| 1 | Si pietatis opus nunquam morietur in aevo [aevum], Vivis pro merito, femina sancta, tuo. |
| 2 | Inclyta sidereo radians, Euphrasia, regno, Nec mihi flenda manes, cum tibi laeta places, Terrae terra dedit, sed spiritus astra recepit, Pars iacet haec tumulo, pars tenet illa polum. |
| 3 | Corpore deposito, leviori vecta volatu, Stas melior coelo, quam prius esses humo. |
| 4 | Carnis iniqua domans, det e tibi, sacra, triumphans, Ad patriae sedes civis opima redis. |
| 5 | Ardua nobilitas proavorum luce coruscans, Plus tamen es meritis glorificanda tuis. |
| 6 | Vir cui Namatius, datus inde Vienna sacerdos: Coniuge defuncto, consociata Deo, Exsulibus, viduis, captivis omnia fundens, Paupertate pia dives ad astra subis. |
| 7 | Aeternum mercata diem sub tempore parvo [pravo], Misisti ad coelos quas sequereris opes. |
| 8 | Sed rogo per regem, paradisi gaudia dantem, Pro Fortunato supplice funde precem. |
| 9 | Obtineas votis, haec qui tibi carmina misi, Ut merear claudi quandoque clave Petri. |