quid non potuit quondam genetrix
tua quae rexit principis aulam
cara marito partu que potens?
eadem famulo subiecta suo
cecidit diri militis ense. 10  quid cui licuit regnum in caelum
sperare, parens tanta Neronis?
non funesta violata manu
remigis ante,
mox et ferro lacerata diu
saevi iacuit victima nati?
Oct: Me quoque tristes mittit ad umbras
ferus et manes ecce tyrannus,
quid iam frustra miseranda moror?
rapite ad letum quis ius in nos
Fortuna dedit, testor superos -
quid agis, demens? parce precari
quis invisa es numina divum. 11  Tartara testor
Erebique deas scelerum ultrices
et te. 12  genitor,
dignum tali morte et poena:
non invisa est mors ista mihi. 13  armate ratem, date vela fretis
ventisque petat puppis rector
Pandatariae litora terrae. 14  Chor: Leues aurae zephyrique leves,
tectam quondam nube aetheria
qui vexistis raptam saevae
virginis aris Iphigeniam,
hanc quoque tristi procul a poena
portate, precor, templa ad Triviae. 15  urbe est nostra mitior Aulis
et Taurorum barbara tellus:
hospitis illic caede Utatur
numen superum,
civis gaudet Roma cruore.