| 1 | Felicem, sol, pande diem, radiisque serenis Sparge comas, thalamos sincero lumine complens: Sigibertus ovans ad gaudia nostra creatus Vota facit, qui nunc alieno liber amore, Vincula chara subit, cuius moderante iuventa, Connubium mens casta petit, lasciva retundens, Ad iuga confugit, cui nil sua surripit aetas: Corde pudicus agens, rector tot gentibus unus, Et sibi frena dedit, sed quod natura requirit, Lege maritali, amplexu est contentus in uno. |
| 2 | Quo non peccat amor, sed casta cubilia servans Instaurat de prole lares, ubi luserit haeres: Torsit amoriferas arcu stridente sagittas Forte Cupido volans, terris genus omne perurit, Nec pelagus defendit aquas, mox vilia corda Subdit, vulgus iners, tandem dehinc sensus opimi Regis anhelantem placidis bibit ossibus ignem, Molliter incumbens, et inhaesit flamma medullis. |
| 3 | Regalis fervebat apex, nec nocte sopora Cordis erat requies, oculis, animoque recurrens Ad vultus quos pinxit [finxit] amor, mentemque fatigans, Saepe per amplexum falsa sub imagine lusit. |
| 4 | Mox ubi conspexit telo superante Cupido, Virginea mitem torreri lampade regem, Laetus ait Veneri: Mater, mea bella peregi, Pectore flagranti mihi vincitur alter Achilles, Sigibertus amans Brunichildae carpitur igne, Quae placet apta thoro, maturis nubilis annis, Virginitas in flore tumens, complexa marito, Primitiis placitura suis, nec damna pudoris Sustinet, unde magis pollens regina vocatur; Hoc quoque virgo cupit, quamvis verecundia sexus Obstet, amata viri, dextra leviore, repellit, Ignoscitque sibi culpas quas intulit ignis. |
| 5 | Sed modo laeta veni, quoniam te vota requirunt, Mox Venus ambrosio violas admiscet amomo: Demetit ungue rosas, gremioque recondit avaro; Et pariter levibus fregerunt nubila pennis, Et venere simul thalamos ornare superbos. |
| 6 | Hinc Venus egregiam praeponere coepit alumnam, Inde Cupido virum, nubentibus ambo faventes, Et litem fecere piam: sic deinde Cupido Matri pauca refert: Tibi quem promissimus hic est. |
| 7 | Sigibertus, amor populi, lux nata parentum, Qui genus a proavis longo tenet ordine regum, Et reges geniturus erit, spes gentis opimae, Quo crevit natale decus, generosa propago; Ac melior de stirpe redit, famamque priorum Posteritas excelsa fovet; hic nomen avorum Extendit bellante manu, cui de patre virtus Quam Nabis ecce probat, Thoringia victa fatetur, Perficiens unum gemina de gente triumphum. |
| 8 | Nec Dietheuberto pietas venialia pendit. |
| 9 | Perdidit iste duos, ambobus sufficit unus. |
| 10 | Cardinis occidui dominans, in flore iuventae, Iam gravitate senes, tenerosque supervenit annis. |
| 11 | Legem naturae meruit praecedere factis. |
| 12 | Quamvis parva tamen, nullum minor impedit aetas, Qui sensum mature regit, generosior hic est, Quisquis in angusto fuerit moderatior aevo: Sic fovet hic populos, ipsis intrantibus annis, Ut pater, et rex sit, nullum graviter regit, omni Nulla dies sine fruge venit, nisi congrua praestet. |
| 13 | Perdere plura putat, si non concesserit ampla; Gaudia diffundit radianti lumine vultus; Nubila nulla gravant populum sub rege sereno, Pectore maturo culpas indulget acerbas. |
| 14 | Unde alii peccant, ignoscendo iste triumphat. |
| 15 | Doctus enim, quoniam prima est in principe virtus, Esse pium, quia semper habet, qui parcere novit. |
| 16 | Corrigit in se prius, quod poscit ut alter emendet. |
| 17 | Qui sibi censura est, reliquos bene lege coercet; In quo digna manent, quidquid de rege requiras, Solus amat cunctos, et amatur ab omnibus unus. |
| 18 | Incipit inde Venus laudes memorare puellae: O virgo miranda mihi placitura iugali, Clarior aetherea Brunichildes lampade fulgens, Lumina gemmarum superasti lumine vultus, Altera nata Venus, regno dotata decoris, Nullaque Nereidum de gurgite talis Hibero Oceani sub fonte natat, non ulla Napea Pulchrior, ipsa suas subdunt tibi flumina nymphas. |
| 19 | Lactea cui facies, incocta rubore coruscat. |
| 20 | Lilia mista rosis, aurum si intermicet ostro, Decertata tuis nunquam se vultibus aequant. |
| 21 | Sapphirus, alba adamas, crystalla, smaragdus, iaspis, Cedant cuncta, novam genuit Hispania gemmam, Digna fuit species, potuit quoque flectere regem. |
| 22 | Per hiemes validas nivibus, Alpemque Pyrenem, Perque truces populos vecta est, duce rege sereno, Terrenis regina thoris super ardua montis, Planum carpis iter; nihil obstat amantibus unquam Quos iungi divina volunt; quis crederet autem Hispanam tibimet domnam, Germania, nasci, Quae duo regna iugo pretio connexuit uno? |
| 23 | Non labor humanus potuit tam mira parare, Nam res difficilis divinis utitur armis. |
| 24 | Longa retro series regi hoc vix contulit ulli. |
| 25 | Difficili nisu peraguntur maxima rerum Nobilitas excelsa nitet, genus Athanagildi, Longius extremo regno qui porrigit orbi. |
| 26 | Dives opum, quas mundus habet, populumque gubernat Hispanum sub iure suo, pietate canenda. |
| 27 | Cur tamen egregii genitoris regna renarrem, Quando tuis meritis video crevisse parentes? |
| 28 | Tantum virgo micans turbas superare videris Femineas, quantum tu, Sigeberte, maritos. |
| 29 | Ite duo iuncti membris et corde iugati, Ambo pares genio, meritis et moribus ambo, Sexum quisque suum pretiosis actibus ornans, Cuius amplexu sint colla conexa sub uno, Et totos placidis peragatis lusibus annos. |
| 30 | Hoc velit alterutrum [alteruter], quidquid dilexerit Aequa salus ambobus eat, duo pectora servet, [alter; Unus amor, vivo solidamine iunctus, alescat; Auspiciis vestris cunctorum gaudia surgant. |
| 31 | Pacem mundus amet, victrix concordia regnet, Sic iterum natis celebretis vota, parentes, Et de natorum teneatis prole nepotes. |