Venantius Fortunatus, Vita S. Hilarii, 2, LIBER., 7.
| 1 | Quid etiam dignum referam de tam regali mysterio, quod ab ipso est in regem collatum? |
| 2 | Denique Clodoveus rex, dum contra haereticam gentem pugnaturus, armatas acies commovisset, media nocte meruit de basilica beati Hilarii lumen super se veniens aspicere, admonitus insuper, ut festinanter, sed non sine venerabilis loci oratione, adversus hostes, conflictaturus descenderet. |
| 3 | Quod ille diligenter observans, et orationi occurrens, tanta prosperitate, altero pro se pugnaturo, processit ad bellum, ut intra horam diei tertiam ultra humana vota sortiretur a Domino victoriam. |
| 4 | Ubi multitudo occisorum cadaverum colles ex se visa est erexisse. |
| 5 | Ecce terribiliter formidanda prodigia, et delectabiliter amplectenda miracula. |
| 6 | Parum illi fuit pro solatio regis, signum luminis ostendere, nisi aperte monita addidisset et vocis. |
| 7 | Similis quaedam contigit, Israelitici populi tempore, huius causa virtutis. |
| 8 | Nam ibi columna ignis populum praecesserat, hic figura lampadis admonebat. |