monumenta.ch > Seneca > 252
v. 252 SHOW LINKS TO MANUSCRIPTS
1 Nvtr: Indignus ille, fateor, est thalamis tuis,
Nero insitivus, Domitio genitus patre,
sed cede fatis atque fortunae tuae,
alumna, quaeso neve violentam move
iram mariti, forsitan vindex deus
existet aliquis, Iactus et veniet dies. 2 Oct: Gravi deorum nostra iam pridem domus
urgetur ira, prima quam pressit Tenus
furore miserae dura genetricis meae,
quae nupta demens nupsit incesta face,
oblita nostri, coniugis, legum immemor. 3 illi soluta crine, succincta anguibus
ultrix Erinys venit ad Stygios toros
raptasque thalamis sanguine extinxit faces:
incendit ira principis pectus truci
caedem in nefandam: cecidit infelix parens,
heu, nostra ferro meque perpetuo obruit
extincta luctu; coniugem traxit suum
natumque ad umbras, prodidit lapsam domum. 4 Nvtr: Renovare luctus parce cum fletu pios,
manes parentis neve sollicita tuae,
graves furoris quae sui poenas dedit. 5 Chorus Romanorum: Quae fama modo venit ad aures?
utinam falso credita perdat
frustra totiens iactata fidem,
nec nova coniunx nostri thalamos
principis intret teneatque suos
nupta penates Claudia proles;
edat partu pignora pacis
qua tranquillus gaudeat orbis
servetque decus Roma aeternum,
fratris thalamos sortita tenet
maxima Iuno;
soror Augusti sociata toris
cur a patria pellitur aula?
sancta quid illi prodest pietas
divusque pater,
quid virginitas castusque pudor?
nos quoque nostri sumus immemores
post fata ducis, cuius stirpem
prodimus aegro suadente metu. 6 vera priorum virtus quondam
Romana fuit verumque genus
Martis in illis sanguisque viris,
illi reges hac expulerunt
urbe superbos
ultique tuos sunt bene manes,
[virgo, dextra caesa parentis
ne servitium paterere grave et
improba ferret praemia victrix
dira libido. 7 te quoque bellum triste secutum est,]
mactata tua miseranda manu,
nata Lucreti,
stuprum saevi passa tyranni. 8 dedit infandi sceleris poenas
cum Tarquinio Tullia coniunx,
quae per caesi membra parentis
egit saevos impia currus
laceroque seni violenta rogos
nata negavit. 9 haec quoque nati videre nefas
saecula magnum,
cum Tyrrhenum rate ferali
princeps captam fraude parentem
misit in aequor. 10 properant placidos linquere portus
iussi nautae,
resonant remis pulsata freta:
fertur in altum provecta ratis,
quae resoluto robore labens
pressa dehiscit sorbetque mare. 11 tollitur ingens clamor ad astra
cum femineo mixtus planctu. 12 mors ante oculos dira vagatur;
quaerit leti sibi quisque fugam:
alii lacerae puppis tabulis
haerent nudi fluctusque secant,
repetunt alii litora nantes;
multos mergunt fata profundo,
scindit vestes Augusta suas
laceratque comas
rigat et maestis fletibus ora. 13 postquam spes est nulla salutis,
ardens ira, iam victa malis:
'haec' exclamat 'mihi pro tanto
munere reddis praemia, nate?
hac sum, fateor, digna carina,
quae te genui, quae tibi lucem
atque imperium nomenque dedi
Caesaris amens. 14 exere vultus Acheronte tuos
poenisque meis pascere, coniunx:
ego causa tuae, miserande, necis
natoque tuo funeris auctor
en, ut merui, ferar ad manes
inhumata tuos,
obruta saevis aequoris undis'. 15 feriunt fluctus ora loquentis,
ruit in pelagus
rursumque salo pressa resurgit,
pellit palmis cogente metu
freta, set cedit fessa labori. 16 mansit tacitis in pectoribus
spreta tristi iam morte fides:
multi dominae ferre auxilium
pelago fractis viribus audent,
bracchia quamvis lenta trahentem
voce hortantur manibusque levant. 17 quid tibi saevi
fugisse maris profuit undas?
ferro es nati moritura tui,
cuius facinus vix posteritas,
tarde semper saecula credent. 18 furit ereptam pelagoque dolet
vivere matrem
impius, ingens geminatque nefas:
ruit in miserae fata parentis
patiturque moram sceleris nullam. 19 missus peragit iussa satelles:
reserat dominae pectora ferro. 20 caedis moriens illa ministrum
rogat infelix,
utero dirum condat ut ensem:
'hic est, hic est fodiendus' ait
'ferro, monstrum qui tale tulit
post hanc vocem
cum supremo mixtam gemitu
animam tandem
per fera tristem vulnera reddit.
monumenta.ch > Seneca > 252