Venantius Fortunatus, Vita Germani, IX.
| 1 | Et quoniam Beatissimo erat familiare in basilica sancti Symphoriani soli vigilias ducere, euntem eum monachus Sylvester prosequitur. |
| 2 | Et ingressi pariter ad sancti martyris tumulum, circa noctis medium ab altari tumultum frequentantem rumores accipiunt, tanquam si ad rapinam collecta curreret multitudo. |
| 3 | Credens enim vir Dei versari latronum incursum, imperat monacho ante sepulcrum psallere. |
| 4 | Ipse vero accedit ad altare. |
| 5 | Dehinc illa turba ad monachum quo psallebat alacriter properat. |
| 6 | Quo mactato graviter et in terram proiecto ac semivivo relicto, veloces effugiunt. |
| 7 | Qui vix voce flebili cladem suam replicans, a daemonibus se caesum gravi congressu confessus est. |