| 1 | Post tempestates et turbida nubila coeli, Quo solet infesto terra rigere gelu, Post validas hiemes ac tristia frigora brumae, Flamine seu rapidi rura gravante Noti, Succedunt iterum vernalia tempora mundo, Grataque post glaciem provocat aura diem. |
| 2 | Rursus odoriferis renovantur floribus arva, Frondibus arboreis et viret omne nemus. |
| 3 | Dulce saporatis curvantur robora pomis, Et, redeunte sibi gramine, ridet ager. |
| 4 | Sic quoque iam Domini post tristia damna dolentes, Vos meliore animo laetificate, precor. |
| 5 | Ecce dies placidi revocant paschalia Christi, Orbs quoque totus item per nova vota fremit. |
| 6 | Gaudia plus faveant per celsa palatia regum, Et per vos famuli festa beata colant. |
| 7 | Omnipotens vobis nostra addat morte salutem, Atque diu patriam culmina vestra regant. |