| 1 | Hic ver purpureum viridantia gramina gignit, Et paradisiacas spargit odore rosas. |
| 2 | Hic tener aestivas defendit pampinus umbras, Praebet et uviferis frondea tecta comis. |
| 3 | Pinxeruntque locum variato germine flores, Pomaque vestivit candor, et inde rubor. |
| 4 | Mitior hic aestas, ubi molli blanda susurro, Aura levis semper pendula mala quatit. |
| 5 | Haec magno inseruit rex Childebertus amore; Charius ista placent, quae manus illa dedit. |
| 6 | De cultore trahit mellitum planta saporem, Forsan et hic tacitos miscuit ille favos. |
| 7 | Regis honore novi duplicata est gratia pomis, Nare suavis odor, dulcis in ore sapor. |
| 8 | Qualiter ille hominum potuit prodesse saluti, Cuius et in pomis tactus odore placet? |
| 9 | Felix perpetua generetur ab arbore fructus, Ut de rege pio sit memor omnis homo. |
| 10 | Hinc iter eius erat, cum limina sancta petebat, Quae modo pro meritis incolit ille magis. |
| 11 | Antea nam vicibus loca sacra petebat amatus, Nunc tamen assidue templa beata tenet. |
| 12 | Possideas felix haec, Ultrogotho, per aevum, Cum geminis natis tertia mater ovans. |