Venantius Fortunatus, Vita S. Hilarii, 2, LIBER., 6.
| 1 | Nec illud quidem praeterire convenit, quod caeco felici post vota successit. |
| 2 | Nam cum ad beati Martini limina pro recipiendo lumine intentus properaret, in sancti Hilarii praeteriens templum ingressus est. |
| 3 | Quo dum vigilias officio solito celebrarent clerici, mane facto, apertis oculis, ipse diem coepit aliis nuntiare, qui hoc semper egebat audire. |
| 4 | Apud quem una semper nox erat, tenebras illi sanctus Hilarius ea nocte purgavit. |
| 5 | Qui nunquam viderat ornamenta diei, coepit illi novus sol mirae claritatis nasci. |
| 6 | Tunc illi fabricata sunt omnia, quando eorum videre meruit facturam; et, ut ita dicam, quodam modo post se illi mundus est natus, cum factus est agnitus. |
| 7 | Caecus ad beati Martini ecclesiam festinabat accedere, iste eum in suo templo dignatus est illuminare. |
| 8 | Quanta micat gratia donatoris, qui praevenit desideria supplicantis! |