| 1 | Dulce decus nostrum, Christi sanctissima virgo, Agnes, quae meritis immaculata manes. |
| 2 | Sic tibi complacuit hodiernum ducere tempus, Ut mihi inexpletam distribuisses opem, Nec dare nunc dominae modulamina dulcia linguae, Cui dum verba refers, pascitur ore tuo. |
| 3 | Abstinuisse cibis etiam vos ipse probavi, Et quasi pro vobis est mihi facta fames. |
| 4 | Audio, somnus iners radiantes pressit ocellos, An nimias noctes anticipare velis? |
| 5 | Cui non sufficiant haec tempora longa quietis, Cum prope nox teneat, quod duplicata dies? |
| 6 | Nubila cuncta tegunt, nec luna, nec astra videntur, Si sis laeta animo, me nebulae fugiunt. |
| 7 | Gaudia vera colat, quae nos haec scribere iussit, Et tecum faveat ducta sub arce poli. |