| 1 | Summe pater patriae, dulce mihi lumine Rucco, Interiora mei cordis amore tenens, Quidquid amicitiae veteris collegimus ambo, Crescit in affectum semper, opime, meum. |
| 2 | Nam mihi nulla meos oblivio tollit amantes; Ante sit extremum, quam mihi desit amor. |
| 3 | Unde, beate pater, properans dependo salutem, Optans longinquo te superesse gradu. |
| 4 | Hinc etiam genitae reddunt tibi pectore grates, Munere pro niveo marmore de Pario: Quae quotiens epulae disco tribuuntur in illo, In doni specie te pietate vident. |
| 5 | Nam pro gemmarum serie tibi reddat honorem, Cui data proficiunt, crux veneranda throno. |