Venantius Fortunatus, Vita Germani, LXXIII.
| 1 | Et quia sancto viro saepe inimici tendebantur insidiae, ut aut equus lapsum incurreret, vel ramus arboris tangeret, aut aqua vallis vel glacies periculum generaret; mox qui aut quanti aut qualiter totum energumina factum omne confitebantur et numerum. |
| 2 | Cum vero pedem efferret de domo vel ecclesia, videres strages daemonum ante tanti Pontificis ac triumphatoris obtutum. |
| 3 | Cadebant circa Sancti catervatim vestigia diversis modis effusa: haec muta, illa clamantia; illa fixa, haec lubrica. |
| 4 | Et velut ad iudicem dum gesta referrent propria, non effugiebant tormenta. |
| 5 | Sed ad Sancti praeconium quanta est haec laudatio, cum ineffabiliter multa et stupenda ab eo fierent sub momento? |