monumenta.ch > Seneca > 646
   

v. 646 SHOW LINKS TO MANUSCRIPTS

1  Octavia Chorus: Parcite lacrimis urbis festo
laetoque die, ne tantus amor
nostrique favor principis acres
suscitet iras vobisque ego sim
causa malorum, non hoc primum
pectora vulnus mea senserunt:
graviora tuli; dabit hic nostris
finem curis vel morte dies:
non ego saevi cernere cogar
coniugis ora,
non invisos intrare mihi
thalamos famulae;
soror Augusti, non uxor ero. 2  absint tantum tristes poenae
letique metus. 3  scelerum diri, miseranda, viri
potes hoc demens sperare memor?
hos ad thalamos servata diu
victima tandem funesta cades. 4  sed quid patrios saepe penates
respicis udis confusa genis?
propera tectis efferre gradus,
linque cruentam principis aulam. 5  Chor: En illuxit suspecta diu,
fama totiens iactata dies:
cessit thalamis Claudia diri
pulsa Neronis,
quos iam victrix Poppaea tenet,
cessat pietas dum nostra gravi
compressa metu segnisque dolor. 6  ubi Romani vis est populi,
fregit claros quae saepe duces,
dedit in victae leges patriae,
fasces dignis civibus olim,
iussit bellum pacemque, feras
gentes domuit,
captos reges carcere clausit?
gravis en oculis undique nostris
iam Poppaeae fulget imago,
iuncta Neroni!
affligat humo violenta manus
similes nimium vultus dominae
ipsamque toris detrahat altis
petat infestis mox et flammis
telisque feris principis aulam. 7  Nutrix Poppaea: Quo trepida gressum coniugis thalamis tui
effers, alumna, quidve secretum petis
turbata vultu? cur genae fletu madent?
certe petitus precibus et votis dies
nostris refulsit: Caesari iuncta es tuo
taeda iugali, quem tuus cepit decor
et culpa †Senecae, tradidit vinctum tibi
genetrix Amoris, maximum numen, Venus. 8  o qualis altos quanta pressisti toros
residens in aula! vidit attonitus tuam
formam senatus, tura cum superis dares
sacrasque grato spargeres aras mero,
velata summum flammeo tenui caput;
et ipse lateri iunctus atque haerens tuo
sublimis inter civium laeta omina
incessit habitu atque ore laetitiam gerens
princeps superbo: talis emersam freto
spumante Peleus coniugem accepit Thetin,
quorum toros celebrasse caelestes ferunt,
pelagique numen omne consensu pari. 9  quae subita vultus causa mutavit tuos?
quid pallor iste, quid ferant lacrimae doce.