| 1 | Qui equitans in itinere, semper Deo aliquid aut verbo contulit aut cantavit, cursum nudo capite dicens, etsi nix aut imber urgeret. |
| 2 | Cum vero venit ad mensam, confestim recitans adfuit minister divina colloquia, ut inter cibi fercula animi pastus alimento plus saturaretur conviva. |
| 3 | Nullum tempus interpolans quo non aut aliis prodesset, aut non ipse proficeret. |