monumenta.ch > Seneca > 846
   

v. 846 SHOW LINKS TO MANUSCRIPTS

1  Praefectus Nero: Populi furorem caede paucorum, diu
qui restiterunt temere, compressum affero. 2  Ner: Et hoc sat est? sic miles audisti ducem?
compressit! haec vindicta debetur mihi?
Praef: Cecidere motus impio ferro duces. 3  Ner: Quid illa turba, petere quae flammis meos
ausa est penates, principi legem dare,
abstrahere nostris coniugem caram toris,
violare quantum licuit incesta manu
et voce dira? debita poena vacat?
Praef: Poenam dolor constituet in cives tuos?
Ner: Constituet, aetas nulla quam famae eximat. 4  Praef: Tua temperet nos ira, non noster timor. 5  Ner: Iram expiabit prima quae meruit meam. 6  Praef: Quam poscat ede, nostra ne parcat manus. 7  Ner: Caedem sororis poscit et dirum caput. 8  Praef: Horrore vinctum trepidus astrinxit rigor. 9  Ner: Parere dubitas?
Praef:Cur meam damnas fidem?
Ner: Quod parcis hosti. 10  Praef:Femina hoc nomen capit?
Ner: Si scelera cepit. 11  Praef:Estne qui sontem arguat?
Ner: Populi furor. 12  Praef:Quis regere dementes valet?
Ner: Qui concitare potuit. 13  Praef:Haud quemquam reor. 14  Ner: Mulier, dedit natura cui pronum malo
animum, ad nocendum pectus instruxit dolis. 15  Praef: Sed vim negavit,
Ner:Vt ne inexpugnabilis
esset, sed aegras frangeret vires timor
vel poena; quae iam sera damnatam premet
diu nocentem, tolle consilium ac preces
et imperata perage: devectam rate
procul in remotum litus interimi iube,
tandem ut residat pectoris nostri timor. 16  Chorus Octavia: O funestus multis populi
dirusque favor,
qui cum flatu vela secundo
ratis implevit vexitque procul,
languidus idem
deserit alto saevoque mari. 17  flevit Gracchos miseranda parens,
perdidit ingens quos plebis amor
nimbisque favor genere illustres,
pietate fide lingua claros,
pectore fortes, legibus acres. 18  te quoque, Livi, simili leto
Fortuna dedit,
quem neque fasces texere suae
nec tecta domus, plura referre
prohibet praesens exempla dolor:
modo cui patriam reddere cives
aulam et fratris voluere toros,
nunc ad poenam letumque trahi
flentem miseram cernere possunt. 19  bene paupertas humili tecto
contenta latet:
quatiunt altas saepe procellae
aut evertit Fortuna domos.