Venantius Fortunatus, Vita Germani, XXXIV.
| 1 | Adest nec minus laudabile reddita vita infantulae. |
| 2 | Cum in Turonico illustris viri Pienti matrona expositae filiae lamentaret extrema, et obseratis oculis nec anhelitu mobili respiraret infantula, ad sancti Viri praesentiam tota committit praesidia. |
| 3 | Qui per missum invitatus, quantum valet ad conclamatae puellae cadaver [Antiq. Codd., cadaverem] properat. |
| 4 | Exceptus multis fletibus, deplorante familia, appropinquat subsellio quo iam rigebat infantula. |
| 5 | Coelo vim facit questibus. |
| 6 | Fere transacto inter haec unius horae spatio, mobili singultu flatus puellae reducitur, viscerum vitalis calor per membra diffunditur. |
| 7 | Dehinc paulatim animata potum poposcit ut biberet. |
| 8 | Tunc a beato Viro pane signato vel calice degustato, infantulae revocatae de funere totum vertitur in salutem. |
| 9 | Quae post in monasterio beatae Radegundis felicioris vitae terminum consummavit. |