Venantius Fortunatus, Vita Germani, XLII.
| 1 | Item cum Parisios ad basilicam beatae crucis vir Dei procederet, mulier parvulum in albis ultimo flatu palpitantem et iam migraturum ante Sanctum exposuit dicens: Pie Pater, si velles ad lamentantem respicere, mater flebilis non orbarer. |
| 2 | Neque hinc discedere malles plenam gemitu vacuatam de fructu. |
| 3 | Et nisi festines succurrere, vides infelicem extorquente morte rapi natum ab ubere. |
| 4 | Aut filium restitue, aut pariter cum ipso funeraturam me obtine. |
| 5 | Indulge, pastor, miserae quam suus dolor facit audacem. |
| 6 | Qua flebiliter poscente, mox ut Beati dextera supra expirantem signum crucis impressit, quasi vigil de sopore lac matris expetiit, qui iam frigebat in funere. |
| 7 | Ita momento temporis filius de mortis fauce, mater tollitur de moerore. |
| 8 | Hinc circumstans populus stupore concutitur, fragor in partes attollitur, gratias Creatori referentes de praemio tempore Sacerdotis praecipuo, a quo morbis iugiter et mortibus imperetur. |