Venantius Fortunatus, Vita Germani, XXXVIII.
| 1 | Nec hoc praetereundum est, qualiter simili merito claruit virtus in altero. |
| 2 | Igitur Emmegesilus de vico Bucciaco, quidam puer admodum parvulus membris paralyticus in sella Parisios ad sanctum virum manibus baiulantium delatus est. |
| 3 | Nec dextra vigens mobili, nec planta surgens stabili, nec lingua sonans volubili, totius debilitatis marcore captivus, quodammodo sine naturae ordine in rerum natura praefusus. |
| 4 | Quem Sanctus continuatim per triduum sacro liniens oleo, sanitati restituens uno sub momento voce, manu, vestigio. |
| 5 | Cunctos stupor amplectitur, clamor in coelum educitur omnem artem medicorum sanctum superasse Germanum. |