| 1 | Regibus occurrens, ubi Mettica moenia pollent, Visus et a dominis ipse retentor equo. |
| 2 | Mosellam hinc iubeor percurrere navita remo, Accelerans tremulis pergere lapsus aquis, Ascendensque ratem, gracili trabe, nauta cucurrit; Nec compulsa Nothis, prora volabat aquis. |
| 3 | Interea locus est per saxa latentia ripis, Littore constricto plus levat unda caput. |
| 4 | Huc proram implicitam rapuit celer impetus actam, Nam prope iam tumidas ventre bibebat aquas. |
| 5 | Ereptum libuit patulos me cernere campos, Et fugiens pelagus, ruris amoena peto. |
| 6 | Gurgite suscipior, subter quoque fluminis Ornae, Quo duplicata fluens unda secundat iter. |
| 7 | Inde per exclusas cauta rate pergimus undas, Ne veluti piscem me quoque nassa levet. |
| 8 | Inter villarum fumantia culmina ripis, Pervenio, qua se volvere Sura valet. |
| 9 | Inde per exstantes colles, et concava vallis, Ad Suram pronis labimur amnis aquis. |
| 10 | Perducor, Trevirum qua moenia celsa patescunt, Urbs quoque nobilium nobilis aeque caput. |
| 11 | Ducimur hinc fluvio per culmina prisca senatus, Quo patet indiciis ipsa ruina potens. |
| 12 | Undique prospicimus minitantes vertice montes, Nubila quo penetrans surgit acuta silex. |
| 13 | Qua celsos scopulos praerupta cacumina tendunt, Hispidus et tumulis crescit ad astra lapis. |
| 14 | Nec vacat his rigidis sine fructibus esse lapillis, Denique parturiunt, saxaque vina fluunt. |
| 15 | Palmite vestitos hic respicis undique colles, Et vaga pampineas ventilat aura comas. |
| 16 | Cautibus insertis densantur in ordine vites, Atque supercilium regula picta petit. |
| 17 | Culta nitent inter horrentia saxa colonis, In pallore petrae vitis amoena rubet. |
| 18 | Aspera mellitos pariunt ubi saxa racemos, Et cote in fertili sterilis uva placet. |
| 19 | Quo vineta iugo, calvo sub monte, comantur, Et tegit umbrosus sicca metalla viror. |
| 20 | Inde coloratas decerpit vinitor uvas, Rupibus appensis pendet et ipse legens. |
| 21 | Delicias oculis habui, dapibusque cibatus, Haec iucunda tenens navita, regna sequens, Hinc quoque ducor aquis, qua se rate Contrua complet. |
| 22 | Quo fuit antiquum nobilitate caput. |
| 23 | Tum venio qua se duo flumina conflua iungunt, Hinc Rhenus spumans, inde Mosella ferax. |
| 24 | Omne per illud iter servibant piscibus undae, Regibus et dominis copia fervet aquis. |
| 25 | Ne tamen ulla mihi dulcedo deesset eunti, Pascebar musis, aure bibente melos. |
| 26 | Vocibus excussis pulsabant organa montes, Reddebantque suos pendula saxa tropos. |
| 27 | Laxabat placidos mox aerea tela susurros, Respondit cannis rursus ab alpe frutex. |
| 28 | Nunc tremulo fremitu, modo plano musica cantu, Talis rupe sonat, qualis ab aere meat. |
| 29 | Carmina divisas iungunt dulcedine ripas, Collibus et fluviis vox erat una tropis. |
| 30 | Quo recreet populum, hoc exquirit gratia regum, Invenit et semper, quo sua cura iubet. |
| 31 | Antonnacensis castelli promptus ad arces, Inde prope accedens sarcina pergo ratis. |
| 32 | Sint licet hic spatiis vineta in collibus amplis, Altera pars plani fertilis exstat agri, Plus tamen illa loci speciosi copia pollet, Alter quod populis fructus habetur aquis. |
| 33 | Denique dum praesunt reges in sedibus aulae, Ac mensae officio prandia festa colunt: Retibus inspicitur quo salmo fasce levatur, Et numerat pisces, cum sit in arce sedens. |
| 34 | Rex favet, immensa resilit dum piscis ab unda, Atque animos reficit, quo sua praeda venit. |
| 35 | Illuc fausta videns, huc laeta palatia reddens, Pascens ante oculos, post fovet ipse cibis, Praesentatur item mensae Rheni advena civis, Turbaque quo residens gratificatur edens. |
| 36 | Ista diu dominus dominis spectacula praestet, Et populis dulces detis habere dies. |
| 37 | Vultibus ex placidis tribuatis gaudia cunctis, Vester et ex vestris laetificetur apex. |