Venantius Fortunatus, Vita Germani, XXI.
| 1 | Nec illud est praetereundum similis causae miraculum. |
| 2 | Reginae Chrodosintae minister, Ulfus nomine, typo [Id est, febri periodica] vexabatur gravissime. |
| 3 | Poscens suffragia medelae, perrexit ad pontificem. |
| 4 | Quem vir Dei constanter ducit ad baptisterium. |
| 5 | Sed exorante Sancto coepit affligi gravius in proximo liberandus. |
| 6 | Postulat ardens et aestuans aquae modicum, sed negatur. |
| 7 | Qui fellis amaritudine suscitatus acerrime, balteum suum ad Sancti vestigia proiecit clamans: Tu me, domine, interficis, cum sanare debueras. |
| 8 | Sed hoc tibi notum sit, quia per te morior. |
| 9 | Vita mea a te erit requirenda a rege vel a parentibus. |
| 10 | Interdum prae calore per baptisterii pavimentum volutatur. |
| 11 | Orante beato Viro in soporem convertitur, et aliquantulum post somnum excitatus, ab ipso in omnem incolumitatem languidus reformatur. |
| 12 | Inquisitus a pontifice cur tantum locutus sit ad iniuriam sacerdotis, respondit solum ei gratias referens, nihil se de suis verbis recordari confessus est. |