Sermo V SHOW LINKS TO MANUSCRIPTS
| 1 | Egressum magna me accepit Aricia Roma |
| 2 | hospitio modico; rhetor comes Heliodorus, |
| 3 | Graecorum longe doctissimus; inde Forum Appi |
| 4 | differtum nautis cauponibus atque malignis. |
| 5 | hoc iter ignavi divisimus, altius ac nos |
| 6 | praecinctis unum: minus est gravis Appia tardis. |
| 7 | hic ego propter aquam, quod erat deterrima, ventri |
| 8 | indico bellum, cenantis haud animo aequo |
| 9 | exspectans comites. iam nox inducere terris |
| 10 | umbras et caelo diffundere signa parabat: |
| 11 | tum pueri nautis, pueris convicia nautae |
| 12 | ingerere: 'huc adpelle'; 'trecentos inseris'; 'ohe, |
| 13 | iam satis est. ' dum aes exigitur, dum mula ligatur, |
| 14 | tota abit hora. mali culices ranaeque palustres |
| 15 | avertunt somnos; absentem cantat amicam |
| 16 | multa prolutus vappa nauta atque viator |
| 17 | certatim; tandem fessus dormire viator |
| 18 | incipit ac missae pastum retinacula mulae |
| 19 | nauta piger saxo religat stertitque supinus. |
| 20 | iamque dies aderat, nil cum procedere lintrem |
| 21 | sentimus, donec cerebrosus prosilit unus |
| 22 | ac mulae nautaeque caput lumbosque saligno |
| 23 | fuste dolat: quarta vix demum exponimur hora. |
| 24 | ora manusque tua lavimus, Feronia, lympha. |
| 25 | milia tum pransi tria repimus atque subimus |
| 26 | inpositum saxis late candentibus Anxur. |
| 27 | huc venturus erat Maecenas optimus atque |
| 28 | Cocceius, missi magnis de rebus uterque |
| 29 | legati, aversos soliti conponere amicos. |
| 30 | hic oculis ego nigra meis collyria lippus |
| 31 | inlinere. interea Maecenas advenit atque |
| 32 | Cocceius Capitoque simul Fonteius, ad unguem |
| 33 | factus homo, Antoni, non ut magis alter, amicus. |
| 34 | Fundos Aufidio Lusco praetore libenter |
| 35 | linquimus, insani ridentes praemia scribae, |
| 36 | praetextam et latum clavum prunaeque vatillum. |
| 37 | in Mamurrarum lassi deinde urbe manemus, |
| 38 | Murena praebente domum, Capitone culinam. |
| 39 | postera lux oritur multo gratissima; namque |
| 40 | Plotius et Varius Sinuessae Vergiliusque |
| 41 | occurrunt, animae, qualis neque candidiores |
| 42 | terra tulit neque quis me sit devinctior alter. |
| 43 | o qui conplexus et gaudia quanta fuerunt. |
| 44 | nil ego contulerim iucundo sanus amico. |
| 45 | proxima Campano ponti quae villula, tectum |
| 46 | praebuit et parochi, quae debent, ligna salemque. |
| 47 | hinc muli Capuae clitellas tempore ponunt. |
| 48 | lusum it Maecenas, dormitum ego Vergiliusque; |
| 49 | namque pila lippis inimicum et ludere crudis. |
| 50 | hinc nos Coccei recipit plenissima villa, |
| 51 | quae super est Caudi cauponas. nunc mihi paucis |
| 52 | Sarmenti scurrae pugnam Messique Cicirri, |
| 53 | Musa, velim memores et quo patre natus uterque |
| 54 | contulerit litis. Messi clarum genus Osci; |
| 55 | Sarmenti domina exstat: ab his maioribus orti |
| 56 | ad pugnam venere. prior Sarmentus 'equi te |
| 57 | esse feri similem dico. ' ridemus, et ipse |
| 58 | Messius 'accipio, ' caput et movet. 'o tua cornu |
| 59 | ni foret exsecto frons, ' inquit, 'quid faceres, cum |
| 60 | sic mutilus minitaris? ' at illi foeda cicatrix |
| 61 | saetosam laevi frontem turpaverat oris. |
| 62 | Campanum in morbum, in faciem permulta iocatus, |
| 63 | pastorem saltaret uti Cyclopa rogabat: |
| 64 | nil illi larva aut tragicis opus esse cothurnis. |
| 65 | multa Cicirrus ad haec: donasset iamne catenam |
| 66 | ex voto Laribus, quaerebat; scriba quod esset, |
| 67 | nilo deterius dominae ius esse; rogabat |
| 68 | denique, cur umquam fugisset, cui satis una |
| 69 | farris libra foret, gracili sic tamque pusillo. |
| 70 | prorsus iucunde cenam producimus illam. |
| 71 | tendimus hinc recta Beneventum, ubi sedulus hospes |
| 72 | paene macros arsit dum turdos versat in igni. |
| 73 | nam vaga per veterem dilapso flamma culinam |
| 74 | Volcano summum properabat lambere tectum. |
| 75 | convivas avidos cenam servosque timentis |
| 76 | tum rapere atque omnis restinguere velle videres. |
| 77 | incipit ex illo montis Apulia notos |
| 78 | ostentare mihi, quos torret Atabulus et quos |
| 79 | nunquam erepsemus, nisi nos vicina Trivici |
| 80 | villa recepisset lacrimoso non sine fumo, |
| 81 | udos cum foliis ramos urente camino. |
| 82 | hic ego mendacem stultissimus usque puellam |
| 83 | ad mediam noctem exspecto; somnus tamen aufert |
| 84 | intentum veneri; tum inmundo somnia visu |
| 85 | nocturnam vestem maculant ventremque supinum. |
| 86 | quattuor hinc rapimur viginti et milia raedis, |
| 87 | mansuri oppidulo, quod versu dicere non est, |
| 88 | signis perfacile est: venit vilissima rerum |
| 89 | hic aqua, sed panis longe pulcherrimus, ultra |
| 90 | callidus ut soleat umeris portare viator. |
| 91 | nam Canusi lapidosus, aquae non ditior urna: |
| 92 | qui locus a forti Diomede est conditus olim. |
| 93 | flentibus hinc Varius discedit maestus amicis. |
| 94 | inde Rubos fessi pervenimus, utpote longum |
| 95 | carpentes iter et factum corruptius imbri. |
| 96 | postera tempestas melior, via peior ad usque |
| 97 | Bari moenia piscosi; dein Gnatia Lymphis |
| 98 | iratis exstructa dedit risusque iocosque, |
| 99 | dum flamma sine tura liquescere limine sacro |
| 100 | persuadere cupit. credat Iudaeus Apella, |
| 101 | non ego; namque deos didici securum agere aevom |
| 102 | nec, siquid miri faciat natura, deos id |
| 103 | tristis ex alto caeli demittere tecto. |
| 104 | Brundisium longae finis chartaeque viaeque est. |