| 1 | Cum videam citharae cantare loquacia ligna, Dulcibus et chordis admodulare lyram; Quo placido cantu resonare videntur et aera, Mulceat atque aures fistula blanda tropis: Quamvis hic stupidus habear conviva, receptus, Et mea vult aliquid fistula muta loqui. |
| 2 | Ecce dies in quo Christus surrexit ab imo, Infernae legis rumpere vincla potens, Quando et vinctorum lacrymantia millia solvit, Et revomunt multos Tartara fracta viros. |
| 3 | Additur hic aliud, quod Martini aula beati Emicat haec, ubi nunc prandia festa fluunt. |
| 4 | Qui valuit gestis aures pulsare Tonantis, Obtinet et meritis quod petit alta fides. |
| 5 | Qui pie restituit defuncta cadavera vitae, Atque Dei prompte praebet amicus opem. |
| 6 | Cui successor ovans modo rite Gregorius exstans, Ille quod acquirit, hic regit ore, fide. |
| 7 | Qui rogat hic praesens, alibi licet insidet absens, Exhibet atque cibos pastor in orbe bonus. |
| 8 | Nunc igitur celebrate diem solemniter omnes, Quos Deus omnipotens huc dedit esse pares. |
| 9 | Quos sibi Martinus collegit amore benignus, Et facit ecce escas hic epulare suas. |
| 10 | Ergo sub incolumi Childeberto ac Brunichilde, Quos tribuit celsus regna fovere Deus, Vos, quos miserunt populum moderare fidelem, Et relevare inopes, si quis et exstat egens, Ac bona de dominis noscendo et agendo benigna, Sint quoque laetitiae pabula vestra fide. |
| 11 | Quos invitavit Martini mensa beati, Sumite gaudentes, quod dat amore dies. |
| 12 | Quae bonus antistes noscendo Gregorius expers, Plaudat, et haec populis gloria vestra canat. |
| 13 | Cuius et haec domus est, a Christo exoret amator, Reges, ac populos ut tegat arce Deus. |