| 1 | Lumen apostolicum cum spargeret una Triades Exciperetque novum mundus honore diem, Ut tenebras animae lux sementiva fugaret, Et claram hauriret mens oculata fidem, Redditur, avulsis spinis, urbs Romula princeps, Principis egregii vomere culta Petri. |
| 2 | Paulus ad Illyricos, Scythicas penetrando pruinas, Dogmate ferventi frigora solvit humi. |
| 3 | Matthaeus Aethiopes attemperat ore vapores, Vivaque in exusto flumina fudit agro. |
| 4 | Bellica Persidis Thomae subiecta vigori, Fortior efficitur victa tiara Deo. |
| 5 | Lurida perspicuo datur India Bartholomaeo, Andreae monitis exstat Achaia seges. |
| 6 | Ne morer accelerans, Martini Gallia prisci Excellente fide luminis arma capit. |
| 7 | Martino servata novo, Gallicia, plaude, Sortis apostolicae vir tuus iste fuit. |
| 8 | Qui virtute Petrum, praebet tibi dogmate Paulum, Hinc Iacobi tribuens, inde Ioannis opem. |
| 9 | Pannoniae, ut perhibent, veniens e parte Quiritis, Est magis effectus Gallisueba salus, In sulcum sterilem vitae plantaria sevit, Quo natura seges fertilitate placet. |
| 10 | Heliae meritis alter redit imber aristis, Munera roris habens, ne premat arva sitis. |
| 11 | Neu iaceant stupidis arentia iugera sulcis, Influit irriguae fonte perennis aquae. |
| 12 | In ramis haeresis fidei pia germina fixit; Quodque oleaster erat, pinguis oliva viret. |
| 13 | Quae stetit exilis viduatis frondibus arbor, Iam paritura cibum, floret honore novo. |
| 14 | Imponenda focis sine spe ficulnea tristis, Praeparat ad fructum stercore culta sinum. |
| 15 | Palmitis uva tumens, avium laceranda rapinis, Hoc custode bono non perit uva lacu. |
| 16 | Rebus apostolicis direxit vinitor antes; Arva ligone movens, falce flagella premens. |
| 17 | Ex agro Domini labruscam excidit inertem, Atque racemus adest, quo fuit ante frutex. |
| 18 | De satione Dei zizania vulsit amara, Surgit et aequalis laetificata seges. |
| 19 | Martino servata novo, Gallicia, plaude, Sortis apostolicae vir tuus iste fuit. |
| 20 | Pastoris studio circum sua septa recurrens, Ne lupus intret oves, servat amore gregis. |
| 21 | Supportante manu trahit ipse ad pabula Christi, Montibus instabilem ne voret error ovem. |
| 22 | Cuius vox refluens, plebi de fonte salubri, Ut bibat aure fidem, porrigit ore salem. |
| 23 | Hosti damna quidem, Domino pia vota paravit, Et commissa sibi dupla talenta refert. |
| 24 | Vocem evangelicam exspectans operarius almus, Ut sibi dicatur, Servule perge bone, Quando fidelis enim mihi supra pauca fuisti, Supra multa nimis constituendus eris. |
| 25 | Ecce tui Domini modo gaudia laetior intra, Proque labore brevi, magna parata tibi. |
| 26 | Auditurus eris vocem, Martine, beatam Sed Fortunati sis memor ipse tui. |
| 27 | Quaeso, precare, Pater, videam tua gaudia tecum, Sic placeas regi, poste patente Petri. |
| 28 | Cum Radegunde humili, supplex, pia postulat Agnes, Ut commendatae sint tibi, sancte Pater; Et crescente choro per carmina sancta sororum, Complaceant Domino, te duce mite, suo Atque ascita sibi servetur ab urbe Genesi [Genesii] Regula Caesarii, praesulis alma pii Qui fuit antistes Arelas, de sorte Lirini [Lerini], Et mansit monachus, pontificale decus. |
| 29 | Sedulitate patris, proprias tuearis alumnas, Ut tibi proficiant haec bona si qua gerant. |
| 30 | Unde illustre caput cingas diademate pulchro, Et grates dignas pro grege pastor agas. |