Venantius Fortunatus, Miscellanea, 10, 1, Sicut et nos dimittimus debitoribus nostris.
| 1 | Qui pium se ostendit, et legem imposuit ut nisi qui peccanti culpas indulserit, sibi indulgeri a Deo non exspectet, propter illud: Qua mansura mensi [Ms. mensurati] fueritis, remetietur et vobis (Matth. VII, 2). |
| 2 | Item: Misericordiam et iudicium cantabo tibi (Psal. C), quoniam qui in nobis pius est, vult nos esse aliis miserantes. |
| 3 | Unde merito de culpa vapulat, qui magistri verba declinat. |
| 4 | Summa est eleemosyna, alteri remittere, quod tibi videatur peccasse. |
| 5 | Item: dimitte nobis debita; quid ergo de baptismi fonte surgentes et corpore Christi communicantes, mox nobis dimitti peccata petimus? |
| 6 | quia fragilitas nostra conservare puritatem lavacri non potest, quod de fonte percepit, nisi dignetur Dei gratia custodire. |
| 7 | Et bene sicut nos dimittimus debitoribus nostris, ut ostenderetur quia Deus pacis cum omnibus vult nos concordes esse. |