Venantius Fortunatus, Vita Germani, XXX.
| 1 | Producatur in medium nobile illud miraculum. |
| 2 | Cum regrederetur pontifex de sancto Symphoriano, castello Avallone (Supra num. 1) iter agens ingreditur, ubi reorum multitudo tenebatur ergastulo. |
| 3 | Hinc a Nicasio comite invitatus ad prandium, Vir Dei coepit de misericordia habere colloquium: ut datis fideiussoribus laxarentur de vinculo, et partem culpae cederet pietatis intuitu. |
| 4 | Quod ille facere distulit obstinato spiritu. |
| 5 | Unde antequam perpranderet, se de mensa Sanctus proripuit, et carceri subterraneo superiectus diutius oravit cum fletu, ut divino conferretur auxilio quod a temporali iudice non esset obtentum. |
| 6 | Sic cursus ille lacrymarum per aera surgit in coelum, et gemitus pervenit ad votum. |
| 7 | Itaque deputatur angelus ad effectum. |
| 8 | Dehinc vir venerabilis spem promittens inclusos hortatur. |
| 9 | Nec perdit sermo quod loquitur: fides gestis impletur. |
| 10 | Eo discedente mox catenarum bacae franguntur, vinctae ianuae reserantur, dies in carcerem reducitur, damnati de tenebris in lucem procedunt, nec diutius poena tenuit quos torqueret. |
| 11 | Sic erepti, Parisios occurrunt pontifici, qui periclitabantur inclusi. |
| 12 | Sed ut culpabilibus aliquid plus conferret, a rege quidquid fisco pro his debebatur obtinuit. |