| 1 | Culmina multa polos radianti lumine complent. |
| 2 | Laetanturque piis agmina sancta choris. |
| 3 | Carmine Davidico plaudentia brachia texunt, Creditur et sacro tripudiare gradu. |
| 4 | Coetibus angelicis hominum sociata propago, Reddit honorificum laudis amore sonum, Alternis vicibus divina poemata psallunt, Atque Creatori mystica verba canunt. |
| 5 | Lucida sidereo coeli strepit aula tumultu, Laudibus et Domini concutit astra fragor. |
| 6 | Hinc patriarcharum resonant modulamina vocum, Inter quos Abrahae est maxima cura fide. |
| 7 | A quo acceperunt, reddunt dehinc verba prophetae, Moses ante alios dux, mare teste, viros. |
| 8 | Inde favent fratres, et celsa caterva piorum, Lumen apostolicum, praemeditante Petro. |
| 9 | Qui valet ex meritis cineres animare sepultos Et revocare diem, voce iubente, potest. |
| 10 | Hinc mercede pari sequitur prius ordo senatum, In quibus est Stephanus, victor honore prior. |
| 11 | Quos saxis, gladiisque, fame, site, frigore, flammis. |
| 12 | Ereptos terris iungit in astra fides. |
| 13 | Casibus heu! |
| 14 | variis, quos sic tulit ira furentis, Etsi mors dispar, lux tamen una tenet. |
| 15 | Inde Dei genitrix, qui a Virgo Maria coruscat, Virgineasque Agni de grege ducit oves. |
| 16 | Ipsa puellari medio circumdata coetu, Luce pudicitiae splendida castra trahit. |
| 17 | Per paradisiacas epulas sua vota canentes, Ista legit violas, carpit et illa rosas. |
| 18 | Pratorum gemmas ac lilia pollice rumpunt, Et quod odoratum est, flore comante, metunt. |
| 19 | Euphemia illic, pariter quoque plaudit Agathe, Et Iustina simul, consociante Tecla. |
| 20 | Hic Paulina, Agnes, Basilissa, Eugenia regnant, Et quascunque sacer vexit ad astra pudor. |
| 21 | Felices quarum Christi contingit amore Vivere perpetuo nomina fixa libro. |
| 22 | Has inter comites coniuncta Cesaria fulget, Temporibus nostris Arelatense decus. |
| 23 | Caesarii monitis luci sociata perenni, Si non martyrii, virginitatis ope. |
| 24 | Quos Liliola refert, aequatis moribus, ambos, Et claram haer edem proxima palma manet. |
| 25 | Et quaecunque suos vigilans meditabitur actus, His erit egregio part icipanda gradu Concipiente fide Christi Radegundes amore Caesarii lambit regula quidquid habet. |
| 26 | Cuius pontificis refluentia pectore mella Colligit, et rivos insatiata bibit. |
| 27 | Quantum fonte trahit, tantum sitis addita crescit, Et de rore Dei plus madefacta calet. |
| 28 | Nec sibi, sed cunctis generaliter unica vivens, Felix angustam pandit ad astra viam. |
| 29 | Sed tibi prae reliquis, mater pia, charior instat, Eligit excelso consociare choro. |
| 30 | Res probat ipsa tamen, quoniam quae filia constas, Te matrem votis optat habere suam. |
| 31 | Quamque suis genibus charam nutrivit alumnam, Praeficit ecce suo constituenda loco; Et quae te semper baculi moderamine rexit, Prompta sub imperio vult magis esse tuo. |
| 32 | Proficit illa sibi, cum tu praepo neris illi, Illa subit votum, te potiente gradu. |
| 33 | Ecce diem festum tandem, pietate Tonantis, Quem precibus genitrix saepe rogabat, habet. |
| 34 | Cuius respirant tacito praecordia pulsu, Angustosque animos gaudia larga replent. |
| 35 | Exspectata nimis oculos ad tempora tendens, Semina laetitiae dona superna metit. |
| 36 | Optat adhuc supplex, unum quod restat honoris. |
| 37 | Ut placeas Christo, consocianda polo. |
| 38 | Qualiter haec capias, labor esse videtur agentis. |
| 39 | Sed labor iste brevis fruge replendus erit. |
| 40 | Servitio Domini subdenda est ad iuga cervix, Nec grave, sed leve sit, quidquid amore feres. |
| 41 | Non aliunde petas, in matre exempla require; Aspicis ante oculos quod mediteris opus; Cum qua festinas simul esse in luce perenni, Condecet hic simili currere lege viam. |
| 42 | Sit tibi dulce decus, veneranda Cesaria praesens, Praesule Caesario non caritura tuo. |
| 43 | Illos corde sequens, mandataque corpore comples, Ut teneas flores, has imiteris apes. |
| 44 | Respice qui voluit nasci se ventre puellae, Et Domini summi qua caro carne venit. |
| 45 | Spiritus intactam venerabilis attigit alvum, Virgineam cupiens inhabitare domum. |
| 46 | Hanc Deus ingrediens, hominis quae nesciit usum, Sola suo nato conscia virgo viro. |
| 47 | Concipiente fide, nullo se semine lusit Et quo factus homo est, non fuit alter homo. |
| 48 | Virginitas felix, quae partu est digna Tonantis, Quae meruit Dominum progenerare suum. |
| 49 | Templa Creatoris sunt membra pudica puellae, Et habitat proprius tale cubile Deus, Quantum sponsa potest de virginitate placere, Ipsa Dei genitrix nonnisi virgo placet. |
| 50 | Sara, Rebecca, Rachel, Esther, Iudith, Anna, Noemi, Quamvis praecipue culmen ad astra levent: Nulla tamen meruit mundi generare parentem, Quae Dominum peperit, clausa Maria manet. |
| 51 | Intemerata Deum suspendit ab ubere natum, Et panem coeli munere lactis alit. |
| 52 | Hoc ergo in sponsae nunc viscere diligit ipse, Quod prius in matre legit honore sacer. |
| 53 | Pectora liberius penetrat sibi cognita soli, Et quo nemo fuit, laetior intrat iter. |
| 54 | Haec sua membra putans, quae nulla iniuria fuscat, Quae neque sunt alio participata viro, Mitis in affectu, pectus complectitur illud, Promptus amore colens, quo alter amator abest. |
| 55 | Cum sua regna Deus pariter velit omnibus esse, Hoc commune tamen Christus habere fugit. |
| 56 | Per paradisiacas epulas cupit esse cohaeres, Virgineam solus vult habitare domum. |
| 57 | Castra pudicitiae melius rex ipse tuetur, Si sibi non violet turba dicata fidem. |
| 58 | Ipse voluntatem si viderit esse fidelem, Proque suis famulis et Deus arma tenet. |
| 59 | Lorica, galea, clypeo praemunit amantem, Et stabilit solidum mentis in arce gradum. |
| 60 | Ballista iaculans pro te mox exit in hostem, Perdat ut adversos, qui tibi bella movent, Currit ad amplexus post praelia gesta triumphans, Infigens labiis oscula casta sacris. |
| 61 | Blanditur, refovet, veneratur, honorat, obumbrat, Et locat in thalamo membra pudica suo. |
| 62 | Siderei proceres ad regia vota frequentes, Certatim veniunt, agglomerando chorum. |
| 63 | Quo praeter cherubin, seraphin, reliquosque beatos, Aligeros comites, quos tegit umbra Dei, Bis duodena senum concursat gloria vatum Attonitu, sensu plaudere, voce, manu. |
| 64 | His venit Elias, illis in curribus Enoch, Et nati dono, virgo Maria prior. |
| 65 | Iurisconsulti Pauli comitante volatu, Princeps Romana currit ab arce Petrus. |
| 66 | Conveniunt ad festa simul sua dona ferentes, Hi quorum cineres Urbs, caput orbis, habet, Culmen apostolicum, radianti luce coruscum. |
| 67 | Nobilis Andream mittit Achaia suum. |
| 68 | Praecipuum meritis Ephesus veneranda Ioannem, Dirigit et Iacobos terra beata sacros. |
| 69 | Laeta suis votis Hierapolis alma Philippum, Producens Thomam munus Edessa pium. |
| 70 | Inde triumphantem fert India Bartholomaeum, Matthaeum eximium Naddaver alta virum. |
| 71 | Hinc Simonem ac Iudam lumen Persida gemellum, Laeta relaxato mittit ad astra sinu. |
| 72 | Et sine rore ferax Aegyptus torrida Marcum. |
| 73 | Lucae evangelica participante tuba. |
| 74 | Africa Cyprianum, dat Siscia clara Quirinum. |
| 75 | Vincenti Hispana surgit ab arce decus. |
| 76 | Egregium Albanum fecunda Britannia profert, Massilia Victor martyr ab urbe venit. |
| 77 | Porrigit ipsa decens Arelas pia dona Genesi, Astris Caesario concomitante suo. |
| 78 | Ipse Parisiaca properat Dionysius urbe, Augustoduno, Symphoriane, venis. |
| 79 | Privatum Gabalus, Iulianum Arvernus abundans, Ferreolum pariter pulchra Vienna gerit. |
| 80 | Hinc simul Hilarium, Martinum Gallia mittit, Te quoque, Laurenti, Roma, beate, tulit. |
| 81 | Felicem meritis Vicetia laeta refundit, Et Fortunatum fert Aquileia suum. |
| 82 | Vitalem, ac reliquos, quos chara Ravenna sepultat, Gervasium, Ambrosium, Mediolane, meum. |
| 83 | Iustinam Patavum, Euphemiam huc Chalcedon offert, Eulalia Emerita tollit ab urbe caput. |
| 84 | Caeciliam Sicula profert, Seleucia Teclam, Et legio felix Agaunensis adest. |
| 85 | Europae atque Asiae quis lumina tanta recurrat? |
| 86 | Vel tua quis possit pignora, Roma, loqui? |
| 87 | Undique collectos diversis partibus orbis, Agminibus iunctis, regia pompa trahit. |
| 88 | Intrant, sidereo vernantes lumine, portas: Excipit hos proceres urbs patefacta poli. |
| 89 | Incedit sensim tunc praetextata potestas, Ordine patricio sic potitura loco. |
| 90 | Nobilitas coeli, dives cruce, sanguine Christi, Festinat festos concelebrare choros. |
| 91 | Paupertas terrae, censu coeleste redundans, Consulibus tantis regia vota colit. |
| 92 | Undique distinctae numerosa sedilia complent, Attonitique silent, rege loquente, Patres. |
| 93 | Maiestas arcana Dei tum pondere fixo, Alloquitur proceres, quos sua dextra regit. |
| 94 | Haec mihi pollicitum servavit virgo pudorem, Nec voluit placitam dilacerare fidem: Sollicitis animis, sponsi vestigia sectans, Et mea vota petens, inviolata venit. |
| 95 | Per tribulos gradiens, spinae cavefecit acumen. |
| 96 | Sentibus in mediis nescia ferre vepres. |
| 97 | Vipera, seps, iaculus, basiliscus, hemorrois, aspis, Faucibus horrificis sibila torsit iners, Inde sagitta volans, hinc terruit arcus euntem, Docta sed insidiis cautius ire suis, Inter tot hostes nulli se subdidit insons, Vulnera suscepit, sed tolerando fugit Per tela, et gladios, tenuit mora nulla sequentem, Sed tam dura nimis nonnisi ferret amor. |
| 98 | Ad me aures, oculos, animos suspensa tetendit, Cum terris iacuit, iam super astra fuit. |
| 99 | Singultus, gemitus, curas, suspiria, fletus Saepius audivi, non abolenda mihi. |
| 100 | Abscondens aliis, nulli confessa dolores, Intellecta mihi murmura clausa dedit. |
| 101 | Vidit forte meum quoties in imagine vultum, Oscula dans labiis, lumine fudit aquas, Pervigil incubuit, si forte aliunde venirem, Marmore iam tepido frigida membra premens, Haec gelefacta meum servavit in ossibus ignem, Visceribus rigidis pectus amore calet. |
| 102 | Corpore despecto, recubabat in aggere nudo, Seque oblita, iacens immemor ipsa fuit. |
| 103 | Fletibus assiduis exhausto humore genarum, Siccatis oculis, terra natabat aquis. |
| 104 | Et quia me vivens carnali lumine quondam Cernere non potuit, misit amata precem. |
| 105 | Nam mihi sollicito nocturnis saepius horis, Scripta suis lacrymis pagina lecta fuit. |
| 106 | Plena quidem variis tremulo sermone querelis, Quod sine me sola moesta iaceret humo. |
| 107 | Cuius ab ore fluens nativo gutta liquore, Haec dedit in tremulis signa relata notis: Strata solo recubo, lacrymans neque cerno, quod opto, Tristis in amplexu, pectore saxa premo. |
| 108 | Sponso absente manens tam dura cubilia servo; Nec mea, quem cupiunt, membra tenere queunt. |
| 109 | Dic ubi sis, quem exspecto gemens qua te urbe requiram? |
| 110 | Quave sequar, nullis semita nota locis. |
| 111 | Ipsa venire velim, properans si possit in astris Pendula sideream planta tenere viam. |
| 112 | Nunc sine te fuscis graviter nox occupat alis, Ipsaque sole micans, est mihi caeca dies. |
| 113 | Lilia, narcissus, violae, rosa, nardus, amomum, Oblectant animos germina nulla meos. |
| 114 | Ut te conspiciam, per singula nubila prendo, Et vaga per nebulas lumina ducit amor. |
| 115 | Ecce procellosos suspecta interrogo ventos, Quod mihi de Domino nuntiet aura meo? |
| 116 | Proque tuis pedibus cupio caementa lavare, Et tua templa mihi tergere crine libet. |
| 117 | Quidquid erit, tolerem; sunt omnia dulcia, dura, Donec te videam, haec mihi poena placet. |
| 118 | Tu tamen esto memor, quoniam tua vota requiro; Est mihi cura tui, sit tibi cura mei. |
| 119 | Haec referens avidis iactabat brachia palmis, Si possit plantas forte tenere meas: Cum decepta sibi sine me sua dextra rediret, Luminis instillans ora lavabat aquis. |
| 120 | Cum recubaret humo, neque victa sopore quievit, Consuliturus ei saepe simul iacui. |
| 121 | Condolui pariter, lacrymarum flumina tersi, Oscula dans rutilis mellificata favis. |
| 122 | Nunc igitur regnet, placidoque fruatur amore, Quae mihi iampridem pectore iuncta fuit. |
| 123 | Ascensu fremit aula poli, residente senatu, Nomen perpetuo scribitur inde libro. |
| 124 | Traditur aeternum mansura in saecula censum, Virginis in thalamos fundit Olympus opes. |
| 125 | Inseritur capiti radians diadema beryllis, Ordinibus variis alba smaragdus inest. |
| 126 | Alligat et nitidos amethystina vitta capillos, Margaritato flexilis arte sinu. |
| 127 | Sardonyche impressum per colla monile coruscat, Sardia purpurea luce metalla micant. |
| 128 | Dextrae armilla datur chalcedone iaspide, mista, Aut hyacinteo sudat honore manus. |
| 129 | Bractea gemmatam cycladem fila catenant; Sidereis donis arta sigilla tument. |
| 130 | Pulchra topaziacis oneratur zona lapillis, Chrysolitha auratam fibula claudit acum. |
| 131 | Veste superposita, bis torta purpura bysso, Qualem nupta Dei ferre puella potest, His cumulata bonis thalamo regina sedebit, Atque polis sobolem sub pede virgo premet. |
| 132 | Cui tamen hoc opus est cum virginitatis honore, Ut placeat sponso mens moderata suo. |
| 133 | Inconcussa gravem teneat patientia vultum, Viribus ire suis, ne labefacta ruat. |
| 134 | Neu faciles animos ventosa procella fatiget, Fluctibus in mediis anchora cordis agat. |
| 135 | Virtutum speciale decus patientia fulget, Qua gradiaris iter, Iob tibi signa dabit. |
| 136 | Quidve loquar humilem, quem gratia celsa decorat? |
| 137 | Et quantum ima petit, surgit ad alta magis. |
| 138 | Quod diversa nimis divisa est causa duobus, Qui iacet, ille subit; qui tumet, ipse cadit. |
| 139 | Haec exempla quidem Ioseph Pharaoque dederunt: Tollitur ille lacu, mergitur iste freto. |
| 140 | Est etiam laudis, stipendia poscere tantum, Ne premat ipsa suum pestis avara sinum. |
| 141 | Contentus minimis, si non maiora requirat, Pauper in angusto regnat, habendo Deum. |
| 142 | Saphira vel mulier geminos largita minutos, Illa tenendo perit, haec sua dando manet. |
| 143 | O nimium felix quem non modo mollia frangunt, Iudice qui sese membra labore terit! |
| 144 | Spernit opum laqueos, unguenta, toreumata fluxa Ut custos animae sit rigor ipse suae. |
| 145 | Hoc etiam recolens, quid possit parcior usus, Sobrietas Iudith vincere sola facit. |
| 146 | Quidve animum dulcem memorem, quem gratia pascit? |
| 147 | Cum intra se populos viscera chara ferant. |
| 148 | Pacificus, gaudens, unus complectitur omnes, Stringit in affectu pectora cuncta suo. |
| 149 | O nimium felix, florens bonitate voluntas, Qua sine nil populo, nec placet ara Deo! |
| 150 | Hoc opus, ut quotiens aliquo mens fertur amaro, Firmet in adversis spes comitata fidem. |
| 151 | Aspera ne frangant, tumidos neque prospera reddant, Sic mediocre tenens, cautius itur iter. |
| 152 | Haec bona sumit homo, tribuat si gratia Christi, Inspirante illo, vel moderante gradum. |
| 153 | His ornata bonis radiantia lumina fundis, Has retinens gemmas, tu quoque gemma micas. |
| 154 | Virginitas felix nullis aequanda loquelis, Nec si centenos suppleat ore sonos. |
| 155 | Quod prius est, sine sorde nitet, venerabilis orbi, Naturae proprium non vitiando bonum. |
| 156 | Corporis illaesum servans pretiosa talentum, Perpetuas retinens, nescia furis, opes. |
| 157 | Non premit incluso torpentia viscera fetu, Aut grave facta iacet pignore moesta suo, Inter anhelantes animae seu corporis aestus, In dubio pendens stamine fessa salus. |
| 158 | Quando suis iaculis uteri laesura tumescit, Atque voluptatis morbida crescit Hydrus. |
| 159 | Ultra hominis habitum tantum cutis effera turget, Ut pudeat matrem hoc, quod amore gerit. |
| 160 | Se fugit, et propriis verecunda parentibus aufert, Donec depositum sarcina solvat onus. |
| 161 | Quis gemitum partus verbis aequare valebit? |
| 162 | Aut cui tot lacrymas carmine flere vacet? |
| 163 | Cum sua secretum compago relaxat honestum; Atque dolore gravi viscera fascis agit. |
| 164 | Victa puerperio, membrorum porta patescit, Exit et ad lucem fors sine luce puer. |
| 165 | Sin vivat genitus genitrix, se oblita, requirit, Tristis et ad natum lumina lassa trahit. |
| 166 | Respicit expositum, nec iam sua mater, alumnum, Quae vix dum peperit, haec modo funus habet. |
| 167 | Nec mater meruit modo haec, nec virgo vocari, Haec duo damna dolens, se mala nupta gemit. |
| 168 | Nam valido fuerat matris spes rapta dolore. |
| 169 | Nec fletu nati se fovet illa sui. |
| 170 | Non charas lacrymas infantis ab ore resorbet, Aut teneras voces, lacte fluente, rapit. |
| 171 | Tristis decrepito damnat sua viscera luctu, Quod iacuit natus, heu! |
| 172 | dolet ille sinus. |
| 173 | Quod si vita manet pueri, nec semper habenda, Incipiat teneros ut dare voce sonos: Imperfecta rudis collidens murmura linguae, Cum matrem dulci fauce susurrus alit. |
| 174 | Contingatque nefas, rapiatur pectore matris, Aetas ad damnum crevit adulta suum. |
| 175 | Triste flagellatis genitrix orbata capillis, Defuncti in labiis ubera sicca premit. |
| 176 | Infundens lacrymas, lamenta resuscitat ardens, Et gelidum corpus, fonte tepente, lavat. |
| 177 | Dilacerat faciem, crinem aufert, pectora tundit, Heu dolor armatus, sic sua membra ferit! |
| 178 | Si videt alterius natum, sua pignora deflet, Aequalemque suum tristis obisse gemit. |
| 179 | Alter si ploret, currat, stet, gaudeat infans, Ante oculos nati ludit imago sui. |
| 180 | Quem semel effudit, per cuncta momenta requirit Nec miserae matris pendet ad ora puer. |
| 181 | Quid si aliud gravius, moriatur et ipse iugalis Quae nova nupta fuit, iam viduata iacet. |
| 182 | De thalamo ad tumulum, modo candida, tam cito nigra; Ante quibus caluit frigida membra tenet. |
| 183 | Construit exsequias, perversaque vota celebrans Exornat tumulum, heu! |
| 184 | spoliando torum. |
| 185 | Saepe maritale repetit miserando sepulcrum, Contemptaque domo, funus amara colit. |
| 186 | Incumbit tumulo, solatia cassa requirens, Cuius membra prius, nunc super ossa premit, Fletibus irriguis, perituro carmine, luget: Funeris obsequio lumina perdit amor. |
| 187 | Quot mala plebeiae veniant quis pandere possit? |
| 188 | Vix bene reginae, quae viduata manet. |
| 189 | Non veto coniugium, sed praefero virginis alvum Quod dat apostolica Paulus ab ore tuba. |
| 190 | Inclyta virginitas, coelos quae dote mereris, Cum thalamis Christi consocianda places. |
| 191 | Funera nulla gemis, sine limite gaudia sumis: Vivit amor semper, nec tibi Christus obit. |
| 192 | Illic regna tenes, hic vincis, et integra fulges, Omni tuta loco, sanctificata Deo. |
| 193 | Haec tibi, chara Deo, meritis venerabilis Agnes. |
| 194 | Offero; quo placeant, tu faciendo colas. |
| 195 | Iudicis ut iussu munus tribuatur utrisque, Quando corona tibi, tunc mihi vel venia. |
| 196 | Opto per hos fluctus animas tu, Christe, gubernes Arbore, et antenna velificante crucis. |
| 197 | Ut post emensos mundani gurgitis aestus, In portum vitae nos tua dextra locet. |