Venantius Fortunatus, Vita Germani, XXIII.
| 1 | Est operae pretium illud memoriae tradere, qualiter Sacerdos Christi solitus erat de ipsis quoque regibus triumphare. |
| 2 | Igitur cum glorioso Clotario regi occurrisset ex solito, nec tamen de sancto Viro stante ante palatium ei fuerit nuntiatum, mora facta ante vestibulum non repraesentatus inde domum revertitur. |
| 3 | Sequens nox in oratorio vigiliis ducitur, rex dolore atque febris infestatione torquetur. |
| 4 | Vix primo diluculo ad domum ecclesiae a proceribus concursatur; poena regis exponitur, ut sua visitatione regis doloris vim mitiget optimates deprecantur. |
| 5 | Mox apud pietatem iniuriae causa postponitur, qui ante nec nuntiabatur, intrat honoratus et exoratus palatium. |
| 6 | Rex vix assurgit de lectulo, caesum se divino flagello conqueritur. |
| 7 | Allambit sancti palliolum, vestem Sacerdotis deducit per loca doloris. |
| 8 | Culpam confessus criminis, mox dolor omnis fugatur: idque actum est, ut cuius incurrerat de contemptu periculum, sentiret tactu remedium. |