Venantius Fortunatus, Vita Germani, VII.
| 1 | Nec illud omitti convenit, quod ad domum Ebronis pro fide Iusti collatum est. |
| 2 | Cuius ingrediente domum, Anna matrona proclamat rem mirabilem se videre. |
| 3 | Inquisita a coniuge quid esset quod inspiceret, ait: Ecce beatus Germanus cornuta facie mihi videtur incedere: quod pene vix valeo aut intueri lumine, aut sermone conferre, sanctum virum novo more cornibus radiantem. |
| 4 | Consternataque mirabatur mulier hominem nostro tempore in figura Moysi potuisse conspicere. |
| 5 | Credendum quod et iste post colloquium Domini potuit a muliere cornu exaltatus agnosci. |
| 6 | Cuius causae pavore Ebro eadem die iuxta Sanctum sedere nullatenus praesumpsit duplici pro merito, moerore pariter et terrore. |