| 1 | Frigoris hiberni glacie constringitur orbis, Totaque lux agri, flore cadente, perit. |
| 2 | Tempore vernali, Dominus quo Tartara vicit, Surgit perfectis laetior herba comis. |
| 3 | Inde viri postes et pulpita floribus ornant, Hinc mulier roseo complet odore sinum. |
| 4 | At vos non vobis, sed Christo fertis odores, Has quoque primitias ad pia templa datis. |
| 5 | Texistis variis altaria festa coronis, Pingitur, ut filis, floribus ara novis. |
| 6 | Aureus ordo crocis violis, hinc blatteus exit, Coccinus hinc rubicat, lacteus inde nivet. |
| 7 | Stat prasino venetus, pugnant et flore colores, Inque loco pacis herbida bella putes. |
| 8 | Haec candore placet, rutilo micat illa decore; Suavius haec redolet, pulchrius illa rubet, Sic specie varia florum sibi germina certant, Ut color hinc gemmas, thura revincat odor. |
| 9 | Vos quoque, quae struitis haec, Agnes cum Radegunde, Floribus aeternis vester anhelet odor. |