Venantius Fortunatus, Vita S. Leobini, 7.
| 1 | Factum est autem ut cum Dominus beati Aviti solitarium laborem coelesti mercede remunerans, terrenis exemptum impedimentis, in collegio sanctorum suorum connumeratum haberet, beatus Leobinus cum praedictis duobus fratribus in loco qui vocatur Carbonaria decrevit consistere. |
| 2 | Et cum aliquandiu in tribus cellulis a se conditis certatim divinum explerent officium, discedentibus duobus, labore suarum manuum per quinquennium aquae tantum poculo et sobrio ibidem pastus est cibo. |
| 3 | Cum autem aestivo tempore proventus fructuum instaret, et maturae segetes tritae horreis recondi deberent, subita aeris oborta tempestas, ita sylvarum frangebat cacumina et messes sternebat, ut in stragem penitus viderentur redigi. |
| 4 | Commotus ergo vir Dei tantae incommoditatis periculo, contra huiusmodi nimbi tempestatem coelestibus armis, orationibus videlicet, se inarmans, oleum sacrae benedictionis opponens non solum fulgura et tonitrua, tempestatem concitantia, fecit conquiescere, et in pristinam tranquillitatem aeris quassationem redire, sed insuper quidquid cellae in stipendiis debebatur, sub integritate conferri. |
| 5 | Illius miraculi spectaculum a beato viro patratum ad laudem Dei est memoria retinendum. |