| 1 | Sollicita pietate iubes cognoscere semper, Qualiter hic epulis, te tribuente, fover. |
| 2 | Haec quoque prima fuit hodiernae copia coenae, Quod mihi perfuso melle dedistis olus. |
| 3 | Nec semel, aut iterum, sed terque quaterque cucurrit, Cuius me poterat pascere solus odor. |
| 4 | Portitor ad tantos missus non sufficit unus, Lassarunt totiens, qui rediere, pedes Praeterea venit missus cum collibus altis, Undique carnali monte superbus apex. |
| 5 | Deliciis cunctis, quas terra, vel unda ministrat, Compositis epulis hortulus unus erat. |
| 6 | Haec ego nunc avidus superavi cuncta gulosus. |
| 7 | Et mons et hortus ventre tenetur iners. |
| 8 | Singula nec refero, quia me tua munera vincunt. |
| 9 | Ad coelos victrix, et super astra voles. |