Venantius Fortunatus, Vita S. Leobini, 9.
| 1 | Nec minus et illius miraculi insigne praeconium memoriae est commendandum. |
| 2 | Cum per idem tempus praefatus Aetherius episcopus beati viri Leobini prospiciens sanctitatem, ad diaconatus proveheret officium, et fratribus Braiacensis monasterii praeponeret, dignum duxit ut praefecturae officium commodius ageret, si ad presbyterii onus eum ordinabiliter sublimaret. |
| 3 | Postmodum cum flamma rabidi ignis sylvas et campos exurens ad monasterium segetes exurendo venisset, et monachi eius metu a mensa surrexissent, vir sanctus in oratione ante incendium prostratus, apud coeli Deum impetrare meruit ut omnis illius ignis rabies oppressa consopiretur, et pristina temperies aeris reddita blandiretur. |