Venantius Fortunatus, Vita Germani, XXVII.
| 1 | Quid illud quod sine mora curavit debilem dexteram? Cum ad festivitatem sancti Martini Turonis accessisset, egresso de monasterio offert se mulier barbara, manu nervis contracta, postulans medicinam. |
| 2 | Quam sub casula receptam, suo sputo illitam velut sparsum farinae collectum commacerat. |
| 3 | Hinc resudante dextera digitos tendit et replicat, torporem veteratum ad vivacitatem resuscitat. |
| 4 | Et priusquam veniret ad beati Martini ianuam digitis suis extensam reddidit incolumem dexteram. |
| 5 | Quam mox sentiens esse directam, mulierem a se repulsus est [Pro repulit], ingressus basilicam. |