| 1 | Ordo sacerdotum, venerandaque culmina Christi, Quos dedit alma fides relligione Patres. |
| 2 | Parvulus opto loqui regis praeconia celsi, Sublevet exigui carmina vester amor. |
| 3 | Inclyte rex armis, et regibus edite celsis, Primus et antiquis culmina prima regens. |
| 4 | Rector habes nascendo decus, moderando sed auges, De radice patris flos generate potens. |
| 5 | Aequali serie vos nobilitando vicissim, Tu genus ornasti, te genus ornat avi. |
| 6 | Excepisti etenim fulgorem ab origine gentis, Sed per te proavis splendor honore redit. |
| 7 | Te nascente patri, lux altera nascitur orbi, Nominis et radios spargis ubique noves; Quem praefert oriens Libyes, occasus, et arctus, Quo pede non graderis, notus honore venis. |
| 8 | Quidquid habet mundus, peragrasti, nomine princeps, Curris et illud iter, quod rota solis agit. |
| 9 | Cognite iam ponto et Rubro, pelagoque sub Indo, Transit et Oceanum fulgida fama sopho. |
| 10 | Nomen ut hoc resonet, non impedit aura, nec unda, Sic tibi cuncta simul, terra vel astra favent. |
| 11 | Rex bonitate placens, decus altum, et nobile germen, In quo tot procerum culmina culmen habent. |
| 12 | Auxilium patriae, spes et tu tamen in armis, Fida tuis virtus, inclytus atque vigor. |
| 13 | Chilperice potens, si interpres barbarus exstet, Adiutor fortis, hoc quoque nomen habes. |
| 14 | Non fuit in vanum, sic te vocitare parentes, Praesagium hoc totum, laudis et omen erat. |
| 15 | Iam tunc iudicium praebebant tempora nato, Dicta priora tamen dona secuta probant. |
| 16 | In te, dulce caput, patris omnis cura pependit, Inter tot fratres sic amor unus eras. |
| 17 | Agnoscebat enim, te iam meliora mereri, Unde magis coluit, praetulit inde pater, Praeposuit genitor, cum plus dilexit alumnum, Iudicium regis frangere nemo potest. |
| 18 | Auspiciis magnis crevisti, maxime princeps, Hinc in amore manens plebis, et inde patris. |
| 19 | Sed meritis tantis subito sors invida rerum, Perturbare parans regna quieta tibi, Concutiens animos populorum, foedera fratrum, Laedere dum voluit, prosperitate favet. |
| 20 | Denique iam capiti valido pendente periclo, Quando ferire habuit, reppulit hora necem. |
| 21 | Cum retinereris mortis circumdatus armis, Eripuit gladios sors, operante Deo. |
| 22 | Ductus ad extremum, remeas de funere vitae, Ultima quae fuerat, fit tibi prima dies. |
| 23 | Noxia dum cuperent hostem tibi bella parare, Pro te pugnavit fortis in arma fides. |
| 24 | Prospera iudicium, sine te, tua causa peregit. |
| 25 | Et rediit proprio celsa, cathedra loco. |
| 26 | Rex bone, ne doleas nam te fortuna querelis, Unde fatigavit, hinc meliora dedit. |
| 27 | Aspera tot tolerando diu, modo laeta sequuntur, Et per moerores gaudia nata metis. |
| 28 | Multimodas per opes seminans, tua regna resumis, Namque labore gravi crescere magna solent. |
| 29 | Aspera non nocuit, sed te sors dura probavit, Unde gravabaris, celsior inde redis. |
| 30 | Altior assiduis crescis, non frangeris armis, Et belli artificem te labor ipse facit. |
| 31 | Fortior efficeris per multa pericula princeps, Ac per sudores dona quietis abes. |
| 32 | Nil dolet amissum, te rege superstite, mundus, Qui se servarunt debita regna gradu. |
| 33 | Consuluit domui, patriae populoque Creator, Quem gentes metuunt te superesse virum. |
| 34 | Ne ruat armatus per Gallica rura rebellis, Nomine victoris hic es, et ampla regis. |
| 35 | Quem Geta, Wasco, tremunt, Danus, Estio, Saxo, Britannus, Cum patre quos acie te domitasse patet. |
| 36 | Terror et extremis Frisonibus, atque Suevis, Qui neque bella parant, sed tua frena rogant. |
| 37 | Omnibus his datus es timor, illo iudice campo, Et terrore novo factus es altus amor. |
| 38 | In te, rector, habet regio circumdata murum, Ac levat excelsum ferrea porta caput. |
| 39 | Tu patriae radias adamantina turris ab Austro, Et scuto stabili publica vota tegis. |
| 40 | Neu gravet haec aliquis, pia propugnacula tendis, Ac regionis opes limite forte foves. |
| 41 | Quid de iustitiae referam moderamine, princeps? |
| 42 | Quo male nemo redit, si bene iusta petit: Cuius in ore probo mensurae libra tenetur, Rectaque causarum linea currit iter. |
| 43 | Nec mora fit, vero falsus nihil explicat error, Iudiciisque tuis fraus fugit, ordo redit. |
| 44 | Quid? |
| 45 | quoscunque etiam regni ditione gubernas, Doctor ingenio vincis, et ore loquax. |
| 46 | Discernens varias sub nullo interprete voces, Et generum linguas unica lingua refert. |
| 47 | Erigit exiguos tua munificentia cunctos, Et quod das famulo, credis id esse tuum. |
| 48 | Qualiter hinc itidem tua se praeconia tendunt, Laudis et hoc cumulo concutit astra fragor. |
| 49 | Cui simul arma favent, et littera constat amore, Hinc virtute potens, doctus et inde places. |
| 50 | Inter utrumque sagax, armis et iure probatus, Belliger hinc radias, legifer inde micas. |
| 51 | De virtute pater, reparatur avunculus ore, Doctrinae studio vincis et omne genus. |
| 52 | Regibus aequali, de carmine maior haberis, Dogmate vel qualis non fuit ante parens. |
| 53 | Te arma ferunt generi similem, sed littera praefert, Sic veterum regum per simul, atque prior. |
| 54 | Admirande mihi nimium rex, cuius opime Praelia robur agit, carmina lima polit. |
| 55 | Legibus arma regis, et leges dirigis armis, Artis diversae sic simul itur iter. |
| 56 | Discere si possit, rector, tua singula quisquis, Ornarent plures, quae bona solus agis. |
| 57 | Sed tamen haec maneant, et crescant prospera vobis, Et liceat solio multiplicante frui, Coniuge cum propria, quae regnum moribus ornat, Principis et culmen participata regit. |
| 58 | Provida consiliis, solers cauta, utilis aulae, Ingenio pollens, munere larga placens. |
| 59 | Omnibus excellens meritis, Fredegundis opima Atque serena suo fulget ab ore dies. |
| 60 | Regia magna nimis, curarum pondera portans, Te bonitate colens, utilitate iuvans. |
| 61 | Qua pariter tecum moderante palatia crescunt, Cuius et auxilio floret honore domus. |
| 62 | Quaerens unde viro duplicentur vota salutis, Et tibi mercedem de Radegunde facit. |
| 63 | Quae meritis propriis effulget gloria regis, Et regina suo facta corona viro. |
| 64 | Tempore sub longo haec te fructu prolis honoret, Surgat et inde nepos, ut renoveris avus. |
| 65 | Ergo Creatori referatur gratia digne, Et cole, rex, regem qui tibi praebet opem. |
| 66 | Ut servet, cumuletque bonum; nam rector ab alto Omnia solus habet, qui tibi multa dedit. |
| 67 | Da veniam, victor, tua me praeconia vincunt, Hoc quoque, quod superor, fit tibi maior honor. |
| 68 | Parvulus opto tamen, sic prospera vota secundet Ut veniant terris haec pia dona polis. |
| 69 | Aera temperie faveant tibi, tempora pace Frugibus arva micent, foedera regna ligent. |
| 70 | Edomites omnes, tuearis amore fideles, Sis quoque catholicis relligionis apex. |
| 71 | Summus honor regis, per quem donantur honores, Cui longaeva dies constet, et alma fides. |
| 72 | Regibus aurum alii, aut gemmarum munera solvant, De Fortunato paupere verba cape. |