| 1 | Ad charum toties mea pergit epistola Flavum, Sic monet officiis sedula cura loqui. |
| 2 | Nunc quoque prosaico, modo mittens carmina versu, Blandior afflatu debita solvit amor. |
| 3 | Quin tibi pauca ferat, qui vult iter ire viator, Nemo mihi tacite praetereundus abit. |
| 4 | Foetus amiticiae te, ut pagina, saepe requirit, Et si vir desit portitor, aura placet. |
| 5 | Attonitis animis ego per vaga nubila prendo, Nullaque suscipio signa relata manu. |
| 6 | An tibi charta parum peregrina merce rotatur? |
| 7 | Non amor extorquet quod neque tempus habet? |
| 8 | Scribere quo possis, discingat fascia fagum, Cortice dicta legi fit mihi dulce tui. |
| 9 | An tua Romuleum fastidit lingua susurrum? |
| 10 | Quaeso vel Hebraicis reddito verba notis. |
| 11 | Doctus Achaeminiis quaevis perscribito signis, Aut magis Argolico pange canora sopho. |
| 12 | Barbara fraxineis pingatur runa tabellis, Quodque papyrus agit, virgula plana valet. |
| 13 | Pagina vel redeat perscripta dolatile charta, Quod relegi poterit, fructus amantis erit. |